026 Dilemma
Heeft een patiënt recht op een bepaald aantal behandelingen? Dat hangt er van- af. Deze patiënt geeft twee redenen voor zijn verzoek. Hij wil extra behandelingen ter preventie van nieuwe klachten. En hij heeft vanuit zijn verzekering nog zes behandelingen tegoed. De eerste vraag is of behandeling
Een patiënt vraagt zijn fysiotherapeut om behandelingen, omdat hij die nog tegoed heeft van de verzekering. Hoe moet de fysiotherapeut hiermee omgaan?
Aan het einde van het kalenderjaar meldt een patiënt zich bij een fysiotherapeut in loondienst door wie hij eerder dat jaar is behan- deld aan lagerugklachten. De patiënt geeft aan dat hij nu geen duidelijke klacht heeft, maar vanuit zijn aanvullende verzekering nog zes behandelingen ‘tegoed’ heeft voor dat kalenderjaar en dat hij nieuwe klachten wil voorkomen. De fysiotherapeut in kwestie twijfelt of hij tegemoet moet komen
aan de wens van de patiënt om de ongebruikte behandelingen ‘op te maken’. Hij legt dit voor aan de praktijkeigenaar, die aan- geeft dat de patiënt sowieso ‘recht’ heeft op behandeling en dat hij ‘de klachten ziet als restklachten van de eerdere klacht’. Wat ook meespeelt is dat bij een afwijzende reactie de patiënt waar- schijnlijk naar een andere praktijk zal gaan om alsnog behandeld te worden. Hoe dient de fysiotherapeut in loondienst om te gaan met deze
situatie? Moet hij de patiënt zonder eenduidige klachten in behan- deling nemen?
inderdaad nodig is om terugkeer van lagerugpijn te voorkomen. De fysiothe- rapeut zegt daar niks over. Dat weten we dus niet. Maar het zou goed zijn om in een consult open met de patiënt te bespreken en te onderzoeken of extra behandelingen zinvol zijn. Zo niet, dan zou de fysiotherapeut nog eens de oefeningen met zijn voormalige patiënt kunnen doornemen. En hem nog eens op het hart kunnen drukken dat bewe- gen de beste manier is om terugkeer van lagerugpijn te voorkomen; dat dit meer effect zal hebben dan extra fysiothera- peutische behandelingen.
Een zorgverlener moet bepalen of en zo ja welke zorg geïndiceerd is. Daar- bij moet hij de voor zijn beroepsgroep geldende vakinhoudelijke normen – ook wel ‘professionele standaard’ genoemd – in acht nemen. De zorgverlener mag alleen van deze professionele standaard afwijken als dit nodig is om goede zorg te verlenen. Een verzoek van een patiënt om te behandelen, rechtvaardigt deze af- wijking niet. Daarbij maakt het niet uit of de patiënt op grond van zijn aanvullende zorgverzekering (eventueel) aanspraak kan maken op een vergoeding van de behandeling. Een zorgverlener in loondienst is
Wilt u een dilemma aan dit panel voorleggen? Stuur dan een mail naar
redactie@artsenauto.nl o.v.v. ‘Dilemma’. Wij nemen contact met u op.
persoonlijk (dus ook tuchtrechtelijk) verantwoordelijk voor de zorgverlening en – in dat kader – voor de naleving van beroepsnormen. Een werkgever moet deze zogeheten professionele autonomie van de werknemer respecteren. Hij mag de werknemer geen opdracht geven tot
Casus
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
