027
werk doen, onderzoeken die ons van bovenaf worden opgelegd. Zelfs als we weten dat het op niets uitloopt of niet bij de vraagstelling past.” Een andere klacht van de werknemers
van Raoult is dat zij geen rechten heb- ben als auteur als ze meeschrijven aan een onderzoek. De viroloog en zijn teams publiceren soms wel honderden artikelen per jaar. Collega’s vragen zich af of de arts al deze stukken wel heeft gelezen, laat staan of de studies aan alle voorwaarden voldoen. In 2006 komt aan het licht dat er in
enkele publicaties grove fouten staan. Het wordt niet duidelijk of het om fraude gaat of dat de professor niet goed genoeg heeft opgelet. De American Society for Microbiology wil gedurende een jaar niets van hem publiceren.
Raoult is een gepassioneerd onderzoe- ker. Volgens zijn studenten heeft hij het charisma van een generaal op het strijdveld en is hij ook in de weekenden in het lab te vinden. Hij heeft een harde kern van onderzoekers om zich heen, wetenschappers die al hun hele carrière bij hem in dienst zijn. Bij de uitreiking van de Grand Prix
van het Inserm vertelt hij hoe belangrijk het is om plezier in je werk te hebben. “Het leukste aan dit werk is ontdekkin- gen doen, waarvoor je creatief en inven- tief moet zijn. Als je niets uitvindt, geen lol hebt, jezelf gaat herhalen of kijkt wat anderen doen, eindig je met een strop- das om in een of andere commissie.” De professor mag het zelf naar zijn
zin hebben op de labvloer, niet al zijn ondergeschikten delen dat sentiment. Meerdere (voormalige) medewerkers klapten tegen Franse media uit de school. Vaak anoniem, uit angst dat de invloedrijke viroloog hen het leven zuur
zou maken. “Raoult heeft bewondering voor autoritaire leiders als Napoleon en Vladimir Poutin”, zegt ‘een vriend’ tegen de publieke omroep. Volgens een
‘Als je geen plezier hebt in je werk, eindig je met een stropdas om in een commissie’
ander vernedert hij zijn mensen en is hij minachtend. In weekblad Le Point verhaalt ‘een wetenschapper’ over druk en peste- rijen op de werkvloer. In 2017 onthult de website Marsactu een anonieme brief van twaalf onderzoekers waarin zij klagen over de sfeer in het instituut. “We mogen alleen maar uitvoerend
Antisysteemheld In Frankrijk is Raoult onder zijn fans een soort antisysteemheld geworden: hij roeit tegen de stroom in, komt voor de verandering eens niet uit Parijs en draagt een oplossing aan die door de elite wordt tegengehouden. Zelf wijst hij graag op de steun die hij kreeg van de Amerikaanse president Donald Trump, die zijn middel ‘een gift uit de hemel’ noemde. Trots gaf hij staatshoofd Emmanuel Macron, die zijn instituut tijdens de lockdown bezocht, een rond- leiding. Duidelijkheid komt er mogelijk pas
met de resultaten van het internationale klinische onderzoek Discovery, dat op dit moment wordt uitgevoerd. Maar daar malen zijn fans niet om, vooral niet de harde kern in Marseille. Daar hangen spandoeken om hem te bedanken en claxonneren taxichauffeurs als hij voor- bijrijdt. Een van zijn bewonderaars nam zelfs een lied op, met de welluidende tekst: ‘We houden van jou, al heb je niet zo’n knappe kop. Zet vooral door, want jouw medicijn is top’.
<
Eveline Bijlsma is correspondent in Parijs, onder meer voor De Telegraaf, Elsevier en BNR Nieuwsradio.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76