017


me gezondheidswerkers die samen oplossingen bedenken. Ik geef mensen graag verantwoorde- lijkheid, maar nu pakken ze die ook uit zichzelf. Daar komen dingen uit voort die ik niet voor mogelijk had gehouden. Dat is...” Hij lijkt op zoek naar een passend superlatief, maar besluit tot: “Dat is misschien wel de belangrijkste les van deze crisis: laat professionals in de lead zijn en níet de mensen die in processen en procedu- res denken.” Girbes vreest wel dat deze ‘mensen’ – “Ik wil


niet het predicaat hebben dat ik tegen managers ben; ik ken ook veel topmanagers die goede din- gen doen” – weldra weer de lakens uitdelen. “Ik ben bang dat de bureaucratische drempels die we nu hebben geslecht of genegeerd, weer wor- den opgeworpen. En instanties die hun bestaan danken aan de bureaucratie zullen er als de kippen bij zijn om daarvan te profiteren. Ik heb een eerste voorstel geschreven voor een nieuwe ic-richtlijn en hoe we nieuwe medewerkers, de zij-instromers, kunnen opleiden. Het zal me niet verbazen dat er straks allerlei bedrijfes opstaan die zeggen: wij verzorgen die opleiding wel. En by the way: dan hebben we weer voor vijf jaar werk.”


Taken delegeren Als het virus begin maart in Nederland uit- breekt, verzorgt Girbes zelf ‘als een gek spoed- cursussen’. “Aan arts-assistenten van andere specialismen en aan personeel dat op de ok, de ccu of de acute opname werkt, zodat zij ic-verpleegkundigen kunnen ondersteunen.” Deze ‘zij-instromers’ maken onderdeel uit van verschillende teams die de ic-chef in no-time formeert. Zoals een draaiteam dat COVID- patiënten omdraait, een transportteam dat pa- tiënten van de ic naar de CT-scan brengt en een supportteam dat met de families van patiënten praat. Daarin zitten onder anderen een hoogle- raar pijn en een neurochirurg die ervaring heb- ben met het voeren van moeilijke gesprekken. “Het zijn allemaal taken die we normaal zelf doen, maar die we nu moeten delegeren. Ik heb enorm veel bewondering voor de toewijding en flexibiliteit van alle collega’s, die extra avond- en weekenddiensten draaien en vaak werk onder hun niveau doen.” In het begin wordt Girbes in zijn dadendrang


nog weleens opgehouden of gedwarsboomd door ‘mensen die zich aan regeltjes vastklampen’, bij- voorbeeld wanneer hij een extra psycholoog wil inhuren. “Opvang voor personeel is ontzettend belangrijk. Ok-verpleegkundigen maken bijna nooit mee dat een patiënt sterft. Nu ze bij ons op de ic helpen, zien ze veel patiënten doodgaan. Ik wilde er een psycholoog bijhalen die ook be- trokken is geweest bij de MH-17-ramp en dan wil ik níet horen dat haar tarief eerst goedgekeurd


‘We hebben in twee dagen geregeld waar we normaal twee jaar over zouden doen’


moet worden door hogere echelons.” Iets soort- gelijks doet zich voor als Girbes via een kennis, een directeur bij KPN, binnen een dag iPad’s weet te regelen waarmee COVID-patiënten en hun families elkaar kunnen zien. “Met instruc- ties voor personeel én privacy gewaarborgd.” Maar voordat ze de iPad’s in gebruik mogen nemen, moeten verschillende functionarissen daar eerst hun oordeel over vellen. “Daar heb ik me niks van aangetrokken. Dat patiënten en families elkaar niet kunnen zien, is verschrik- kelijk. Als dan een mogelijkheid als deze zich voordoet, dan wil je geen tijd verspillen. Natuur- lijk moeten bepaalde standaarden gehandhaafd worden, maar een crisis vraagt om vrijheids- graden, niet om regeltjes en procedures. Als iets goed is voor de patiënt, dan ga ik ervoor, dan ga ik gewoon door.”


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76