12
Ton Hermes (66) meldde zich aan bij de KMA nadat hij als commando zijn militaire dienst had vervuld. Later zat hij onder meer bij de Luchtmobiele Brigade. Hij ging twee keer naar Bosnië, in 1994 als hoofd logistiek en 1997 als hoofd voorlichting. ‘Ik denk dat ik me niet snel uit het veld laat slaan en veerkrachtig ben. Dat merkte ik al tijdens mijn com- mando-training: als je altijd het ergste verwacht, dan kan het zo nu en dan ook meevallen. Aan die instelling heb ik ook veel gehad tijdens mijn uitzendingen
T
naar Bosnië. Die tweede keer met SFOR in 1997 viel niet te vergelijken met die in 1994 in Srebrenica. Voor elk konvooi met voorraad dat we naar de enclave wilden krijgen, hadden we toestemming nodig van de Serven in Pale. Dat betekende onderhandelen. En dat lukte niet altijd. Dus zaten we in de kou om brandstof te besparen, aten we het noodrantsoen, of konden we niet naar huis met verlof. Het is allemaal niet het ergste, maar vraagt wel om aanpassingsvermogen. Al in die tijd tekende en schilderde ik veel. Ik had mijn tekenspullen mee- genomen en hoopte dat er momenten zouden zijn dat ik eraan toe zou komen. Ik merkte al snel dat het me hielp te ontspannen. Tekenen zorgde voor afl ei- ding, even iets anders dan de missie. Ik tekende mijn collega’s en van een foto hun partners en kinderen. Het heeft me zeker geholpen. Ook kalligrafeerde ik regelmatig en hield in een gastenboek bij welke hoogwaardigheidsbekleders een bezoek aan ons brachten. Toen ik in 2007 met pensioen ging, ben ik naar de kunstacademie gegaan. 55 is jong zat voor een tweede carrière. Na al die jaren geeft het nog steeds veel voldoening. Ik schilder volgens de klassieke schildermethode en hecht veel waarde aan vakmanschap. Mijn specialisatie is het portret, zowel in pastel als in olieverf. Naast mijn eigen werk geef ik ook les. Die doe ik op de militaire manier: ik vertel hoe en wat. Ik merk dat mijn cursisten dat op prijs stellen, ze willen niet experimenteren, maar een ambacht leren. Ook ben ik betrokken bij Stichting
‘Het houdt je staande tijdens moeilijke tijden’
Veteranen Kunst. Ik zie daar wat teke- nen en schilderen kan betekenen voor anderen, zeker voor mensen met een trauma. Al tijdens mijn jaren als militair kreeg ik te horen dat men het een gekke com- binatie vond: een bikkel zijn èn kunst- zinnig. Toch raad ik het iedereen aan: houd een dagboek bij tijdens je missie, pak een potlood op en ga oefenen met tekenen. Het kan je staande houden tijdens moeilijke tijden.’
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
