033


dat we voor een mogelij ke tweede virus- vloedgolf in het najaar de ic’s moeten uitbreiden en daarvoor snel personeel moeten opleiden, sloeg de schrik mij om het hart. Het ervaren ic-personeel kun je echt niet ‘zomaar even’ vervangen. De kwaliteit gaat dan hard achteruit en dat is niet alleen een gevaar dat je de patiënten aandoet, maar ook een risico voor de psychische gesteldheid van de zorgverleners die overwerkt en over- vraagd zullen worden op een afdeling waar de meeste zieken toch al niet 100 procent gezond vandaan komen. En dan zegt de beroepsvereniging tegen de mi- nister dat ze daaraan zal meewerken.” Ipenburg, boos: “Dat kan niet, praat met de verpleegkundigen op de ic, vraag hen eerst naar hun gedachten en ideeën.” Er wordt volgens Ipenburg te vaak te


weinig overlegd en samengewerkt in de zorg. “We schieten direct in het doen en vallen daarna in herhaling met steeds dezelfde refl exen. Als we niets veran- deren, gebeurt dat bij een volgende besmettingsgolf weer. We moeten veel georganiseerder optrekken vanuit het startpunt.” Dat punt ligt voor Ipenburg bij de


patiënten en hun thuissituatie. “De relatie tussen nulde en eerste lij n is cru- ciaal in het tij drekken richting tweede lij n. Daarmee moeten we golfbrekers plaatsen. Niet op het punt waar de golf neerslaat – de ic – maar juist daarbuiten.” Dat kan volgens de Rotterdamse ver-


Dat commerciële krachtenspel in de zorgverlening zag Nienke Ipenburg ook tij dens de eerste paniekweken van de coronacrisis in Nederland. “Er was een grote meerderheid van zorgverleners die meteen opstond om alles aan hulpverle- ning te gaan doen wat nodig was, onge- acht wat dat zou kosten. Maar er waren ook zorgverleners die in de ‘geldrefl ex’ schoten en op de rem probeerden te trappen.” Ipenburg zag tij dens de crisis zaken


die haar aan het denken zetten. “Voor- opgesteld: buiten kij f werd en wordt er in de zorg keihard gewerkt in de strij dte- gen het virus. Maar dat ontslaat ons niet van refl ectie en kritiek op wat minder of niet goed ging.”


om productie?’


de patiënt als persoon of gaat het


‘Zien we


Een van die kritiekpunten is voor Ipen- burg de ‘van-boven-naar-onder-commu- nicatie’. Er wordt van bovenaf van alles opgelegd zonder overleg met de werk- vloer. Toen ik in een tv-programma rond corona minister Van Rij n hoorde zeggen


pleegkundig specialist door duidelij ker te krij gen wanneer mensen klachten ontwikkelen en dat te monitoren. “Er waren dit voorjaar patiënten die in het ziekenhuis belandden zonder voor- afgaand contact met de huisarts. Die mensen kunnen toch niet allemaal in zo’n korte tij d van gezond naar doodziek zij n gegaan?” Ipenburg stelt dat we een nieuwe besmettingsgolf waarschij nlij k niet kunnen voorkomen, maar wel vertragen door het geven van informa- tie, de vinger aan de pols te houden in de praktij k en in de wij ken, door goed contact houden en door samenspraak. “Dat moeten we als team, vanuit lokale context, dus niet top-down, aanpakken in volledige ontschotting.”


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76