16 Thuis op de voorgrond


#nieuw #thuiskomen #papoea #veteraan?


#nieuw Geen idee


‘Ik heb mijn man ontmoet in 1963, dus toen was hij al in Nieuw-Guinea geweest. Sterker nog, hij was de dienst alweer uit en werkte op kantoor. In die eerste tijd van onze verkering sprak hij niet veel over zijn tijd daar. De verhalen kwamen pas later. Ik kende de wereld van Defensie en uitzendingen niet. Ook al heb ik zelf vier broers, ik had geen idee. Er werd thuis ook niet over gesproken en ik wist dan ook niets van wat Nederland in Nieuw- Guinea deed. Tons verhalen waren nieuw voor me.’


In iedere editie van Checkpoint laten we een thuisfronter aan het woord. Berty Nadorp (79) is getrouwd met Nieuw-Guineaveteraan Ton (80). Ze hebben twee kinderen en een kleinzoon. Tot haar zwangerschap werkte ze voor de politie. Daarna bleef ze thuis voor de (mantel)zorg voor de kinderen en haar moeder.


Tekst Eline Lubberts Fotografi e Niels Blekemolen


#thuiskomen Hang naar Azië


‘Ton is erg trots op het werk dat hij daar gedaan heeft. Hij heeft er een goede tijd gehad. Ik heb hem weleens gevraagd of hij terug zou willen voor een reis, maar dat ziet hij niet zitten. Hij zegt: “Ik vind daar niet terug wat ik er heb achtergela- ten.” Maar ik merk wel dat hij een hang heeft naar Azië. Zo gingen we in 1995 naar Indonesië en dat voelde voor hem als thuiskomen. Hij herinnerde zich de temperatuur, de geuren, de vogelgeluiden, de vuurvliegjes. Ook eet hij graag – en veel – rijst en sambal.’


#papoea Pijl en boog


‘In ons huis hebben we in praktisch elke kamer wel iets dat Ton heeft meegenomen uit Nieuw-Guinea. Zo hebben we een grote papegaai- schelp die een Papoeaduiker voor hem naar boven heeft gehaald. Ook hebben we rijstlepels, een pijl en boog en er hangt een foto gemaakt tijdens de uitzending van hem met zijn maten. Die periode leeft nog steeds, hij vertelt er ook graag en vol vuur over. Er zitten na al die jaren soms zelfs verhalen tussen die ik nog niet kende.’


#veteraan? Bekenden


De tijden zijn anders. Nu is er goede nazorg voor de militairen en worden er activiteiten georganiseerd voor het thuisfront. Dat was toen niet. Mijn man kreeg een handdruk op Schiphol en is verder met de trein naar huis gegaan. De laatste paar jaren heeft hij wel meegedaan met de lokale veteranendag. Het is leuk om daar bekenden tegen te komen, soms zelfs mensen die je al jaren oppervlakkig kent, maar geen idee had dat ook zij veteraan zijn.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100