search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
36 Soldatenleven in Nederlands-Indië ‘


Hij kwam niet als een gebroken man terug’


Dit jaar verscheen bij uitgeverij Boom het dagboek van Indiëveteraan Theo van Roij. Het dagboek is bewerkt en voorzien van een inleiding door hoogleraar inlichtingen- en veiligheidsstudies Bob de Graaff.


Tekst Gerrit Valk Fotografi e Marijke Kodden


Waarom wilde u dit dagboek publiceren? ‘Dagboeken van praktisch opgeleide personen, zoals Theo van Roij die instrumentenmaker was, zijn schaars. Hij vertolkt hierin de gevoelens die veel “gewone” soldaten hadden ten opzichte van de Indonesiërs, de oorlog, hun offi cieren en het dagelijks, vaak saaie leven. Bovendien kon hij goed schrijven en dat maakt de uitgave hiervan ook aantrekkelijk. Het is een authentiek verslag.’


Heeft u reacties gekregen van Indië-veteranen of anderen over het dagboek? ‘Opmerkelijk veel zelfs. Zo reageerden er kinderen van veteranen die ook op Sumatra hadden gediend, maar daar nooit over hebben gesproken. Zij snapten nu eindelijk wat hun vaders hadden meegemaakt. Eén lezer was zo


onder de indruk over de wijze waarop Van Roij zich staande had gehouden dat hij naar Geleen afreisde, daar bloemen kocht en die vervolgens op het graf neerlegde.’


Waarom heeft Theo van Roij na terugkeer naar Nederland nooit meer over zijn ervaringen in Indië willen praten? ‘Dat was typerend voor deze generatie. Al na vier maanden vond hij dat het thuisfront niet snapte wat hij door- maakte. Hij voelde zich onbegrepen. Later zal ook schaamte een rol kunnen hebben gespeeld. Alleen te midden van zijn kameraden, tijdens reünies, voelde hij zich senang en werden er herinne- ringen opgehaald.’


‘Alleen te midden van zijn kameraden, tijdens reünies, voelde hij zich senang en haalde hij herinneringen op’


Hoe reageerden zijn kinderen op het dagboek? ‘Voor zijn twee dochters en zijn zoon was het toch wel onthullend. Zij kenden hun vader als een rustige, beheerste man, die voor harmonie in het gezin zorgde, terwijl bleek dat hij in Indië ook grof en nietsontziend kon zijn. Toch steunden zij deze uitgave van harte.’


Wat is de invloed van zijn Indiëtijd op de rest van zijn leven geweest? ‘Dat is moeilijk te zeggen. Het feit dat


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76