T
erlouw maakt zich zorgen over de voortgang van de verduurza- ming. Niet alleen Nederland, maar
de hele wereld is in zijn ogen niet op de goede weg. “Het probleem van deze tijd is dat zo veel dingen beter zijn dan vroe- ger, makkelijk, veiliger. Maar we hebben één nieuw probleem en dat is de gigan- tische grootschaligheid van de techno- logie die de natuur lokaal en op mondi- ale schaal aantast. Dat probleem zullen wij moeten oplossen”, zegt hij. “Toen ik jong was, waren de Eerste en de Twee- de Wereldoorlog, de Koude Oorlog en de nucleaire dreiging het probleem, nu hoe we omgaan met de natuur. Dat hebben we nog helemaal niet onder de knie, ons land loopt zelfs achter als het gaat om duurzame energie.”
De voormalig politicus schetst een sa- menleving die volledig op fossiele ener- gie is ingericht. “Wereldwijd tot in het kleinste dorpje is olie te krijgen. De olie- voorraden zijn weliswaar heel ongelijk verdeeld, maar dat hebben we keurig opgelost met infrastructuur. Nu moeten we een soortgelijke infrastructuur aan- leggen voor duurzame energie, want ook die is ongelijk verdeeld. Het is een hele opgave, maar met de huidige stand van de techniek kan dat best en kunnen we over x jaar ook in het kleinste dorp- je beschikken over duurzame energie.” Waarom verloopt de transitie dan zo moeizaam? “Het probleem is niet tech-
nisch van aard, we kunnen zo veel, we graven zelfs gaatjes op Mars! Econo- misch gezien zijn de verloren rendemen- ten op gedane investeringen misschien lastig. Aan de andere kant: in 2017 heb- ben we wereldwijd 700 miljard dollar winst gemaakt. Als je dat een paar jaar aanwendt voor duurzame energie, heb je het gefi nancierd. Het echte probleem is dat je het moet willen.”
De politiek moet de moed hebben om tegen de belangen in te gaan, de leiding te nemen en mensen zien mee te krij- gen, anders lukt het niet, betoogt Ter- louw. “En je krijgt mensen alleen maar mee als ze willen. En wanneer willen ze het? Als ze het weten. En op dit mo- ment dringt het klimaatprobleem nog helemaal niet door. Als mensen als Trump en Baudet tegen alle wetenschap in zeggen dat er niks aan de hand is, hoe moeten mensen dat dan beoorde- len?” Dat raakt aan wat hij een van de grote zorgen van deze tijd noemt: dat
we de waarheid niet meer willen weten. “De grote technologische vooruitgang begon bij natuurkundigen als Coperni- cus en Newton die zich baseerden op het principe meten is weten. Die eerlij- ke analyse heeft zo’n ongeloofl ijk expo- nentiële vooruitgang opgeleverd. Politici kunnen geen wetenschappelijke discus- sie voeren. Wat de wetenschap aan- draagt, heb je maar aan te nemen als het meest waarschijnlijke. Vervolgens kun je erover discussiëren wat je doet met die feiten. Dan kun je zeggen: ‘de volgende generatie lost dat maar op, ik doe dat niet.’ Dat mag, dat is politiek. Maar de feiten aanvechten terwijl je er geen verstand van hebt, dat is catastro- faal.”
Die feiten worden onder meer aange- dragen door het IPCC (Intergovernmen- tal Panel on Climate Change), het we- tenschappelijk adviesorgaan van de Verenigde Naties, dat in steeds alarme- render rapporten aandacht vraagt voor klimaatverandering. “De CO2 Nr.3 - 2019 OTAR
-concen- O Nr.3 - 2019TAR 13
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48
