onmogelijk om exact te bepalen tot op de persoon wie wat nu precies vervuilt, omdat de manier van produceren en verkopen zo complex is geworden.”


Sneller In zijn zoektocht naar antwoorden stuitte Janse niet zozeer op ongeloof of weerzin. “De tijd dat de industrie schamper kon doen over klimaatverandering ligt een paar jaar achter ons. Je weet natuurlijk nooit of je gesprekspartner het echt meent als hij zegt dat klimaatverandering serieus genomen moeten worden, maar ik heb geen reden om aan te nemen dat het niet zo is.” Het zit hem dus vooral in de praktische uitvoering van de plannen om klimaatver- andering te kenteren. “We zitten nu al bijna zes jaar te jaar wachten op de beslissing of de waste2chemicals plant er in Rotterdam gaat komen. Met dat soort termijnen kan ik de goede bedoelingen gewoon niet serieus nemen. Ik begrijp dat dit soort trajecten zo lang duren, maar dat neemt niet weg dat ik daardoor sarcastisch word. Als je het serieus neemt, neem je simpelweg sneller actie, vind ik.”


Rem vs katalysator Als bedrijven niet zelf hun processen fun- damenteel veranderen, is de volgende stap de overheid, meent Janse. “Dan maakt de overheid dus namens ons, burgers, de afweging hoe bedrijven hun productiepro- cessen zullen moeten inrichten. Maar dat


zie ik eigenlijk ook nog niet echt gebeuren. De uitkomst van het klimaatakkoord vind ik uitermate naïef. Wat mij daarin namelijk vooral is opgevallen, is dat er zeer staps- gewijs actie zal worden ondernomen en dat die benadering met veel gejubel werd ontvangen. Dat totale gebrek aan urgentie geeft mij niet het gevoel dat er extra rede- nen zijn gekomen om meer vaart te gaan maken. Dat de overheid het Urgenda vonnis ook gewoon naast zich neer heeft gelegd,


is natuurlijk ook tekenend. Zo’n beslissing heeft ook invloed op hoe andere partijen met onze overheid om zullen gaan. Bedrij- ven zullen wellicht denken dat het niet zo’n vaart zal lopen met het installeren van zonnepanelen en warmtepompen. Burgers krijgen nieuwe munitie om te protesteren tegen duurzaamheidsmaatregelen. Ik denk dat het klimaatakkoord en ook het negeren van het Urgenda vonnis, eerder een rem is dan een katalysator.”


Inge Janse


Privacy through obscurity Bij de auto-industrie is er een andere wind gaan waaien, constateert Janse. “Daar had- den ze te maken met een slecht imago en daar wilde de auto-industrie van af. Onder die druk zijn ze gaan innoveren, ook al kostte dat op de korte termijn vooral heel veel geld. De industrie waar wij het nu over hebben, heeft al heel lang een slecht imago, maar men lijkt weinig interesse te hebben dat imago te willen veranderen. Het verschil met de auto-industrie is ook dat die bijna rechtstreeks levert aan de eindgebruiker, terwijl de andere industrie slechts halffabri- katen levert waar niemand zich, in tegen- stelling tot een automerk, mee identificeert. De industrie is niet verplicht z’n nek uit te steken en als dat op korte termijn niet ren- dabel is, zal men dat dus ook niet doen.” De industrie heeft volgens Janse een ‘privacy through obscurity’ status bereikt. Ondanks het feit dat men in Nederland re- latief dichtbij de industrie woont, hebben


47


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56