Het dilemma
Mijn vrouw en ik bezoeken graag historische, militaire locaties tijdens onze vakanties. Van de Grebbeberg tot aan de slagvelden bij de Somme tot aan de stranden van D-day. Ik lees me vooraf uitvoerig in. Over de aanleiding, het commando, welke tactische en strategische beslissingen er zijn genomen. En natuurlijk over de slachtoffers. Steeds vaker bekruipt me het gevoel dat andere bezoekers helemaal niet stilstaan bij deze mannen en de offers die ze hebben gebracht. Kinderen rennen er gillend rond, er wordt een picknick uitgestald en dan al die selfies … De bezoeken beginnen me tegen te staan. Herkenbaar?’ Man (57) naam bekend bij de redactie
Lezers vragen andere lezers om raad bij dilemma’s waar ze mee zitten. Deze keer over:
Historische slagvelden
reacties:
Ontwetendheid? Herkenbaar. Vorig jaar bij de batterij van Longues-sur-Mer een buslading Hollandse scholieren. Ze beklommen de bat- terij alsof er nooit iets gebeurd was. Is het onwetendheid of disrespect? Geen idee. Ook het dorpsplein van Sainte-Mère- Église was een grote openluchtkroeg. Vinnie Nugter
Een grote eer Even los van begraafplaatsen, misschien is het juist een eer voor alle gevallenen dat zij niet voor niets zijn gestorven en kinderen kunnen spelen, zonder bezetting en gruwelen. Uiteraard is een museum geen speelplaats, dus het moet wel binnen de perken blijven. Jasper Zst
Reageer je liever online? Houd dan de Facebook- pagina van het Veteranen- instituut in de gaten en laat daar een reactie achter.
43
In vrijheid bewegen Bij straf- en vernietigingskampen mag je inderdaad gepast respect verwach- ten. Bij slagvelden daarentegen is een bezoek al een vorm van respect. De mensen die daar gestorven zijn, hebben gevochten voor de vrijheid van de ge- wone burger, juist zodat ze zich in alle vrijheid kunnen bewegen. De manier waarop kinderen gillend over zo’n monument rennen is daar een prachtig voorbeeld van. Arco de Vos
Een historische plek Veel toeristen gaan ‘gewoon’ naar een historische plek. Zelf negeer ik deze fi guren en doe mijn eigen ding. We ont- komen er niet aan dat voor veel mensen de geschiedenis aan het vervagen is. Wij kunnen de geschiedenis nog enigs- zins levend houden met Veteraan in de Klas. Niet meer deze helse battle- grounds bezoeken, daarmee doe je jezelf echt te kort. Blijf bij je zelf. Martin Jacobs
Bloemen bezorgen Herkenbaar. Maar de meeste mensen hebben het niet zo meegemaakt als jij en andere veteranen. Richard Oosten
Het volgende dilemma:
Mijn vrouw vindt het best lastig dat ik het moeilijk vind om te praten over mijn uitzendingen. Ik vermoed dat ze stiekem een beetje jaloers is op mijn maten met wie ik mijn gevoelens wel kan delen. Ze vindt het uiteraard fijn dat ik mijn verhaal kwijt kan bij mijn maten, maar ze voelt zich daardoor ook buitengesloten. Ik wil haar er echter niet mee belasten. Man (49) naam bekend bij de redactie
Mail je antwoord voor 25 september naar
checkpoint@mpg.today. Heb je zelf een dilemma en wil je weten hoe andere veteranen hierover denken? Mail dan naar Checkpoint. De redactie kan bijdragen inkorten.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100
