Duocolumn 029 vs Snijders Schmitz


Pfffff Heleen, Meer dan eens bezorgt de afdeling human resource mij in het gunstigste geval een rilling over de rug, maar vaker jeuk aan mijn neus. Ik probeer een vraag aan de HR-af- deling daarom zoveel mogelijk te vermijden, want ik krijg altijd meer vragen terug dan ik heb gesteld en krijg eigen- lijk nooit antwoord. Ook nu zit ik als opleider weer in een tenenkrommende discussie: moeten de reiskosten van een aios voor een verplichte cursus die elders wordt gevolgd nu als een dienstreis of gewoon als woon-werkverkeer worden aangemerkt? Zonde van mijn tijd en dat ook nog eens voor gedoe achter de komma, terwijl deze kosten niet eens uit eigen portemonnee worden betaald, maar uit de diepe zakken van het landelijk opleidingsfonds worden vergoed. Als ik mijn frustratie wegzucht – en daarvoor heb je


de tijd in een column – begrijp ik ook wel dat dit niet aan de HR-medewerker ligt, maar dat het gedoe vooral wordt veroorzaakt door het alsmaar sneller groeiende woud aan regeltjes, waardoor je wel meer vragen móet stellen en vaak geen antwoord kán geven. Bovendien zie ik


ook dat HR-afdelin- gen servicegericht wíllen zijn, maar dat zij worden bedolven onder ‘eisende vragen’ van met name jonge colle- ga’s. En dus hebben zij de ondank- bare taak paal en perk te stellen aan de nieuwe me, myself and I-generatie. Dat zal voor HR op zijn minst een uitdaging zijn, maar waarschijn- lijk ook leiden tot frustratie die niet zo makkelijk weg te zuchten is.


Jeetje Roderick, Ik voel me wat ongemakkelijk bij het publiekelijk bekriti- seren van HR-afdelingen; die vriendelijke mensen hebben heus goede bedoelingen. Maar, zoals men zegt, de weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen. Wat je beschrijft is uiterst frustrerend en vormt onderdeel van een groter probleem. Human resource: de naam suggereert de mens als hulp-


bron, een middel om productie te realiseren. Een passief object zonder wilskracht of gevoel, dat je kunt beheersen en vervangen als het niet functioneert zoals verwacht. Gelukkig is dit mens- beeld in de loop der jaren radicaal veran- derd, maar organisa- ties zoals ziekenhuizen lijken nog altijd vast te zitten in dit verouderde


Kwaliteiten blij ven onbenut en talent wordt verspild


Ik krij g altij d meer vragen terug dan ik heb gesteld


systeem. Een systeem gecreëerd door jouw generatie die ons nu vertelt dat wij te individualistisch zijn. In dit systeem zijn processen gebaseerd op wantrouwen,


met een overheersend web aan regels, procedures en controles. Initiatieven van de werkvloer worden wegge- wuifd en verdwijnen in de (vaak genegeerde) ideeënbox; er is weinig ruimte voor persoonlijke aandacht en ont- wikkeling, waardoor kwaliteiten onbenut blijven en talent wordt verspild. En dan vragen we ons af waar die personeelstekorten vandaan komen. Een deprimerende opsomming. Maar de schuld moet natuurlijk niet bij de mensen van de HR-afdeling worden gelegd. De optimist ziet voor hen een uitgelezen kans om zichzelf opnieuw uit te vinden. Stel je eens voor: een afdeling die de medewerkers echt centraal stelt, hun talenten en ambities erkent en ondersteunt. Die bijdraagt aan een werkomgeving waarin ieder- een kan fl oreren en waarin de menselijke maat weer centraal staat. Een afdeling die zich de human being-afdeling noemt. Ja, dan zijn we al een heel eind.


RODERICK SCHMITZ IS GASTRO-INTESTINAAL CHIRURG


EN OPLEIDER IN HET GROENE HART ZIEKENHUIS IN GOUDA


HELEEN SNIJDERS WERKT ALS GASTRO-INTESTINAAL CHIRURG IN DE PROCTOS KLINIEK IN AMSTERDAM


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84