search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Duocolumn 025


HELEEN SNIJDERS IS GASTRO-INTESTINAAL CHIRURG IN HET GROENE HART ZIEKENHUIS


SCHMITZ


RODERICK SCHMITZ IS GASTRO-INTESTINAAL CHIRURG EN OPLEIDER IN HET GROENE HART ZIEKENHUIS GOUDA


Zie zo, Heleen,


Jouw opleiding tot gastro-intestinaal chirurg zit erop en dat is niet alleen een mooi moment voor jou, maar zeker ook voor de opleider. Hoewel het formeel mij n taak is om te beoordelen of je voldoet aan de norm – in jouw geval volledig onzinnig - voelt het als mij n opdracht om jou te faciliteren het beste uit jezelf te halen en je te laten ontwik- kelen tot een veelzij dige dokter die niet alleen haar hard skills op orde heeft. Leren zorg te verbeteren is net zo belangrij k en omvat essentiële niet-medische competenties als samenwerken, goede communicatie en natuurlij k refl ectie op eigen én gezamenlij k functioneren. De focus op je team in de meest ruime zin van het woord leert je doelen na te streven, successen te vieren, maar ook teleurstellingen te delen en het maakt dat je geïnspireerd raakt. Het is juist die inspiratie die de benzine is voor je intrinsieke motivatie en het recept voor duurzame inzetbaarheid. Bovendien wordt als kers op de taart de zorg ook nog eens beter! Wat wil je nog meer? Maar goed, dit stokpaardje ken je en is in het licht van jouw mij lpaal eigenlij k ondergeschikt. Veel belangrij ker is om tegen je te zeggen dat het een voorrecht was om je opleider te zij n. In je veelzij digheid ben je een waardevolle toevoeging


aan het chirurgische gilde. Met een adieu stopt het hier


niet voor je ex-opleider, dat weet je.


SNIJDERS Inderdaad Roderick,


Op een ogenschij nlij k onbeduidende dinsdagoch- tend tekende jij mij n C-brief e. Met een eenvoudige administratieve handeling beëindigde jij mij n zeven jaar durende opleiding (inclusief twee maal zwangerschapsverlof) tot gastro-intestinaal chirurg. Mooi, dacht ik. En nu? Je schrij ft over ‘intrinsieke motivatie’, ‘duurzame


inzetbaarheid’, ‘focus op het team’ en ‘het beste uit jezelf halen’. Het zij n begrippen die ik kan dromen. Ik kreeg ze, naast jouw eindeloze tips over veilig en doeltreff end colons en rectums opereren, bij na dagelij ks van je voorgeschoteld. Voor wie jou niet kent: het liefst wissel je hier zo vaak mogelij k, met zoveel mogelij k verschillende mensen over van ge- dachten. Tij dens diensten, operaties, lunches, poli, of overdachten: iedereen wordt door jou uitgeno- digd om zij n of haar mening te uiten. Ik kan me voorstellen dat jij zelf onderschat hoe


waardevol dit dagelij ks refl ecteren is voor een goe- de werksfeer en goed teamgevoel. Het heeft er op zij n minst aan bij gedragen dat ik de chirurg mocht worden die ik nu ben. Want omdat jij mij n veelzij - digheid stimuleerde in plaats van afremde, durfde ik out-of-the-box te denken, een eigenschap die ik iedere zorgverlener gun in deze tij d van banen- krapte, zorgplafonds en personeelsmoeheid. Wat een feest was het dan ook toen we hoorden


dat VGZ het aandurfde om het Nurses Know Better-zorgverbe- terproject te fi nancieren in het Groene Hart Ziekenhuis. Een daad waarmee mij n out-of-the-box-combibaan als chirurg en zorgverbe- teraar een feit werd. Wat heb ik zin om met dit project verder te ontdekken met welke out-of-the-box-ideeën verpleegkundigen en andere zorg- verleners komen als je ze aan het woord laat. Komt dat eindeloos refl ecteren van jou toch nog van pas!


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92