12
Het veteranengevoel van: Erik Rutten (34, ISAF)
‘Dan voel je dat je iets samen hebt gedaan wat niemand verder begrijpt’
‘Ik ben hartstikke trots dat ik vete- raan ben. Toch vind ik het uitdragen ervan lastig. Dat komt deels door het woord veteraan. In het voetbal zijn veteranen mannen die nog een bal- letje willen trappen, maar niet meer willen of kunnen meedraaien in het eerste. Zo voel ik me niet. Vorig jaar ging ik voor het eerst naar de lokale Veteranendag en daar werd mijn beeld bevestigd. Met mijn 34 jaar was ik veruit de jongste. De Neder- landse samenleving is er ook niet echt mee bezig, daar zijn we denk ik te nuchter voor. Toen ik afgelopen Veteranendag de vlag uithing, bleken mijn buren geen idee te hebben dat het Veteranendag was. Daarom doe ik er niet veel mee. Maar als ik documentaires zie over Srebrenica of Nederlands-Indië (Onze jongens op Java), dan voel ik wel verbondenheid en herkenning. Dat is ook zeker het geval op de jaarlijkse barbecue met de jongens van de uitzending. Dan voel je dat je iets samen hebt gedaan wat niemand verder begrijpt.’
In de gesprekken viel veelvuldig het woord verbondenheid. Als ik dan vroeg of het om vriendschap ging, werd ik vaak op de vingers getikt. De onderlinge band gaat namelijk niet over elkaar mogen, maar om er altijd voor elkaar zijn, ongeacht of je elkaar ligt. Je gaf elkaar indertijd rugdekking en je doet dat nu – figuurlijk – nog steeds. De onderlinge band zorgt ervoor dat veteranen ‘aan een half woord genoeg’ hebben. En zorgt er ook voor dat veteranen zonder morren midden in de nacht naar een medeveteraan rijden wanneer dat nodig is. Veteranen zien een andere houding in de burgermaatschappij: meer individueel gericht en een stuk egoïstischer. In het vragenlijston- derzoek Kerngegevens Veteranen (2018) van het Veteraneninstituut zegt dan ook meer dan de helft van de veteranen zich verbonden te voelen met andere veteranen. Maar dat is wel 10 procent minder dan de veteranen die zeggen zich veteraan te voelen. Sommige veteranen voelen zich dus ook veteraan zonder die verbondenheid. Verbonden zijn met andere veteranen is niet het hele veteranengevoel.
Bijdragen Het gevoel iets goeds te hebben bijgedragen aan een groter geheel draagt ook bij aan het veteranen- gevoel, zoals een tijdelijke verlichting van de lokale situatie of een goede inbreng in het functioneren van de eigen eenheid. Dat is iets bijzonders, iets wat een burger niet gedaan heeft. Dat geeft een gevoel van trots. Veteranen die zich in dat gevoel herkennen staan ook in het burgerleven vaak klaar voor anderen, doen vaak vrijwilligerswerk of hebben
Het gevoel iets goeds te hebben bijgedragen
een beroep in dienst van de samen- leving. Ze zien bij veteranen onderling een grotere bereidheid om te helpen dan bij de gemiddelde burger. Ook is het beeld dat een veteraan zelf heeft van ‘de veteraan’ van invloed op zijn veteranengevoel. Als
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100