search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
18


Ik maakte me geen zorgen, ik miste hem gewoon


Melanie (26)


eerder weggeweest. Het was niet dat ik me zorgen maakte, ik miste hem gewoon. Later hoorden we dat hij bij aankomst meteen in een erehaag moest staan, omdat er collega’s van hem waren gesneuveld. Dan word je je wel bewust van de risico’s. Gelukkig is hem niets overkomen en heeft hij er niets aan overgehouden. Dat niet iedere veteraan er goed uitkomt weet ik uit ervaring omdat ik in de versla- vingszorg werk.’


Kevin over de missie van goede vriend Renz naar Afghanistan We kwamen elkaar zeventien jaar geleden tegen in de kroeg. Ik zat bij de mariniers en hij bij de landmacht, het klikte meteen. Sindsdien zijn we


bevriend. Ik was de eerste die op uitzending ging, hij was de tweede van onze vriendengroep. Toen hij in 2005 met Enduring Freedom naar Afghanistan ging, vond ik dat vooral leuk. Zelf had ik in Irak een heel mooie tijd gehad en dat gunde ik hem ook. Ik heb die periode niet als spannend of angstig beleefd. Nadat hij terugkwam, hebben we er eigenlijk niet veel over gepraat. Dat was ook niet nodig, we hoefden elkaar alleen maar aan te kijken en we begrepen elkaar. Sinds een paar jaar hebben we intensiever contact en nu praten we wat meer over onze ervaringen uit die tijd. Nu we ouder zijn, beseffen we beter dat het goed is om het wel over dat soort dingen te hebben.’


Elly en de uitzending van vader naar Nederlands-Indië ‘Mijn vader ging op z’n negentiende als dienstplichtig militair naar Nederlands-Indië. Over wat hij daar heeft meegemaakt, heeft hij nooit iets verteld, maar het heeft z’n verdere leven bepaald. En mijn leven ook, ook al ben ik in 1959 geboren. Hij heeft duidelijk PTSS opgelopen, maar dat was toen allemaal niet bekend. Vijf jaar geleden werd hij opgenomen in een zorgcentrum. Toen pas ben ik me in zijn verleden gaan verdiepen. Ik wilde weten wie hij eigenlijk was. Daarmee hoopte ik ook antwoord te krijgen op de vraag waarom ik ben zoals ik ben. Onbewust heb ik heel veel van hem meegekregen. Angst, wantrouwen en chaos, dat zijn de trefwoorden die bij zijn ‒ en daardoor ook bij mijn ‒ leven passen. Toen ik negen was, ging hij bij ons weg. Daarna zag ik hem soms jaren niet, maar hij is altijd heel belangrijk in mijn leven gebleven. Nu ga ik dagelijks naar hem toe en kan ik helen wat ik heb moeten missen. Hij is dementerend en raakt snel in paniek. Ik ben de enige die hem kan geruststellen.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76