916 | WEEK 30-31 24 JULI 2019


ONVERZEKERD VAREN UIT VERTROUWEN IN GOD ‘Mijn verzekering mag bij de Heere God zijn’


je sterven. En wat is dan je toekomst? Ik denk dat dat ten diepste de strekking is van het Woord over dit onderwerp. Om niet de aardse goederen als het hoogste belang te achten”.


Liefdevolle tik Gijs heeſt een paar keer schade gevaren en mocht daarvoor de kosten betalen.


De Verwachting in de Amsterdamse Mercuriushaven. “Ik voer dus over die krib heen. Een dot geraas en gerommel”.


SCHIPPER Gijs Hovestadt vertrouwt op de God van de Bijbel en vaart onverzekerd. Niet omdat hij denkt dat God hem voor schade zal behoeden, maar omdat hij in voor- en te- genspoed de leiding van God ziet.


HEERE HEERESMA JR.


Wachtend om veevoer te laden, zit Gijs Hovestadt (1987) aan de Nieuwe Hemweg in de Amsterdamse Mercuriushaven een van de ijken van zijn 55-meter Verwachting te schu- ren. Heeſt hij nog nieuws voor de krant? “Ja, dat de Heere Jezus Christus voor zondaren gestorven is om hen zalig te maken”, ant- woordt hij direct.


Gijs vaart sinds 2000 op de in 1961 als de Arctica bij Gebr. Buijs te Krimpen a/d IJssel ge- bouwde Verwachting. Eerst met vrouw Rosalien en later met hun kinderen Daniël,


Gijs Hovestadt: “Je kunt tien jaar leven of hon- derd, maar uiteindelijk zul je sterven. En wat is dan je toekomst?”


Emilya en Inge-Marith. Op de schuifluiken staat de kinderkooi, maar momenteel vaart Gijs alleen. Een vierde kind is op komst.


Desgevraagd vertelt Gijs dat hij onverzekerd vaart. We besluiten hierover verder te praten in de stuurhut.


Heb je geen verzekering voor aanvaringen? “Nee, helemaal niets. Maar wel in de zin dat die verzekering bij de Heere mag zijn, de al- machtige God. Die alle dingen leidt en be- stuurt naar Zijn wijze raad en regering”.


Nou klink je bijna als een ouderling of domi- nee. Bedoel je dat God jou voor aanvaringen zal behoeden? “Nee, dat niet. Maar wel dat God alle dingen leidt en bestuurt. Daar heeſt het Woord mij grondig van overtuigd. In dien verstande durf ik door dit leven te gaan. In dat vertrouwen. En hoe de dingen tot mij komen, ook al is het in onze ogen negatief, dan nog heeſt God daar een wijze bedoeling mee”.


Maar toen je buiten aan het werk was droeg je een reddingsvest. Ook een vorm van verzekering.


“Ja, maar als ik dat niet doe dan zit Rijkswaterstaat…”


Je gaat me toch niet vertellen dat je Rijkswaterstaat meer vreest dan God! “Nee, maar zij hebben daar een wettelijke re- gel voor gesteld en die dien ik te gehoorza- men. En daarnaast is het voor je veiligheid,


Foto’s Heere Heeresma jr.


zoals met de gordel in de auto. Je moet je niet in verzoeking brengen”.


Een verzekering voorkomt geen aanvaring, maar wel een hoop financiële ellende. “Dat weet ik niet”.


Als je schade vaart en je bent verzekerd, dan wordt dat opgevangen. “U zegt áls, en dat is, denk ik, het punt. Omdat je met een bepaalde vrees naar de toekomst kijkt: áls ik een aanvaring krijg, moet ik mij daar nu alvast voor indekken. Dus ik probeer daarmee - en ik zeg dat voorzichtig, ik wil daar niemand mee veroordelen - de Heere een stapje voor te zijn. Ik kan daar naar mijn over- tuiging niet achter staan. Ik denk dat dat niet de opzet is van het vertrouwen op God”.


Dus als je schade vaart, draai je daar finan- cieel voor op. Zie je dat als een door God gege- ven beproeving die je hebt te aanvaarden? “Ja, door Zijn genade en kracht”.


Zijn er in jouw geloofsgemeenschap voorzie- ningen om mensen te helpen in een dergelijke situatie? “Het gebeurt wel, maar ik vind dat je ook daarop je vertrouwen niet mag stellen. Als ik niet verzekerd ben, maar erop vertrouw dat de mensen me wel zullen helpen, komt dat op hetzelfde neer. Dat wijs ik ook af. Ik zeg niet dat we mensen niet mogen helpen of men- sen ons niet mogen helpen, maar we mogen ons vertrouwen er niet op stellen. Je kunt tien jaar leven of honderd, maar uiteindelijk zul


