search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Ik heb inmiddels veertig zaken onderzocht waarbij iemand door medicijngebruik zichzelf of anderen iets heeft aangedaan.” ‘Prozac Killings’ worden deze zaken genoemd.


Al langer worden antidepressiva met agressie en (zelf)moord in verband gebracht, maar over een causaal verband is er in de wetenschap onenigheid. Clinical trials wijzen daar niet op, zeggen critici. Selma Eikelenboom stellig: “Veel studies worden gefinancierd door de farma- ceutische industrie; bij de betrouwbaarheid van die conclusies moet je dus je vraagtekens zetten.” Ze pleit voor het openbaar maken van alle onderzoeksresultaten. “Er zijn namelijk wel degelijk wetenschappelijke onderbouwin- gen. En het erge is: producenten weten dat. In Amerika betalen ze lachend miljoenenschik- kingen aan nabestaanden.” De forensisch arts raadt elke zorgprofessional aan het boek Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad van de Deense hoogleraar Peter Gøtzsche te lezen. “Hij laat zien hoe de farmaceutische industrie met frauduleuze praktijken patiënten én artsen voor de gek houdt.” Al ligt volgens Selma Eikelenboom de verant-


woordelijkheid niet alleen bij de producenten, maar ook bij de artsen die antidepressiva voor- schrijven. “Zij moeten kritischer zijn op studies die ze lezen. Hoe onafhankelijk zijn die? En ze moeten patiënten vertellen over de risico’s van medicijnen. ‘Dit antidepressivum verhoogt de kans op zelfmoord, de kans dat u moordlustig wordt en uw familie ombrengt, de kans dat u gaat drinken en gokken en oh ja, grote kans dat u, mogelijk blijvend, impotent wordt. U kunt hier tekenen als u dit middel wil.’ Ik ben benieuwd hoeveel patiënten dan nog tekenen.”


Tegengewerkt Selma Eikelenboom weet dat ze op weerstand stuit wanneer ze ageert tegen antidepressiva en de farmaceutische industrie. “Maar ik weiger mijn mond te houden”, klinkt het strijdbaar. Ze is het wel gewend kritiek te krijgen en te wor- den tegengewerkt. “De staatslabs in Amerika zijn als de dood voor ons. In een zaak tegen een serieverkrachter en -moordenaar hebben we ontdekt dat het daderspoor niet overeenkomt met dat van de hoofdverdachte. Er zijn ook zeven andere verdachten. Het staatslab heeft hun DNA, maar weigert dat te vergelijken met ons daderspoor. Ze willen niet dat wij succesvol zijn en zij niet.” Voor Eikelenboom en haar man is dat geen


reden om terug te keren naar Nederland, maar ze sluiten wel uit dat ze oud worden in


‘In Amerika betalen ze lachend miljoenenschikkingen aan nabestaanden’


de Verenigde Staten. “Het is niet onze cultuur. Ten eerste vind ik de doodstraf walgelijk. En misschien ligt het aan de staat, maar de mensen hier zijn niet warm. Je hebt alleen een relatie met iemand als je iets voor die ander kunt betekenen. Het klinkt misschien oubollig, maar we missen soms de Hollandse gezellig- heid.” Voorlopig houdt het werk het echtpaar in de VS. “We hebben interessante zaken. Momenteel zijn we bezig met een case in Florida; de veroordeelde zit het langst op death row in de VS, maar heeft het zeer waarschijnlijk niet ge- daan. Bij een andere zaak waar we aan werken, is een Mexicaans kartel betrokken.” Dat roept vragen op. Wat als onderzoek slecht


uitpakt voor zo’n bende? Is ze weleens bang? “We zijn de brengers van slecht nieuws. Bedreigingen komen voor. Maar angst is een slechte motivatie. We wonen afgelegen. Komt er iemand die hier niets te zoeken heeft, dan sturen we de honden erop af. En mocht het nodig zijn: Richard heeft voor zijn tests een heel wapenarsenaal in huis.”


< ArtsenAuto april 2016 015


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108