search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Thuisfront


17


opleiding begonnen, dus ik had het superdruk. Maar je gaat gewoon door, je komt in een soort overlevingsstand terecht. Ik telde niet alleen de dagen af tot hij terug zou komen, ik telde zelfs de minuten. Gelukkig hadden we veel contact, bijna iedere dag. Het ergste moment was toen de ver- binding een keer wegviel, dat duurde wel drie dagen. Toen had ik het niet meer. Daan is helikopterpiloot en net voordat hij naar Mali ging waren er twee collega’s van hem verongelukt. Als je dan geen contact kunt krijgen, zijn dat wel heel lange dagen. Toen hij terugkwam, heb ik een paar uur gehuild. Op zo’n moment komt het er allemaal uit. Achteraf vraag ik me wel af hoe ik het allemaal draaiende heb kunnen houden. Ik heb nu steeds meer


behoefte aan contact met mensen die dezelfde ervaringen hebben. Alleen zij snappen wat je hebt meegemaakt.’ Om lotgenoten een hart onder de riem te steken begon Maud een website, lees haar blog op www.mamametmissie.nl.


Kees en de uitzendingen van zoon Michael naar Bosnië en Afghanistan ‘Mijn zoon Michael ging in 2003 voor het eerst op uitzending, naar Bosnië. Daar heb ik in 1993 zelf ook gediend. Het was daar toen hartstikke link. Toen Michael ging, was er eigenlijk niet zo veel aan de hand. En ik kende zijn commandant, ik wist dat hij in goede handen was, daarom maakte ik me niet zo veel zorgen. Vier jaar later ging hij naar Afghanistan, dat was veel spannender. Toen was hij plaatsvervangend kampcommandant


en gebeurde er altijd wel wat. Toch heb ik er nooit wakker van gelegen. Ik heb veel vertrouwen in m’n zoon, hij is niet voor niks nu majoor. Dat het ook anders kan lopen weet ik omdat ik als vrijwilliger bij het Veteraneninstituut te maken heb met veteranen en hun familie. Daardoor ken ik mensen die er echt slecht vandaan komen. Het is vooral een kwestie van geluk hebben.’


Melanie en de uitzending van broer Mike naar Afghanistan ‘Ik herinner me vooral het moment dat we in Eindhoven afscheid namen. Ik heb toen heel erg lopen huilen, ik vond het echt vreselijk dat hij vier maanden wegging. Mike en ik zijn heel close met elkaar en zo lang was hij nog nooit


Kevin (35)


Elly (59)


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76