Wel stoer, zo’n consequente houding. “Ik zie het niet als stoer. En ook niet als de consequentie van mijn geloof. Op dat mo- ment was het zo en ook daarin had de Heere een bepaalde bedoeling. Ik zal een voorbeeld geven. Ik had teveel speling op een roer. Ik moest óf verbussen óf een heel nieuw roer- werk. Ik had een offerte gevraagd voor een nieuw roerwerk. Dat kostte bij elkaar onge- veer 70.000 euro. Dat kon voor die prijs om- dat een ander schip ook zo’n roerwerk zou krijgen, maar ik moest snel beslissen. Ik wist het niet, ik was er al weken over aan het pie- keren. 70.000 euro is te betalen, maar wel een uitgave. Ik was beneden de Brienenoordbrug en op dat moment was ik in de Bijbel de ge- schiedenis van Stefanus aan het lezen. Ik las net de woorden: Gij wederstaat altijd de Heilige Geest. Dat zei hij tegen de Joodse Raad omdat ze geen vertrouwen op de Heere Jezus Christus stelden. Daar zat ik over na te denken en ondertussen voer ik strak langs het kantje omdat het vloedstroom was. Als je langs de kant vaart, vaar je enigszins uit de stroom. Daarbij had ik een krib die bij de Bocht van Esch onder water stond over het hoofd gezien”.


Je mag ook niet appen op de fiets… “Dat is waar. Maar goed, ik had net besloten dit stuk uit de Bijbel te lezen en daarna een besluit te nemen. Ik voer dus over die krib heen. Een dot geraas en gerommel. Ik ging on- der de kont kijken: een roer eraf. Precies dat roer waar die speling op zat. Het kraanschip Nooitgedacht heeſt het gratis van de krib ge- haald en in mijn ruim gelegd en een ander schip heeſt mij gratis naar Papendrecht ge- bracht. En toen was er geen andere mogelijk- heid dan een nieuwe bus erin, een nieuwe as en het roer opknappen”.


Minder duur dan een nieuw roerwerk. “Veel minder. En voor mij was dat een reden om mij klein te maken voor de Heere, om- dat ik Hem in die periode niet op de hoogste plaats had staan. Ik zat de hele tijd te tobben over het roer. Het was enerzijds een liefdevolle tik en anderzijds een hulp: ‘Jij komt er niet uit, Ik help je wel door het je op deze manier dui- delijk te maken’. “Hierin ervoer ik Zijn wonder- lijke, Vaderlijke leiding”.


27


De ijverig verder blunderende Havendienst Zaanstad


Ons schip is in 2011 verkocht en over zee naar Le Havre gebracht en wordt sindsdien onder een andere naam in- gezet voor vervoer op de Seine. Sinds de verkoop van het schip worden we minimaal twee tot drie keer per jaar verblijd met een havengeldrekening van de Havendienst Zaanstad. Elke keer wordt de havengeldrekening maar weer teruggestuurd, met de vermelding dat het schip is verkocht naar de Seine in Frankrijk en derhalve onmo- gelijk door de havendienst kan zijn gezien. Daar het op de lange duur toch wat vervelend werd, de havendienst maar eens geadviseerd om eens een nieuw brilletje aan te schaffen om te kunnen zien of het schip er echt zou liggen.


Ook in 2015, inmiddels vier jaar verder, kregen we weer eens een havengeldrekening en omdat we natuurlijk niet waren aangemeld maar gelijk een boete er overheen. In de zeer eenzijdige havengeldverordening staat trouwens nergens dat als er geen schip meer is, dat dan toch moet worden aangemeld voor havengeld, een heel klein foutje houd je toch.


Daar we er na al die jaren toch schoon genoeg van be- gonnen te krijgen, konden we na lang en zeer geduldig zoeken op de website van gemeente Zaanstad, een offici- ele klacht neerleggen over spooknota’s van de gemeen- telijke havendienst.


Het was bijna niet te geloven; onze klacht zou worden behandeld. Na al die jaren kregen we er echt een heel warm gevoel van. Onze klacht is echt heel goed be- handeld en men bood zelfs excuus aan voor alle onge- mak, de havengeldaanslag 2015 was geheel onterecht opgelegd en alles was opgelost volgens de gemeente Zaanstad.


Helaas werd ons prille geluk een maand later weer wreed verstoord door de verder blunderende Havendienst Zaanstad. Nu kregen we een aanmaning over de on- terechte aanslag met uiteraard een verhoging. Nog een maand later kwam er maar liefst een dwangbe- vel in naam van de Koning, uitgeschreven door de ge- meente Zaanstad, met maar weer een verhoging met aanmaningskosten.


Weer een maand later hadden de wakkere ambtenaren echt het licht gezien en kregen we een wel zeer onbe- schoſte brief met een aankondiging van beslag en of we maar even de hoogte van ons inkomens en bankreke- ningnummer wilden opgeven, dan zouden die lieve men- sen zelf wel het inmiddels verschuldigde bedrag van onze rekening halen.


Teneinde deze overijverige ambtenaren te behoeden voor hele domme dwalingen hebben we op dit schrijven maar niet gereageerd. Dit is allemaal in 2015 gepasseerd. Er kwamen geen spookrekeningen meer van de Havendienst Zaanstad en het bleef heel lang rustig en we hoopten dat het volle verstand bij de havendienst was doorgebroken, maar helaas afgelopen maandag juli 2019 stond tot mijn grote verbazing een deurwaarder op de stoep of we maar even de onterechte havengeldrekening wilden voldoen. Toen na ons hele verhaal de man ver- dween, begreep ook hij het niet meer.


A.A. van den Ouden ex m.s Victorie


INGEZONDEN


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52