024 Interview


door aantoonbaar minder last van pijn en stress en herstelden sneller, bleek uit het onderzoek. Zo zijn er veel meer goede voorbeelden. Over dat zingen de cognitieve achteruitgang bij dementie vertraagt. Of dat dansen de motoriek bij parkinson verbetert. Dit soort bewezen effectieve interventies zouden dus een vaste plek moeten krijgen en vergoed moeten worden. Sommige partijen zijn trouwens al goed op weg, zoals VVT- organisaties Vitalis en Cordaan. Zij hebben kunst onderdeel gemaakt van het dagelijkse zorgwerk. Ik hoop dat bijvoorbeeld ziekenhuizen dit ook snel gaan doen.”


Het huidige kabinet lijkt kunst niet bepaald hoog op de prioriteitenlijst te hebben staan. “Het hangt er vanaf hoe je plannen presenteert. Zoals ik het al zei, gaat het ons niet om kunst met een grote K die alleen in de Randstad wordt uitgevoerd. We hebben het bijvoorbeeld over lokale community-artprojecten die mensen met elkaar in verbinding brengen en nabuur- schap versterken. Ik verwacht dat dat wel weerklank vindt bij bewindslieden. We laten ons hoe dan ook niet weer houden door welke politieke werkelijkheid dan ook. Er zit zo veel energie in onze beweging, waarin tal van partijen uit verschillende werelden voor het eerst samenwerken. Ik ben ervan overtuigd dat we daarmee van onderaf een verschil gaan maken in de transitie van de zorg.”


Hoe kan kunst helpen om de zorg toegankelijk en betaalbaar te houden? “Op tal van manieren. Kunst doet een appel op het gezonde deel van mensen en helpt patiënten te ervaren dat ze méér zijn dan hun klacht of ziekte. Dat nieuwe perspectief leert ze op een andere manier met hun problemen om te gaan of hun chronische ziekte beter te managen, zodat ze minder vaak een beroep hoeven te doen op de zorg. Creatieve activiteiten passen daarmee perfect in een preven- tieve benadering en in die van positieve gezondheid. “Verder geloof ik dat kunst een rol kan


spelen bij de aanpak van het personeels- tekort in de zorg. Kunstenaars kijken naar de persoon in plaats van de patiënt.


Daarmee maken ze de zorg menselijker. Dit leidt tot persoonlijke gesprekken, ook tussen patiënten en zorgprofessionals. Het versterkt de zingeving. Hoe meer professionals dit soort menselijk contact ervaren, hoe leuker ze hun werk vinden en hoe langer ze blijven.”


Hoe gaat het nu verder met uw plannen? “Afgelopen voorjaar hebben we onze whitepaper aangeboden aan de direc- teur-generaal Curatieve Zorg van VWS én aan de directeur Erfgoed en Kunsten van OCW. Bewust aan alle twee, omdat we beide ministeries nodig hebben om de werelden van zorg en kunst bij elkaar te brengen. Nu gaan we aan de slag met de volgende fase: het implementeren van alle doelen die we hebben geformu- leerd. Daar is natuurlijk tijd voor nodig, maar we hebben inmiddels een grote groep enthousiastelingen verzameld


‘Patiënten hadden aantoonbaar minder pijn en


herstelden sneller’


die in de startblokken staan. Dat zie ik ook als mijn belangrijkste taak: men- sen bewust maken van de onbenutte kansen en ze aan elkaar verbinden, zodat ze samen werk kunnen maken van de whitepaper. Uiteindelijk moeten de veranderingen immers in de praktijk plaatsvinden.”


Tot slot: hoe speelt kunst een rol in uw eigen leven? “Ik teken en dans zelf niet meer. Tegen woordig uit ik mijn creativiteit vooral in mijn werk, in het bedenken van nieuwe plannen en het schrijven van goede stukken. Verder heb ik vorig jaar met het hoofd Kunst van het LUMC een tentoonstelling mogen samenstellen over het thema van mijn oratie, ‘The art of beloning’. Het was heel bijzonder om mijn verhaal zo niet alleen in woorden, maar ook met beelden te kunnen vertellen.”


<


CV


Tineke Abma (1964) deed hbo verpleegkunde en studeerde Healthcare Policy and Manage- ment aan de Erasmus Universiteit. Sinds 2019 staat ze aan het hoofd van de Leyden Academy on Vitality and Aging, een wetenschappelijk kennis instituut met als missie de kwaliteit van leven van ouderen te bevorderen. Daarnaast is ze hoogleraar


ouderenparticipatie in het LUMC, waar ze onderzoekt hoe de positie van ouderen en oudere patiënten in zorg, beleid en wetenschappelijk onderzoek kan worden versterkt. Per 1 september is Abma ook


benoemd tot bijzonder hoogleraar Kunst en Zorg aan de Erasmus School for Health Policy and Management en leider van het Centrum voor Kunst en Zorg, in samenwerking met Cordaan en Museum van de Geest.


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84