916 | WEEK 30-31 24 JULI 2019


VAARTOCHT OP MS MILAN VOOR AMBTENAREN EN BESTUURDERS Logistieke partijen in Limburg hameren op


urgentie van een betrouwbare Maasroute Aſtuigen en Opbouwen


15


Een serie over de tijd dat tjalken, klippers, aken en luxe motors plaats maakten voor dortmunders, kempenaars, Franse motors en Europaschepen. Na de Tweede Wereldoorlog moest alles opnieuw - en beter - worden opgebouwd. De schippers uit die tijd, zoals Alie Pols, zijn er nog en kunnen veel verhalen.


Te water PETER FOKKENS


Op de kade kan er nog wel even gelachen worden door BLN-voorzitter Schrijer (midden). Schipper Verlaan slaat het tafereel gade vanaf zijn schip.


WANSSUM De logistieke partners in Limburg houden de druk op de ketel, voor wat betreſt het achterstallig onderhoud aan bruggen en haperende sluizen op de voor deze provin- cie cruciale Maascorridor. Een georganiseer- de praktijkvaart op 10 juli tussen Nijmegen en Wanssum met het containerschip Milan moest de problemen op deze route aan be- trokken ambtenaren en bestuurders nog eens haarscherp in beeld brengen.


MARK VAN DIJK


“Gemiddeld staan op een willekeurige dag acht scheepvaartberichten over oponthoud op de Maasroute op internet voor de binnen- vaart. Sommige berichten staan er maar één dag, maar enkele berichten staan er al lan- ger dan een jaar”, betoogde regio-coördinator Nico Evens van Koninklijke BLN-Schuttevaer - na ontscheping van het gezelschap van genodigden - op de kade van de BCTN- containerterminal in Wanssum.


Evens stelt dat er al jaren sprake is van een sterke achteruitgang in de natte infrastruc- tuur. Hij illustreerde dat als volgt: “De lijst lijkt steeds langer te worden. De eerste 2,5 maand van 2019 telden wij 140 gebeurtenissen in de regio Zuidoost-Nederland die oponthoud, stremming of vaarwegsluiting veroorzaak- ten voor de scheepvaart. Daarom hebben ELC Limburg en BLN-Schuttevaer deze vaartocht georganiseerd”.


Namens BLN was voorzitter Dominic Schrijer aanwezig. Samenwerkingspartner ELC (European Logistic Center) Limburg - het in- terregionale platform van verladers en ver- voerders - werd tijdens de vaartocht vertegen- woordigd door voorzitter Mark Verheijen. Als


gasten aan boord voeren ambtenaren mee van de provincie Limburg en Rijkswaterstaat. En op de kade stond wethouder Jan Loonen (CDA/economische zaken) van de gemeente Venray het gezelschap geduldig op te wach- ten. De gemeente voert dit jaar juist hier een grootse uitbreiding uit, door de insteekhaven met wel 350 meter te laten verlengen.


Potentie De belangen zijn ook groot. Want de gekana- liseerde Maas biedt met haar gegarandeer- de diepgang van wel 3.20 meter een enorme vervoerspotentie voor de hele regio en die daarachter: het Duitse achterland van het dichtbevolkte Ruhrgebied. BLN-voorzitter Schrijer stelde dat er op de Maas wel vijf- tot zesmaal zoveel ruimte is als nu wordt ge- bruikt: “Goed tegen de files”. Maar dan moe- ten de reeds lang aanwezige waterwerken wél functioneren.


Verwijzend naar het recente rapport van de Nationale Rekenkamer, die het bewust ge- plande achterstallige onderhoud aan brug- gen en sluizen landelijk becijferde op 400 miljoen euro, beloofde Schrijer minister Van Nieuwenhuizen hierover direct na de zomer om resultaten te vragen. “Het instellen van een taskforce klinkt wel stoer, maar we moe- ten het achterstallig onderhoud wel snel in- lopen”. Hij concludeerde dat de Maaswerken ooit tot de ‘top van Europa’ behoorden: “Maar je moet het wél onderhouden”.


De Maascorridor-problemen op een rij:


- Problemen sluis Weurt met zowel de oost- als westkolk.


- Het ontbreken van reservedeuren bij sluis Weurt.


- Veiligheidsrisico bij sluis Weurt. - Mogelijkheid aanvaarbeveiliging onderzoeken.


- Te beperkte capaciteit sluis Grave. - Baggerprobleem Maas om geheel naar klasse Vb te brengen. - Baggerprobleem Amertak; scheepvaartbe- richt diepgangsvermindering.


- Lekkage tussen Born en Stein. - Palen in de stuwpanden van Belfeld en Sambeek onbereikbaar door baggerpro- blematiek en betonning. - Nivelleerproblemen bij de sluizen Belfeld en Born. - Materiaal (camera’s) voor afstandsbedie- ning sluizen Heel, Roermond en Linne. - Rustplaats tussen Belfeld en Sambeek. - Onderhoud sluis Bosscherveld. - Opruimen van zwaar drijfhout. - Stremmingen op de Maas in de In de periode tussen 01-01-2019 en 12-03-2019 = 140 maal.


