016 Tweegesprek


Toen & R


In het VvAA-jubileumjaar brengt Arts en Auto zorgprofessionals van toen en nu samen. Deze keer: verloskundigen Rietje Zinkweg-Melse (94) en Iris van Kelegom (29).


ietje: “Vorig jaar was het precies 70 jaar geleden dat ik afstudeerde als vroed- vrouw.” Iris: “Wat bijzonder! Hoe lang duurde je opleiding?”


Rietje: “Drie jaar. In 1950 startte ik op de Rijkskweekschool voor Vroedvrouwen in Rotterdam. Ik woonde er intern met zo’n twintig andere eerstejaars, ieder had een eigen zolderkamertje. Waar heb jij gestudeerd?” Iris: “In Maastricht. Eigenlijk wilde ik kinderarts worden, maar de lange studie stond me tegen. Verloskunde bleek het perfecte alternatief. Ik vind het fijn om zelfstandig te kunnen werken.” Rietje: “Grappig, ik wilde eigenlijk ook arts worden. Maar als jongste uit een groot Zeeuws gezin had ik die gelegen- heid niet. Gelukkig paste het werk van vroedvrouw me ook goed. En onze opleiding was heel gedegen. We hadden zaaldienst, opnamedienst, polidienst, verloskamerdienst en diensten op de operatiekamer.” Iris: “Dus zwangere vrouwen kwamen naar de kliniek om te bevallen?” Rietje: “Ja. Bij binnenkomst stopten we ze allemaal in bad. Dat was vaak geen overbodige luxe. Op de verloszaal


Rietje Zinkweg-Melse: ‘We stopten alle moeders in bad’


bevielen meerdere vrouwen tegelijk, met alleen een gordijntje ertussen. Vaders waren er nooit bij. Tussendoor moesten we eindeloos luiers spoelen, want weg- werpluiers bestonden nog niet.” Iris: “Het doet me denken aan mijn er- varingen op de Filipijnen. Na twee jaar studie heb ik een sabbatical genomen en ben ik daar vrijwilligerswerk gaan doen. Vrouwen bevielen er met z’n vij- ven tegelijk op een kamer, gewoon op de grond. Het hele proces was erg klinisch en afstandelijk. Een keer werd er een baby dood geboren. Het personeel haal- de het kindje weg en ging verder met tv kijken. Voor de moeder was totaal geen aandacht.” Rietje: “Een halfaar na mijn opleiding kreeg ik de kans om een praktijk in Alblasserdam over te nemen. Groeps- praktijken waren er nog niet, dus ik was dag en nacht paraat. Jaarlijks deed ik honderd tot 120 bevallingen. Het eerste jaar ging ik altijd op de fiets. Een hele opgave, want ik bediende ook omliggen- de dorpen zoals Kinderdijk, Nieuw- Lekkerland en Oud-Alblas. Gelukkig kreeg ik daarna een Solex-brommer. In wat voor praktijk werk jij?” Iris: “In een groepspraktijk in Hilversum met zeven verloskundigen, een echo- scopist en twee assistenten. Daar werk ik als waarnemer, vier dagen per week. Welke bevalling is je het meest bij- gebleven?” Rietje: “In het eerste jaar van mijn eigen praktijk heb ik eens in één nacht vijf bevallingen begeleid. Op de fiets


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84