search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Tekst: Marte van Santen Fotografie: De Beeldredaktie/Rob Voss


033


Arts, pianist en componist Daniëlle Bourne is op haar best wanneer ze al haar talenten tegelijk kan benutten. “Als ik me op één ding focus, word ik te perfectionistisch.”


E


r zijn mensen die beweren dat je, om echt succesvol te worden, altijd één doel voor ogen moet hebben. Daniëlle Bourne (37) bewijst al haar hele leven het tegendeel. Gelijktijdig


met haar studie geneeskunde volgde ze een voltijdopleiding aan het Utrecht- se conservatorium. Haar coschappen com bineerde ze met pianoconcoursen en optredens in binnen- en buitenland. Inmiddels componeert ze ook, naast het runnen van haar eigen praktijk voor integrale geneeskunde en haar piano- school. “Ik geniet ervan om mezelf uit te dagen”, vat ze haar drive simpel samen. Een specifiek doel heeft ze daarbij niet voor ogen. “Ik ben niet iemand die een pad uitstippelt. In plaats daarvan volg ik mijn gevoel. Ik zie wel waar ik uitkom.” Uit ervaring weet ze inmiddels dat ze het best gedijt bij afwisseling. “Als ik me op één ding focus, word ik te perfectio- nistisch. Ik geloof trouwens dat variatie de sleutel is voor een goede gezondheid. Anders krijg je RSI in je hoofd.”


Verschillende werelden Muziek maken werd Bourne met de pap- lepel ingegoten. Haar ouders, zus en twee broers spelen allemaal een instrument. Het was dus haast vanzelfsprekend dat zij, net als haar moeder, achter de piano plaatsnam. Niet gedwongen, maar omdat ze er plezier in had. Al snel bleek Bourne talent te hebben.


Op de middelbare school werd ze tot de vooropleiding van het conservatorium. toegelaten. En samen met haar jongere broer (die cello speelt) vormde ze elf jaar lang een succesvol klassiek duo. Dat ze daarnaast ook geneeskunde wilde stude- ren, had te maken met haar altijd aanwe- zige drang naar variatie. “Het is fijn om het creatieve én het feitelijke deel van


mijn brein te gebruiken”, zegt ze daar- over. “Verder vind ik het heel waarde- vol om me in twee totaal verschillende werelden te begeven. Als dokter heb ik daar trouwens ook baat bij. Het helpt me om me in allerlei personen en situaties te kunnen verplaatsen.”


Holistische aanpak In het vijfde jaar van haar geneeskunde- studie begon Bourne te twijfelen of ze de juiste beroepskeuze had gemaakt. “Overal om me heen zag ik uitgebluste dokters die patiënten – vaak tijdelijk – oplapten. Tijd en ruimte om achter- liggende oorzaken van klachten aan te pakken, was er niet.” Ze besloot haar blik te verbreden en voltooide de opleidingen Integrative Medicine en Leefstijlgenees- kunde en Western Medical Acupuncture.


gedwongen de controle los te laten’


‘Ik werd


“Beide zijn evidence based”, benadrukt ze. “Desondanks deinzen collega’s soms terug als ik ze erover vertel. Alsof ik me met hekserij bezighoud. Terwijl er zo veel wetenschappelijk bewijs is voor de effectiviteit van bijvoorbeeld medische acupunctuur.” De opgedane kennis past ze nu toe in


haar eigen praktijk. “Daar sla ik een brug tussen reguliere geneeskunde, weten- schappelijk onderbouwde complementaire geneeskunst en leefstijlgeneeskunde.” Betekent het dat ze definitief afstand heeft genomen van de reguliere zorg? “Absoluut niet. Ik werk samen met verschillende re- guliere artsen en ik sluit niet uit dat ik ooit


terugga naar het ziekenhuis. Maar alleen als ik daar op een holistische manier het artsenvak kan uitoefenen.”


Bevrijdend Tijdens haar coschappen werkte Bourne twee maanden in een missieziekenhuis in Malawi. Haar ervaringen daar veran- derden haar kijk op muziek én op genees- kunde. “Er was een ziekenhuisband met medisch personeel, die twee keer per week optrad. In plaats van dat ze van bladmuziek speelden, zoals ik als klassiek geschoolde pianist had geleerd, improvi- seerden de muzikanten erop los. Dat kan ik niet, was mijn eerste reactie. Klassieke muziek – en geneeskunde – gaan over perfectie en doen wat is voorgeschreven, in bladmuziek of protocollen. In deze band werd ik gedwongen beide los te laten en me door mijn lichaam te laten leiden. Eerst was dat heel ongemakkelijk, maar al snel voelde het heel bevrijdend.” Door die ervaring werd volgens Bourne


een creatieve la in haar opengetrokken. Ineens hoorde ze overal nieuwe melodie- en. “Vanaf dat moment ben ik zelf gaan improviseren, en ook gaan componeren. Daar genoot ik zo van dat ik een tijd lang helemaal geen klassieke stukken meer wilde spelen. Die voelden als een keurs- lijf. Intussen doe ik weer allebei. Ook in de muziek wil ik zo bruggen slaan.” De nieuw gevonden muzikale vrijheid


werkt door in haar medische praktijk. “Bij improvisatie reageer je associatief. Dat doe je ook als je componeert. Het stimuleert me om buiten de kaders te denken, nieuwe verbanden te leggen en naar het grote geheel te kijken. Oók in mijn werk als arts. Het helpt me te horen wat patiënten níet zeggen, en op een ander niveau verbinding te maken.”


<


Op zondag 6 oktober soleert Daniëlle Bourne bij het jaarlijkse optreden van het Nederlands Doktersorkest in Arnhem. Het orkest speelt dan stukken van Mozart, Strawinsky en Humperdinck, maar ook twee eigen compo- sities van Bourne voor piano, zang en orkest. Een deel van dit concert wordt nogmaals uitgevoerd tijdens het jubileumcongres van de KNMG op 10 oktober in Den Bosch. Meer informatie: nederlandsdoktersorkest.nl.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84