Klimaatakkoord CO2-heffing is een feit Het klimaatakkoord is rond We hebben er lang op moeten wachten, maar het klimaatakkoord is ondertekend. De CO2


(stichting Urgenda) wat ze er van vinden. Joeri van der Kloet


meer dan 49% moet reduceren. Dat hangt af van een Europees besluit over het wel of niet verhogen van de klimaatdoelstellingen. Dat besluit wordt volgend jaar genomen. Het kabinet zelf meent dat 49% niet genoeg is: zij pleiten in het Klimaatakkoord voor een reductie van 55% in 2030. Daarnaast meent de coalitie dat het verstandig is om in ieder geval vast rekening te houden met een aanscherping van de CO2


I -reductie


doelstelling. Vanwege lange doorlooptijden in projec- ten is het volgens het kabinet slim om nu al rekening te houden met eventuele aanvullende maatregelen. In het huidige Klimaatakkoord is echter uitgegaan van 49% reductie. Verderop in het Klimaatakkoord bena- drukt het kabinet dat Nederland niet méér gaat doen, maar de reductie alleen sneller doorvoert.


Akkoord, wet, plan, nota Het Klimaatakkoord is een overeenkomst die opera- tionele invulling geeft aan de eerder aangenomen klimaatwet. Uit het Klimaatakkoord zal vervolgens een Klimaatplan rollen (eind 2019). Dit plan geeft concrete invulling aan de uitvoering van het Klimaatakkoord voor de komende tien jaar.


zoals al gezegd, in 2030 49% minder CO2


De industrie moet, uitstoten


dan in 1990, met een mogelijke ‘doorkijk naar 55% reductie’...


34 | nummer 5 | 2019


Vanaf dit jaar zullen te- vens jaarlijks ‘Klimaat en Energieverkenningen’ (KEV) verschijnen. In deze, door het PBL op- gestelde rapporten, zal de balans worden opge- maakt over de stand van zaken van de geplande CO2


-reductie. In okto-


ber 2019 verschijnt de eerste KEV. Daarnaast vindt er elke vijf jaar een zogenaamde ‘herijking’


plaats: een heroverweging van de benodigde (aanvul- lende)maatregelen en instrumenten. Deze herijking


Echter, zo valt in het Klimaatakkoord te lezen, het is ‘denkbaar’ dat Nederland al


n 2030 moet Nederland 49% minder CO2


uitstoten ten opzichte van 1990. -heffing, waar


de industrie bepaald geen voorstander van was, is er toch doorgekomen. Hoe zit het klimaatakkoord nu eigenlijk in elkaar? We kijken naar het hoofdstuk over de industrie, zetten de belangrijkste feiten (vooral over de CO2


-heffing) op een rijtje en vragen een industrieel (de VNCI) en een ‘klimaatondernemer’


is vastgelegd in de klimaatwet. Tenslotte is er nog de Klimaatnota: een kabinetsappreciatie ten aanzien van het doelbereik, met eventueel aanvullende beleids- voornemens om deze doelen te halen. Deze Klimaat- nota verschijnt volgend jaar voor het eerst en daarna jaarlijks.


Omvorming Laten we eens kijken naar wat er over de industrie gezegd wordt in het Klimaatakkoord, want daar draait het per slot van rekening om. In het Klimaatakkoord valt te lezen dat ‘om daar (een emissieloze industrie, red.) te komen een transitie nodig is, want de huidige industrie stoot nog te veel broeikasgassen uit. Het transitieproces impliceert daarmee systeemverande- ringen op het gebied van energie en grondstoffen- gebruik. De Nederlandse industrie moet en wil een belangrijk motorblok zijn voor de omvorming naar een duurzame en circulaire economie’. Die systeemveranderingen zijn niet alleen nodig, maar kunnen volgens het akkoord ook concurrentievoorde- len opleveren, bijvoorbeeld in de vorm van synergie.


Beperkte kosten De industrie moet, zoals al gezegd, in 2030 49% min- der CO2


uitstoten dan in 1990, met een mogelijke


reduceren’. En daar is dus een systeemverandering voor nodig, maar ook goede internationale afspraken, zoals de versterking van het ETS systeem.


‘doorkijk naar 55% reductie’. Dat betekent dat de in- dustrie, naast het bestaande emissiebeleid (5,1Mton reductie), nog 14,9 Mton moet reduceren voor 2030. In totaal komt dat neer op 19,4 Mton. Die 19,4Mton komt echter niet overeen met (de overall) 49% re- ductie, maar met 59%(industrie specifiek). Dit, omdat volgens het rapport ‘de industrie relatief ten opzichte van andere sectoren tegen beperkte kosten CO2


kan


Banenverlies Voor het slagen van die energietransitie is het volgens het akkoord nodig dat de industrie de kosten niet op de belastingbetaler ‘afwentelt’, maar ook dat de maat- schappij snapt dat de industrie nu eenmaal te maken heeft met internationale concurrentie. De transitie mag bovendien netto geen banen kosten. Banenver- lies in de fossiele sector moet dus worden opgevan-


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56