search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Reizen


“Y Picknicken Lezersreis


VvAA QualityTime stelde een kennismakingsreis door Iran samen waarbij u in één week tijd de be- langrijkste hoogtepunten ziet, waaronder Teheran, Shiraz, Persepolis en Isfahan. Naast een korte vlucht naar Shiraz omvat de reis vervoer per auto met privéchauffeur en Engelssprekende gids. Ook inbegrepen zijn de overnachtingen in goede hotels met ontbijt. Prijs vanaf€ 1875,- p.p. (exclusief uw internatio- nale vliegreis). Vertrek dagelijks. Voor uitgebreide dagbeschrijving en boekin- gen bel 030 247 48 97 of zie vvaa.nl/qualitytime


Iran telt meerdere gebergten, waarvan het Zagros-gebergte het grootste is. Op weg naar de stad Shiraz, zo’n 900 km ten zuiden van Teheran, zijn de prachtige vergezichten en steeds scherpere bochten omhoog en weer om- laag niet te tellen. Shiraz – een stuk gemoede- lijker dan Teheran – staat bekend om zijn par- ken; picknicken is hier volksvermaak nummer één. Studentes zitten er rond een kleed met meloenen, olijven en een waterpijp. Om het gras staan fruitbomen en struiken vol paarse bloemen. Achter sommige struiken schuilen stelletjes, stiekem hand in hand.


Ondanks de hoge temperatuur moeten de


meisjes zich houden aan de kledingcode die hoofddoeken en wijde, bedekkende kledij voorschrijft. Ook make-up is verboden. Ten- minste, op papier. Maar de dames zoeken de grens op. Kleurrijke hoofddoeken dansen zover mogelijk achter op de hoofden, lipgloss glimt overal. “Nu komt mijn mouw nog tot hier,” zegt een van hen terwijl ze halverwege haar onderarm wijst. Dan laat ze heel even haar blote arm zien. “En straks gewoon tot hier.” Ze lacht voluit. Alsof het al zover is.


054 april 2016 ArtsenAuto


ou speak English?”, klinkt het vanaf een bankje bij de fontei- nen van het Golestan Paleis in de moderne miljoenenstad Teheran. Tot 1979, het jaar van de islamitische revolutie, diende dit meesterwerk als


koninklijke residentie. Hoogpolig tapijt, veel zilver, glas en ander geglim; dat overdaad zou kunnen schaden, lijkt niet bij de sjahs te zijn op- gekomen. Nu zijn het paleis en de bijbehorende tuin opengesteld voor toeristen. En die zijn de reden dat de man – normaal schoenverkoper op de markt – hier zit. Zo kan hij zijn Engels oefe- nen en praten over internationale politiek. Dat buitenlanders meer dan welkom zijn, steken Iraniërs niet onder stoelen of banken. “Welcome to Iran!”, klinkt het regelmatig, gewoon in het voorbijgaan op straat of vanuit een langsrijdende auto. In gesprekjes maken ze graag duidelijk dat het beeld van haters van alles wat westers is, niet klopt. Nee, ze zijn juist heel blij met het nucleaire akkoord waardoor de economische sancties eindelijk afnemen. Tijdens de laatste verkiezingen bleek opnieuw de groeiende steun voor meer gematigde partijen. Vooral voor de jongeren kunnen de veranderingen niet snel genoeg gaan.


Een bezoek aan Shiraz is vooral een bezoek aan Hafez, de dichter die hier tot 1389 leefde. Onder een prieeltje staat zijn tombe. Een man heft zijn armen naar de hemel en prevelt – on- getwijfeld een van zijn favoriete gedichten uit de vele bundels die Hafez schreef over de liefde en het leven. Voor de ingang van de tuin staan mannen met vogeltjes; met hun snaveltjes trek- ken ze voor een paar muntjes een kaartje met een gedicht. Jongere bezoekers hebben met een app op hun telefoon een moderne versie. De Perzische dichter is bij jong en oud nog steeds geliefd.


Grandeur Ondanks frustraties over de strenge regels van het regime, zijn Iraniërs trots op hun land, dat ooit het centrum van het Perzische rijk en de bakermat van de westerse beschaving was. De stad Persepolis vormde het kloppend hart, totdat Alexander de Grote hier op zijn rooftochten door het Midden-Oosten een einde aan maakte. De brede trappen en hoge pilaren van deze beroemde opgraving, gelegen op een hoogvlakte in de woestijn, geven een indruk van de grandeur van die tijd. Veel Iraniërs klikken er volop op los met hun fotocamera’s en mobieltjes. Buitenlandse bezoekers vormen een extra attractie en worden bestookt met vragen. Eén jonge vrouw laat het niet bij een ge-


sprekje. Of ik kom eten bij haar thuis. Voor ik het weet, is het geregeld. Voor de gelegen- heid heeft haar zusje extra veel lippenstift op en draagt haar moeder een strakke jurk met slangenprint. Op een grote televisie in het midden van de


kamer presenteren Iraanse vrouwen – zonder hoofddoek – westerse videoclips met sexy dames. Er wordt me verteld dat dit kanaal uitzendt vanuit Londen en te ontvangen is via de satelliet. Verboden, maar iedereen heeft het. Net als Facebook. “Er zijn in Iran twee werelden”, vertelt mijn gastvrouw, “die in de openbaarheid en die achter gesloten deuren.” Ondertussen staat het Perzische tapijt steeds


voller met lekkernijen; kip in een granaatap- pelsaus, kruidige yoghurt, rijst. Zodra ik even de andere kant op kijk, is mijn bord weer vol. Ik heb gehoord van ta’arof, de omslachtige Iraanse beleefdheidsvorm waarbij je drie keer iets moet afslaan om duidelijk te maken dat je iets écht niet wilt. Daarvoor lijkt het nu te laat. En dus geniet ik maar van het eten en de grootste verrassing van Iran: zijn bewoners. <


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108