020 Dilemma
Een patiënt heeft hooikoortsklachten. Mag de fysiotherapeut hem behandelen zonder beschermende middelen?
Een man van 40 loopt bij een val een acute massieve rotator- cuffruptuur op, schouderletsel dat operatief behandeld wordt door de orthopedisch chirurg. Na de operatie moet de patiënt, binnen de pijnzone, mobiliserende oefeningen doen. Vanwege de COVID-19-maatregelen (in maart 2020) begeleidt de fysiothera- peut hem via beeldbellen. Na vijf weken constateert de fysiotherapeut dat de mobiliteit
van de schouder achterblijft en dat de patiënt pijn houdt. Ook de orthopeed, waar de patiënt na zes weken op controle gaat, is niet tevreden. Hij schrijft hands-onfysiotherapie voor. Als de schouder niet gemobiliseerd wordt, bestaat de kans dat de patiënt blijven- de beperkingen overhoudt aan zijn valpartij. De patiënt presenteert zich met luchtwegklachten: snotteren,
niezen en tranende ogen. “Hooikoorts”, zegt de patiënt, maar dat is niet zeker. Er is geen diagnostische test beschikbaar voor hem. Volgens de triagerichtlijn van de KNGF (maart 2020) mo- gen dergelijke patiënten liefst niet en, indien echt noodzakelijk, uitsluitend met persoonlijke beschermingsmiddelen hands-on behandeld worden. Die zijn echter op het moment dat deze casus speelt nog niet aanwezig in de betreffende praktijk. De behan- delende fysiotherapeut vraagt zich of hij wel of niet moet gaan behandelen.
De COVID-19-pandemiemaatregelen en -richtlijnen beperken zorgprofessionals bij de invulling van hun zorgplicht. Welke ruimte hebben zij voor het maken van een eigen afweging, als het volgen van deze regels tot blijvende schade bij een patiënt kan leiden? De beroepsorganisatie voor fysio-
Wilt u een dilemma aan dit panel voorleggen? Stuur dan een mail naar
redactie@artsenauto.nl o.v.v. ‘Dilemma’. Wij nemen contact met u op.
therapeuten, het KNGF, heeft in maart 2020 een triagestappenplan opgesteld.* Uitgangspunt van dit stappenplan is dat slechts in uitzonderlijke situaties een face-to-facebehandeling binnen een afstand van 1,5 meter mag plaatsvinden. Namelijk als er geen zorg op afstand mogelijk is en de zorg niet uitgesteld kan worden vanwege het risico op irreversi- bele achteruitgang. Daarbij mag de zorg uitsluitend plaatsvinden met gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen, zoals een chirurgisch mondneusmasker. Bij patiënten met een verhoogd risico, dat wil zeggen mogelijk coronagere- lateerde symptomen zoals niezen en neusverkoudheid, moet een fysiothera-
Deze casus is een voorbeeld van hoe een maatschappelijk probleem – tekort aan persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) voor zorgverleners – er in de spreekkamer uitziet. Gedurende de eerste maanden van de COVID-19-crisis speelde deze kwestie bij alle disciplines waar onder normale omstandigheden geen PBM worden gebruikt. Eenvoudig- weg omdat deze zorgverleners ze niet standaard in de kast hebben liggen en de tekorten in de ziekenhuizen eerst werden aangevuld. We hebben in de media kun- nen lezen tot hoeveel stress het werken zonder PBM bij veel zorgverleners leidde. Ze maakten zich zorgen dat ze zelf ziek zouden worden en hun taken niet meer konden vervullen. Ze vreesden ook hun huisgenoten, ouders of hun patiënten te besmetten. Het RIVM zegt nog op 15 april: “Het uit
voorzorg gebruiken van PBM bij patiën- ten die geen (verdenking op) COVID-19
Casus
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
