58


Ooggetuige


Over Ad van Beurden (58)


In 1987 startte Ad van Beurden aan de KMS in Weert en vervolgde zij n opleiding tot onderofficier Aan- en Afvoertroepen (AAT). Zij n eerste parate functie was als onderofficier bij 41 Bevoorradingscompagnie in Seedorf. Na overplaatsing naar Kamp De Lier als sergeant Wegtransport werd hij in 1993 uitgezonden naar Bosnië. Hij was groepscommandant bij 1 (NL/BE) VN Transportbataljon en ging de getroffen bevolking van hulpgoederen voorzien. In oktober 1995 volgde een tweede uitzending naar Bosnië. Dit keer was hij als sergeant-majoor weg- transport verantwoordelij k voor de indeling van de konvooien. Na vertrek bij Defensie startte hij in 1997 als manager bij UPS. Daarna volgden diverse directiefuncties in de logistiek bij bedrij ven als Flextronics, DHL en Syncreon. In 2010 startte Ad een eigen bedrij f. Met TLogistics verzorgt hij de logistiek voor met name internati- onale beautybedrij ven. Het bedrij f telt vij ftig man personeel op twee locaties in de plaats Rij en.


te bestrij den dat veteranen alleen maar mensen zij n met psychische problemen. ‘Er zij n zeker veteranen die last hebben van hun ervaringen, maar voor de meeste is het een vormende en positieve ervaring. Ik ben er zelf een beter mens van geworden. Het heeft mij geholpen om te genieten van het leven en om het belang van bij voorbeeld bezittingen te relativeren. De herinneringen die ik aan Bosnië heb, zullen mij altij d bij blij ven. Je doet dingen die je nog nooit gedaan hebt. Dat je bij voorbeeld onder begeleiding van Engelse tanks met een konvooi door een stad gaat of halverwege je reis op de laadbak van je truck moet overnachten omdat je niet verder kunt vanwege beschietingen. Of dat je bij een roadblock wordt aangehouden door strij ders met een kromzwaard. Dan denk je wel even waar ben ik in beland.’


Opnieuw in de schoolbanken In 1995 ging Ad nog een keer op uitzending naar Bosnië. Toen hij terugkwam op de legerplaats in Oirschot was hij eigenlij k wel klaar met Defensie. Omdat er vanwege de afschaffing van de dienstplicht te veel beroepsmilitairen waren, zette de organisatie een outplacement- programma op waarbij militairen twee jaar lang op kosten van de baas konden studeren. Ad besloot de hbo-opleiding Supply Chain te volgen aan de Hogeschool van Breda. Dat bracht wel de nodige onzekerheid met zich mee. ‘Wat vind ik in de burgermaatschappij ? Zitten ze wel te wachten op mensen die goed schut- tersputjes kunnen graven? Dat denk je dan allemaal. Later kom je erachter dat het bedrij fsleven militairen maar al te graag ziet komen. Je brengt allerlei vaardigheden mee die je niet


Nederlands Veteraneninstituut


op het mbo of hbo leert. Ik durf zelfs te stellen dat ik mij n successen mede aan Defensie te danken heb. Als militair ben je niet bang om knopen door te hakken en voor een groep te staan. In het bedrij fsleven merk je dat mensen soms heel aarzelend zij n en dat besluiten over veel schij ven gaan. Als militair weet je hoe je vooruit kunt gaan en hoe je je mensen daarin kunt meenemen.’


Transitie Die angst voor de burgermaat- schappij bleek inderdaad onterecht, want al snel kreeg Ad een baan aangeboden. Toch was de transitie van het militaire leven naar een bur- gerfunctie wel wennen. ‘Ik hoefde niet meer om 8.00 uur ’s ochtends op het appel te verschij nen. Dat miste ik niet, maar wel de mogelij kheid om zomaar tij dens je werkdag een rondje te gaan hardlopen. De contacten met collega’s waren ook anders. Bij Defensie maak je vrienden voor het leven, omdat je heel intensief met ze optrekt. In het bedrij fsleven komen en gaan de collega’s. Je ziet ze zelden ’s avonds of in het weekend. Ook na werktij d is het toch een beetje ieder voor zich.’


Goede voorbeeld Na enkele functies op hoog niveau te hebben bekleed, met de verant- woordelij kheid voor veel werknemers, besloot Ad in 2010 een eigen logistiek bedrij f te beginnen. Ook daarin brengt hij zoveel mogelij k de militaire waarden in praktij k. ‘Als militair heb je geleerd om te leiden door het goede voorbeeld te geven. Ik laat nooit iemand iets doen wat ik zelf niet


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76