Oeverherstel in de Oude Rijn bij Alphen aan den Rijn.


Prijsvechten beu Oldenburg juicht deze wijze van aanbesteding toe. “Gelukkig zie ik een kentering. Veel opdrachtgevers zijn het prijsvechten ook beu. Je ziet klanten steeds bewuster kijken naar kwali- teit, dat is een goede ontwikkeling. Die kwaliteit kun je belo- nen met een EMVI-score. De provincie Zuid-Holland snapt dat heel goed. Wij maken harde bestekseisen van alles wat wij beloven. En de opdrachtgever mag ons er op toetsen.”


Het bedrijf heeft een meer open werkhouding dan voorheen, aldus de directeur. “In deze branche was het vroeger not done om problemen aan de opdrachtgever te vertellen. Ook had- den we vaker discussies met de klant. Maar tegenwoordig melden wij problemen onmiddellijk. De opdrachtgever kan rechtstreeks in ons systeem meekijken hoe de zaken gaan. Als er een keer iets niet goed gaat, dan proberen we dat ge- zamenlijk op te lossen. Dat levert goodwill en vertrouwen op.” En dat kan weer voordelig zijn als er opdrachten onderhands worden aanbesteed. “Dat gaat dan in concurrentie, maar je hoort dan wel bij de bedrijven die worden benaderd.”


Grote hoeveelheid werk Door de nieuwe contracten voeren wij alle facetten van een project uit in eigen beheer, aldus Oldenburg. “Van het aanvra- gen van vergunningen, het organiseren van bewonersavonden tot ontwerp en uitvoering. Van een aannemer wordt veel meer gevraagd, maar zo kun je je ook onderscheiden.” Een nadeel volgens hem is wel de grote hoeveelheid werk, tijd en dus kosten voor het binnenhalen van een opdracht. “We zijn nu bezig met tenders voor nieuwe oeverherstelprojecten, waar- voor een man of zeven, acht al 2,5 maand bezig zijn. Dat is een enorme investering. Het trekt een enorme wissel op de organisatie.”


20 Nr.3 - 2016 OTAR


Cultuuromslag Voor de nieuwe werkwijze was binnen het bedrijf wel een cul- tuuromslag nodig, zegt Oldenburg. “Dat heeft wel een paar jaar gekost. Binnen het bedrijf hebben we nu een grotere overlegcultuur dan voorheen. Hele tenderteams zijn bezig met het binnenhalen van nieuwe projecten. Uiteraard kijken we daarbij hoe we het beter, slimmer en goedkoper kunnen doen dan anderen.” De werknemers die het uitvoerende werk doen, zijn volgens hem ook meegegaan in die cultuurverande- ring. “Hoe beter we met bewoners omgaan, des te vloeiender loopt het werk. Voor de jongens is het ook fijn als ze lekker door kunnen werken. Daarnaast levert een goede verhouding met omwonenden ook regelmatig een praatje, een kop koffie of soep op.”


Verwachtingspatroon Voor omwonenden is de boodschap overigens niet altijd fijn. Maar De Vries Werkendam windt er volgens Oldenburg geen doekjes om. “We gaan niet langs om te zeggen dat we even een damwandje komen slaan. Het gaat om het verwachtings- patroon. Ze krijgen een enorm schip voor de deur met een grote stalen damwand hangend in een kraan, waardoor het even donker kan worden in de voorkamer. Tijdens de werk- zaamheden kan de tuin er als een ravage uitzien. Dat vertel- len wij allemaal, en na afloop knappen wij alles natuurlijk weer netjes op. Zo creëer je vertrouwen.”


Alle werkzaamheden worden met de bewoners doorgeno- men. “Altijd laten we zien wat we volgens het contract moeten doen. Daarnaast kunnen we vaak ook nog individuele wensen honoreren, zoals het verplanten van bomen of een vijver weg- halen die van de eigenaar niet hoeft terug te komen.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48