search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
021


Ethicus Lieke van der Scheer


Het gaat om afweging van de risico’s


hebben is niet nodig en gelet op de schaarste van PBM ook niet gewenst.” De beroepsvereniging voor fysiothera- peuten, het KNGF, hanteert een strikter regime. Op 1 april 2020 zegt het: “KNGF


kiest een veilige koers voor patiënt en fysiotherapeut mede gebaseerd op informatie over besmettelijkheid van het RIVM.” In de richtlijn die moet helpen een professionele keuze te maken, wordt face-to-facebehandeling sowieso afgeraden en als het per se moet, dan alleen mét PBM. Maar het wordt aan de zorgverlener zelf overgelaten een keuze te maken. Het gaat daarbij om een afweging


van de risico’s. De inschatting dat er zonder de juiste behandeling irreversi- bele schade zal optreden, moet worden afgewogen tegen de mogelijkheid dat het gesnotter, ge-nies en ge-traan geen hooikoorts, maar corona is. De kans op blijvend letsel is een professionele inschatting, ook nog bevestigd door de orthopeed, en dus zeer waarschijnlijk. Het risico dat de patiënt corona heeft, is klein. De kans op besmetting is onbe- kend. Alles bij elkaar is het risico op


corona bij wel behandelen waarschijnlijk kleiner dan de kans op onherstelbaar letsel bij niet-behandelen. Daarom vermoed ik dat veel fysio-


therapeuten er in deze situatie voor zullen kiezen de patiënt wél te behan- delen. Tenzij ze zelf kwetsbaar zijn, of kwetsbare mensen in hun persoonlijke omgeving hebben die ze niet in gevaar willen brengen. Om het risico te verklei- nen, zou de fysiotherapeut de huisarts van de patiënt kunnen raadplegen om te bezien of deze klachten inderdaad jaarlijks optreden. En ten slotte verdient het de voorkeur om de minst kwetsbare fysiotherapeut uit het team dergelijke patiënten te laten behandelen. Gelukkig zijn er inmiddels PBM voor


iedereen.


Lieke van der Scheer is filosoof/ethicus


peut bovendien kritisch beoordelen of een face-to-facebehandeling wel echt noodzakelijk is. In deze casus staat de noodzaak


voor een hands-onbehandeling vast. Gezien de klachten van de patiënt moet de fysiotherapeut hem beschouwen als een patiënt met een verhoogd risico. Dat betekent dat hij volgens het stappenplan de patiënt alleen mag behandelen met gebruik van PBM. Deze zijn kennelijk niet op korte termijn beschikbaar. Het stappenplan geeft niet aan hoe


te handelen, als PBM ontbreken. De persoonlijke verantwoordelijkheid van de fysiotherapeut brengt met zich mee dat hij zelf een afweging maakt: het be- smettingsrisico voor zowel hemzelf (en daarmee ook dat voor andere patiënten) als dat voor de patiënt bij een hands-on- behandeling, tegen de schade voor de patiënt bij uitstel van deze behandeling. Uiteraard is het in dit verband van be- lang om bij de arts na te vragen of een behandeling met gebruik van PBM op


therapeut zelf besmettelijk is, zonder dat hij enig symptoom vertoont. Ook als de fysiotherapeut afziet van


een hands-onbehandeling, zal hij de patiënt uitleg moeten geven over zijn beslissing, de gevolgen daarvan en de andere behandelmogelijkheden. Voor informatie over de medisch aspecten verwijst hij de patiënt naar de arts. Wat de fysiotherapeut ook beslist, hij


Jurist Annemarie Smilde


Patiënt uitleg geven over beslissing


een andere locatie te realiseren is. Besluit de fysiotherapeut in afwijking


van het stappenplan de patiënt hands- on te behandelen, dan zal hij deze moe- ten informeren over zijn overwegingen en hem moeten wijzen op het besmet- tingsrisico dat de patiënt zelf loopt. Het is immers niet uitgesloten dat de fysio-


moet zijn overwegingen, het overleg met de arts en het gesprek met de patiënt uiteraard zorgvuldig vastleggen in zijn dossier.


*KNGF.nl, professionele afweging/klinische redenatie fysiotherapeut tijdens coronacrisis, 25 maart 2020; deze is op 30 april vervangen door een Leidraad voor Verantwoord opscha- len paramedische zorg in de 1e lijn tijdens de coronacrisis.


Annemarie Smilde is senior specialist gezondheidsrecht bij VvAA


FOTO: MARISKE KRIJGSMAN


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76