search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Uw mening brieven


Deel uw mening in de brievenrubriek. Mail de redactie: checkpoint@mpg.today o.v.v. brieven. Of stuur uw brief naar Checkpoint, rubriek brieven, Postbus 862, 1180 AW, Amstelveen. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren, in te korten of niet te plaatsen.


Overlijdensberichten


Op 12 juli 2018 verzocht ik in een mail- bericht aan ‘Checkpoint & Veteranen Nu’ een bericht van overlijden van W.A. Herms te plaatsen in Checkpoint. Als antwoord werd aan het condoleantieadres (de dochter van de overleden veteraan) als een lompe mededeling bericht dat zulks niet meer mogelijk was. Toen ik als indiener van het verzoek dit hoorde, heb ik mij verontwaardigd verstaan met de redactie van Checkpoint, waarop ik van de heer M. Elands van het Veteraneninstituut een nadere toelichting ontving. Hiervoor ben ik hem erkentelijk. Desondanks ben ik het volledig oneens met deze negatieve beslissing. Reeds enige jaren heb ik bij ontvangst van overlijdensberichten ver- zocht bij Checkpoint deze te plaatsen in de overlijdensrubriek, hetgeen altijd geschiedde. Het viel mij bij naslag op dat het aantal geplaatste overlijdensbe- richten beperkt bleef tot zeven. Ik kan mij dan ook niet voorstellen, ondanks uw vermelding, dat er sprake is van grote aantallen overledenen, zeker als ik daarbij denk aan mijn toenmalig carrier-peloton ter sterkte van 64 man, waarvan er nu nog zes in leven zijn. Trouwens, in de meeste gevallen zal het de nabestaanden van overleden veteranen ontgaan dat plaatsing in Checkpoint mogelijk is (was). Alle goe- de verhalen/berichten, die regelmatig te lezen zijn in uw blad, lijkt mij deze maatregel (niet meer plaatsen) een ontkenning van de waardering die de veteraan toekomt. De groep militairen/ veteranen, waarmee ik me vergelijk (7 dec.divisie), hebben dienst verricht


van mei 1946 t/m december 1949. Me dit realiserend verwacht ik niet dat een vertegenwoordiger uit deze groep zijn stem heeft mogen laten horen in deze negatieve beslissing van de redactie. Ik vind het nogmaals onbegrijpelijk dat een dergelijke ondoordacht maatregel tot uitvoering gebracht kan worden. In het thema ‘waardering’ in het recent en landelijk verschenen veteranenblad Checkpoint wordt zeer duidelijk ge- maakt de waardering die er dient te be- staan voor veteranen. Des te schrijnen- der doet het aan op de uitgavenkosten te kunnen bezuinigen door deze vetera- nen een allerlaatste hulde te onthouden. Als de vermelding van de overleden veteraan als laatste postume hulde en waardering voor zijn werk voor volk en vaderland hem wordt ontnomen, dan vraag ik mij af waarom dan zoveel woorden te spenderen over waardering voor de veteraan. Ik verwacht dan ook zeker dat men een heroverweging zal maken om deze maatregel terug te draaien. Zo niet op mijn verzoek dan wel in een later stadium, op nog tot u komende bezwaren of argumenten.


D. RADDER Luitenant-kolonel der Jagers, b.d.


Op pagina 60 leest u meer over het besluit om geen overlijdensberichten meer te plaatsen.


63


Zwarte bladzijde (1)


Ik reageer op de Zwarte Brief van de heer Van Klinken in Checkpoint. Mijn man was ook Indiëveteraan. Wij gingen altijd samen naar de dodenherdenking. Nu is mijn man negen jaar dood en ga ik alleen naar de herdenking. Enkele ja- ren geleden was ik op de avond van de herdenking in de kerk waar er altijd een dienst voor de gesneuvelden is. Toen werden alle uitzendingen met name genoemd, behalve Indië. Ik voelde toen precies wat de heer Van Klinken in de Ridderzaal voelde. Ik ben nadien naar de mensen van het Herdenkings Comité gegaan. Nu wordt ook Indië herdacht. Het is nog niet te laat voor onze jongens uit Indië.


J. OOME VAN EYL, RAAMSDONKSVEER


Zwarte bladzijde (2)


Hierbij wil ik reageren op de brief ‘Zwarte bladzijde’ in het vorige num- mer van Checkpoint. Wat Jan F. van Klinken schreef is ook mij overkomen. Zelf ben ik van de lichting ‘25, de zgn. 7 December divisie, de eerste dienst- plichtige groep van de LUA die op de boot werd gezet om met 1600 man weg te varen naar Indonesië. We worden langzamerhand de vergeten groep veteranen want velen van ons zijn overleden. Zoveel zelfs, dat berichten van overlijden niet meer in Checkpoint zullen voorkomen. Mijn vier jaren in militaire dienst wil ik geen weggegooi- de jaren noemen maar anderen hebben in die jaren een gedegen opleiding genoten. Ook ik werd met de bus voor de deur van het ouderlijk huis gedropt en niemand anders dan de familie was aanwezig, Het was een koude douche voor velen want je werd uitgemaakt voor van alles en nog wat en na zo’n lange vakantie moest je eigenlijk, volgens velen, maar eens zo snel


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76