Interview
Ik ben de moeder die haar kind verloor
Op 17 maart 2015 verloor Karin Giebel haar 26-jarige zoon Ernst Mollinger. Zijn Apache crashte in Mali. Ook zijn frontseater René Zeetsen kwam daarbij om het leven. ‘Alles is nu dubbel: ik ben gewond, maar ik moet ook door met het leven.’
Tekst Anne Salomons Fotografi e Milan Vermeulen
Ook al is Ernst in haar familie de derde generatie militair vlieger, toch had Karin Giebel het niet verwacht. Als hij op een dag na zijn middelbare school thuiskomt, heeft hij een grote grijns op zijn gezicht en zegt dat hij zich bij Defensie heeft aangemeld voor de vliegopleiding. Karin: ‘Er ging een schok door me heen. Maar mag je een kind zijn dromen onthouden als je zelf bang bent? Nee, dat vind ik niet.’ Ernst wordt opgeleid tot Apache-vlieger en komt bij het 301 Squadron in Gilze- Rijen. Als hij in 2015 naar Mali gaat, weet hij zijn moeder gerust te stellen en zegt: ‘Mam, het is een vredesmissie hoor. Ik zit in een vliegende tank en er is daar geen afweergeschut.’
Lovende woorden Op 17 maart stort zijn helikopter neer bij een schietoefening. Karin: ‘Mijn vader was squadroncommandant en hoofd vliegveiligheid, hij heeft ons
altijd op het hart gedrukt dat de meeste ongelukken door menselijke fouten worden veroorzaakt.’ Vier dagen na de crash wordt duidelijk dat een technisch mankement de oorzaak is. ‘Ernst heeft dus geen fout gemaakt als piloot, want het toestel is onbestuurbaar geworden. Hij is na de crash nog bij bewustzijn geweest en heeft steeds gevraagd hoe het met zijn frontseater is.’ De ‘hand- leiding nabestaanden’ heeft Ernst niet ingevuld. Hij was 26 jaar, dan speelt dat niet. Karin: ‘Gelukkig hebben we met hem van tevoren een goed gesprek gehad.’ Over de opvang door Defensie heeft Karin overigens niets dan lovende woorden. Na aanvankelijke twijfel nemen zij en haar gezin in 2016 ook het aanbod van Defensie aan om naar Mali te gaan, naar kamp Castor en naar de plek waar haar zoon is verongelukt. Samen met de familie van René Zeetsen gaan ze in oktober voor een bliksem- bezoek naar Mali. Daar kunnen ze op kamp Castor de kamers van de jongens zien en ook bezoeken ze de ‘Koersk & Mowgli bar’, genoemd naar de bijnamen van Ernst en René, die destijds de bar hebben gebouwd. Hun foto’s hangen er ook. Karin: ‘We hebben de laatste maanden van het leven van Ernst niet
49
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
