Reacties 065
Groei De COVID-19-pandemie zorgt voor een torenhoge druk op zorgprofessionals. Toch hoeft dat niet per definitie te leiden tot posttraumatische stress en burn-out. In Arts en Auto 05 een artikel over weer- baarheid, veerkracht en posttraumatische groei.
Fijn te lezen dat ook deze kant belicht wordt. Ik ben werkzaam voor onder anderen ziekenhuismedewerkers en ambulancepersoneel en altijd weer positief verrast over hun veerkracht en weerbaarheid. Het realiseren dat bepaal- de emoties normale reacties zijn op een abnormale gebeurtenis is essentieel. Dat wordt ook steeds benadrukt in bijvoor- beeld de trainingen voor de bedrijfs- opvangteams. Niet iedere schokkende ervaring leidt tot PTSS. Tijdens behandeltrajecten is het vaak
de stapeling van ervaringen die op een gegeven moment leidt tot PTSS. Daarom is het zo belangrijk dat de collegiale on- dersteuning en peer support er is om te ventileren en reflecteren. Vergeet nooit dat je ook een mens bent en geen robot. Esther Roelofs, EMDR behandelaar
Groei (2) Een interessant en bemoedigend artikel over posttraumatische groei. Acceptatie & Commitment Therapy (ACT) kan een goede therapie zijn. Het is enerzijds belangrijk en fijn dat je accepteert wat er is gebeurd en geweest, dus loslaten. Anderzijds werkt het helend als het lukt te veranderen wat je kan veranderen. Maar minstens zo belangrijk is het om voor jezelf het verschil tussen de twee te ontdekken. Zie spreuk van Franciscus van Assisi (1182-1226): Geef mij de kracht te aanvaarden wat niet te veranderen is, geef mij de moed te veranderen wat niet aanvaard mag worden en de wijsheid om het onderscheid tussen beide te kennen. Marga te Woerd
Oorlogstijd In Arts en Auto 05 stond naar aanleiding van 75 jaar bevrijding een artikel over de keuzes waarvoor artsen destijds stonden.
Met waardering heb ik het artikel Dokters in oorlogstijd gelezen. Ik wil graag
vermelden dat vanaf 1930 artsen zich hebben beziggehouden met de ‘preven- tie’ van oorlog. Dat was hun taak op grond van hun beroepseed. De eerste vermelding dateert van 1930, en tot op heden zijn het de artsen van de NVMP – Artsen voor Vrede die zich hiervoor inzetten. Wil Verheggen, bestuurslid NVMP - Artsen voor Vrede
Vasthouden In Arts en Auto 05 beschreef hoofdredac- teur Marjan Enzlin in haar redactioneel hoe zij in tijden van COVID-19 met een groep vrienden aan het sterfbed van een dierbare vriendin zat. En hoe zij elkaar op anderhal- ve meter afstand ‘vasthielden’.
Hartelijk dank voor uw bijzondere voorwoord, een privégebeurtenis die zo exemplarisch is voor de tijd waar we anno 2020 in zijn beland. Wij, mijn echt- genoot en ik, waren er stil van. Bizar en verdrietig voor uw vriendin én voor haar dierbaren om na een bijzondere periode van steeds een beetje afscheid nemen, op het meest kwetsbare moment aan het einde van haar levenspad nota bene als níet-coronapatient, dit te moeten door- maken in ‘COVID-19 stijl’. Heftig. Graag wil ik u dan ook namens ons beiden sterkte en veel positieve kracht toewen- sen. Koester de mooie herinneringen aan uw dierbare vriendin. Liana Tieland
Vasthouden (2) Uw redactioneel ‘Vasthouden’ heeft mij diep geëmotioneerd. Ik heb het niet met droge ogen gelezen. Wat heeft u die specifieke sfeer van intens verdriet, wan- hoop, onbegrip en radeloosheid bijzonder invoelend beschreven. Tevens confron- teert u op tactvolle maar zeer duidelijke wijze de regelgevende autoriteiten op de gevolgen van de volledig doorgeslagen pseudo-preventieve maatregelen rondom COVID-19, waardoor zoveel geestelijke en emotionele schade is ontstaan. Loop in gedachten een willekeurig verpleeg- c.q. verzorgingshuis binnen en al ver van de ingang is het verdriet en lijden te voelen. Vele artsen zullen terugdenken aan de Eed van Hippocrates, waarin juist wordt verboden een (zieke) medemens te laten
lijden. En wat is erger: snel sterven door het coronavirus of wekenlang in extreme eenzaamheid wachten op de verlossende dood, die maar niet of te laat komt? Daar- om roep ik mijn collegae werkers in de gezondheidszorg, die primair met deze problematiek te maken hebben, op om niet langer machteloos toe te zien in deze quarantainetijd maar hun hart te volgen. Herm H. Warmink, em. kinderarts
Camperen In Arts en Auto 03 beschreef Richard Hassink een campervakantie.
Het artikel van Richard Hassink vond ik erg leuk om te lezen. Als ik een camper op de snelweg zie, gaat mijn hart sneller kloppen. Twee jaar achter elkaar hebben we gezegd: nee, we doen het niet meer, maar mijn vrouw en ik zijn toch weer van plan om dit jaar met de camper te gaan reizen. Deze keer in Nederland, een weekje. We kunnen het niet laten. Eric Hoeben
Correctie In het Autoportret van de Peugeot 208 (Arts en Auto 04) staat: (…) Achter het stuur valt op dat de instrumenten niet zijn af te lezen óver het kleine (en gek genoeg niet ronde) stuur heen. Het woordje ‘niet’ is hier per abuis terechtgekomen. De instrumenten zijn wel af te lezen, óver het stuur heen.
Reacties op artikelen in Arts en Auto of op de website zijn welkom. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te wei- geren of brieven langer dan 150 woorden in te korten. U kunt uw brieven sturen naar: Redactie Arts en Auto, Postbus 8153, 3503 RD Utrecht of:
brieven@artsenauto.nl
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
