search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
032 Interview


Tekst: Wout de Bruijne Beeld: De Beeldredaktie/ Martijn Beekman


Zorg als commercieel krachtenspel


Verpleegkundig specialist huisartsenzorg Nienke Ipenburg (37) kijkt graag ook buiten de muren van haar praktijk. Daar ontbreekt het in haar ogen nogal eens aan communicatie of aan de juiste manier van communice- ren. “We schieten direct in het doen en vallen daarna in herhaling met steeds dezelfde refl exen.”


V


oor Nienke Ipenburg is het duidelij k: “Zorg begint ín de relatie met de patiënt.” Maar hoe logisch dat ook klinkt, er wordt volgens haar vaak


aan voorbij gegaan tij dens het handelen, plannen en innoveren. “We denken te weten wat de patiënt nodig heeft zonder dat we ons voldoende verdiepen in de zorgvraag en verlangens van de patiënt zelf.” De relatie met haar patiënten is een


onderwerp dat Ipenburg na aan het hart ligt. Ze werkte sinds 2000 als verpleeg- kundige in diverse perifere en academi- sche ziekenhuizen in Nederland en werd in 2013 verpleegkundig specialist op het gebied van maag-, darm- en leverziekten. “Maar ik wilde meer zórg verlenen, en meemaken van een patiënt.” Ipenburg zag die mogelij kheid in de huisartsprak- tij k en werd in 2018 verpleegkundig spe- cialist huisartsenzorg. “Een ongeloofl ij k mooi vak. Ik zie nu meer het totaalbeeld van het leven van mij n patiënten, en ben niet grotendeels beperkt tot de behan- deling van een, bot gezegd, ziek orgaan. Ook werk ik niet meer in een omgeving


die steeds verder wordt gereduceerd tot specialisatie en superspecialisatie.” Want Ipenburg kij kt graag buiten de kaders en belt regelmatig een specialist bij wie haar patiënt onder behandeling is. “Om over een diagnose te praten en om te kij ken of we toch niet nog meer voor die patiënt kunnen doen.” Voor samenwerking is de verpleegkun- dig specialist in een huisartsenpraktij k in hartje Rotterdam niet bang. Ze is een geëngageerd zorgverlener en voelt een noodzaak tot nabij heid. Ze ergert zich aan het gebrek aan communicatie in het vakgebied, op diverse niveaus. “We ontwikkelen zorgpaden die geschikt zij n voor de technische kant van het pad. Maar wat binnen die route nog meer nodig is en of een patiënt die weg eigenlij k wel kán gaan, wordt nauwe- lij ks gevraagd.” Volgens Ipenburg is er onvoldoende tot


geen aandacht voor de menselij ke zij de van het verhaal. Zij noemt de aandacht juist wezenlij k voordat ‘iemand de tweede lij n wordt in geduwd’. “Daarvóór moet je een patiënt beter leren kennen. Wie is hij en wat past hém? Wat ver-


wacht hij en kunnen we die verwachtin- gen waarmaken? Welke onzekerheden kleven er aan de medische kant en zien we de patiënt voldoende als persoon? Of gaat het om productie?” Met betrekking tot dat laatste, vindt


Ipenburg dat de zorg te veel ‘naar andermans pij pen danst’. “Natuurlij k begrij p ik het als verzekeraars zeggen dat de zorg te duur wordt. Maar zolang je de zorgverlening benadert en blij ft be- naderen vanuit een fi nancieel oogpunt, komt er ook macht om de hoek kij ken en worden handelen en plannen bepaald door kosten en baten. En dus door te smalle cij fers en modellen.” Dat leidt volgens de Rotterdamse


verpleegkundig specialist tot perverse prikkels. “Dan houden zorgverleners hun mond omdat ze bang zij n voor baan en hypotheek en dat is uiteindelij k voor niemand goed. Als je zorg bestempelt als commerciële dienstverlening, zoals in ons zorgstelsel, dan krij g je gedrag dat daar bij past. Zorg met hulpverlening als uitgangspunt zou een veel beter funda- ment zij n. Dat er wat dat betreft al een crisis gaande was, is nu wel duidelij k.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76