64 brieven


Deel uw mening in de brievenrubriek. Mail de redactie: checkpoint@mpg.today o.v.v. brieven. Of stuur uw brief naar Checkpoint, rubriek brieven, Postbus 862, 1180 AW, Amstelveen. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren, in te korten of niet te plaatsen.


Zwarte bladzijde (1)


Graag wil ik reageren op de ingezonden brieven over de zwarte bladzijde. Ik werd in mei 1946 opgeroepen voor militaire dienst en behoor tot de 7 December Divisie. Na een opleiding als luchtdoelartillerie werd ik met zo’n 1600 man in oktober 1946 naar het toenmalig Nederlands-Indië ver- scheept. We kwamen terecht in een kamp net buiten Batavia, al leek het in niets op een kamp, maar we accepteer- den het allemaal. Ook was de leiding er inmiddels achter gekomen dat er geen vliegtuigen waren en luchtdoelartillerie overbodig was. Dat was het beleid van de toenmalige Nederlandse regering. Ons onderdeel werd over heel Indië verspreid en zelf werd ik met nog enkele collega’s overgeplaatst naar een wagenpark in Batavia. Een slechte tijd heb ik daar niet gehad in tegenstelling tot andere onderdelen die op buitenpos- ten dienst moesten doen en waarvan er velen gesneuveld zijn. Na ruim drie jaar kwam voor ons de tijd om richting Holland te gaan. We moesten nog ruim drie weken wachten in een kamp, dat al was afgekeurd voor Japanse krijgsge- vangenen. De soevereiniteitsoverdracht had al plaatsgevonden. We gingen wijselijk niet meer de stad in. Er liepen daar knapen van 13 of 14 jaar met een Lee Enfi eldgeweer dat met bajonet groter was dan zijzelf. Die vingers zaten los aan de trekker en ons leven was ons lief, dus doodden we de tijd maar met wachten tot we ingescheept werden. Bij thuiskomst met de bus werd ik ook welkom geheten door familie. Met een paar honderd gulden en een ‘dank u


wel’ voor bewezen diensten aan het vaderland, moesten we onze weg maar zien te vinden, het woord nazorg be- stond toen nog niet. Enkele dagen later stond ik een sloot schoon te maken om wat te verdienen. We hadden een fl inke achterstand tegenover jongens die niet in dienst hoefden. Ik ben nog vele malen naar Roermond geweest om de gevallen kameraden te gedenken, maar dat wordt voor mij steeds moeilijker in verband met lichamelijke ongemakken. We behoren tot een generatie die hun jeugd heeft overgeslagen omdat we ook de oorlog bewust hebben meegemaakt. Klagen heeft voor mij geen zin omdat ik ruim 64 jaar gelukkig getrouwd ben met een lieve vrouw die me altijd heeft gesteund. Aan de redactie van Checkpoint wil ik meegeven om toch nog wat aandacht te besteden aan ons, ook al behoren we tot een bijna uitgestorven generatie. Uiteraard heb ik er geen moeite mee dat de jongere veteranen meer aan- dacht krijgen. Ik hoop zo dat zij niet te boek komen te staan als oorlogsmis- dadigers, zoals ons is overkomen. De mensen die dat vinden moeten kijken naar de toenmalige regering, zij stuurde ons als onervaren jongens naar een land waarvan we weinig wisten. We kwamen terecht in een oorlog, terwijl zij ‘orde en recht’ zouden brengen. Wij hebben daar ook niet om gevraagd. Je deed je plicht en niets anders.


DIRK MOLENAAR, ZEVENHUIZEN


Zwarte bladzijde (2)


Graag wil ik reageren op Zwarte bladzijde. Ik was destijds in Nederlands Oost-Indië en heb de Japanse bezetting en de Bersiap-periode meegemaakt. Uiteindelijk werden we bevrijd door jongens die zelf geleden hadden tijdens de Duitse bezetting. Wat een verschil met de uitzendingen van tegenwoordig. Nu zijn ze hoogstens zes maanden van huis, worden goed behuisd, zijn goed getraind en worden netjes betaald. Wat een hemelsgroot verschil met de dertig gulden die men vroeger ontving voor een maand overzee. Ik beschouw de militairen die uitgezonden worden als huurlingen van de Verenigde Naties, het heeft niets met vaderlandsliefde te maken.


H.L. CROTT, AUSTRALIA Kerstdiner


Checkpoint is een blad voor veteranen, toch? Zullen we dan de kookrecepten overlaten aan de gratis magazines die je krijgt bij de Dirk, Lidl, Aldi, AH, Deka, Plus, Super de Boer, Coop? Of aan televisieprogramma’s als Heel Holland Bakt? Het is jammer van het papier en drukinkt en van de tijd van de redactie.


J. VAN BAAK


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76