De Maascoridor in volle omvang.


- Vertraging en extra kosten in de opwaar- dering van het Wilhelminakanaal.


Alie Pols vertelt hoe ze te water raakte.


Ook bij Nellie Mourik ging het een keer bijna mis, aan boord van de luxe motor waarop ze met haar man Piet voer. “Ik was op het roefdek de was aan het ophangen, mijn man ging kij- ken of we al konden lossen en meestal nam ‘ie ons zoontje dan mee, maar toen niet. Ik hoor ‘m op een gegeven moment huilen en kijk ach- terom, hing ‘ie met zijn vingertjes buiten aan de rand van het gangboord. Helemaal nat, hij was al helemaal kopje onder gegaan. Dus ik ren naar beneden, had ik ‘m nog net te pak- ken. Was ‘ie achter z’n vader aangegaan en tus- sen wal en schip gevallen, omdat ‘ie die sprong niet haalde. Mijn schuld natuurlijk, ik had hem


Moeder aan het roer.


De geïnterviewde schippers en schip- persvrouwen zijn met subsidie van de Rabobank gefilmd voor de website van de Museumhaven Gouda.


De verhalen zijn te vinden op: vimeo.com/ aſtuigenenopbouwen


“We deden de stuurhut altijd op slot. Met de kinderen was het altijd opletten. Teun, mijn man, en ik hadden een sleutel. De matroos ook, die moest natuurlijk ook wel eens in de stuurhut zijn. Afijn, ik ben voorop aan het was- sen, ik ga weer naar achter en zie zo mijn zoon van twee aan komen lopen. Ik schrok me wild, ik denk: ik roep niet, dan gaat ‘ie hollen. Had ik ‘m gelukkig meteen te pakken! Hij stond net voorover gebogen in het ruim te kijken”.


Herman van Laar. Moeders trots bij de roef.


Alie Pols herinnert zich nog als de dag van gis- ter dat haar zoontje van twee tijdens de vaart opeens door het gangboord naar voren kwam wandelen.


Bij Herman van Laar zaten de kinderen meest- al vast aan een lijntje, dat boven de luiken ge- spannen was. Toch moest hij ze een paar keer redden: “Mijn zoontje van vijf moest me roepen voor het eten. We lagen te laden, het schip lag helemaal achterover. Hij komt aan de binnen- kant naar me toe en ik zie hem overboord dui- kelen. Ik wist niet hoe gauw ik erop af moest en heb hem zo in zijn kuif gepikt. Hebbes! Later zijn mijn beide kinderen nog een keer over- boord gevallen, terwijl ik met een monteur aan het sleutelen was aan de koppeling. Ik hoorde wat en had ze allebei snel te pakken, maar mijn monteur zei later: ‘Ik snap niet hoe vlug jij uit die machinekamer was’”.


Hangend aan de dekwaterslang Alie Pols voer al op een groter schip, toen ze zelf te water raakte tijdens de vaart: “Het was dik dertig graden en ik had een zomerjurk aan, wat ik anders nooit aan heb. Altijd een broek, maar toen niet. We hadden mais geladen, dus alles zat dik onder ’t stof. Ik had geen zin om te sturen, dus ik ga lekker naar buiten om al- les schoon te spuiten. In één hoek bleef het stof maar komen. Dus ik ga op mijn knieën om er beter bij te kunnen en op het moment dat ik weer opsta, ga ik op m’n jurk staan. Ik verlies m’n evenwicht en klap zó overboord.


En mijn man die zit de krant te lezen onder het varen, dus die ziet niks. Nou zeggen ze al- tijd dat een drenkeling automatisch beetpakt wat ‘ie pakken kan en dat had ik ook, ik had de slang nog in mijn handen en die hield ik stijf beet. Slang uitgerold, dus ik hing helemaal achter het schip. Ik was doodsbenauwd voor de schroef, dus ik probeerde zo snel mogelijk weer wat naar voren te komen, maar ik kon me nauwelijks goed vasthouden, want ik had ook nog mijn ene pols gebroken. Dus ik maar roepen, roepen, maar hij hoorde niks. Dus het enige wat ik kon doen, was toch mezelf verder naar voren proberen te trekken. Dat lukte en uiteindelijk kon ik mezelf met een ruk en een duwtje toch net in het gangboord wippen. Daar heb ik toen even gelegen. Toen ik opstond en naar de stuurhut liep zei ‘ie: ‘Wat ben je nat! Had je ’t zo heet dat je jezelf afgespoeld hebt?’ Ik zei: ‘Nee, jij hoorde niks, maar ik heb er naast gelegen’. Had ‘ie niks van gemerkt hoor, hij wou me eerst niet eens geloven”.


binnen moeten houden. Gelukkig ging het goed, maar achteraf sta je te trillen op je benen natuurlijk”.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52