search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Drie vragen


53


Wieteke van Dort


Tekst Els Mannaerts Fotografi e ANP Photo


1 2


Waar komt uw betrokkenheid bij veteranen vandaan? ‘Ik ben opgegroeid in Soerabaya, mijn moeder was directrice van het AMVJ-gebouw. Daar logeerden Hollandse militairen en er werden feesten en bij- eenkomsten georganiseerd. Militairen en uniformen waren het decor van mijn dagelijks leven. In die tijd maakte ik kennis met veel liedjes die ik nu bij mijn optredens gebruik.’


Zijn uw optredens alleen voor Indiëveteranen? ‘Tante Lien is misschien het meest herkenbaar voor de Indiëveteranen, maar de liedjes die ik als mezelf zing, hebben universele waarde. Ze gaan over oorlogstrauma’s, over angst en vergeven. Vroeger zong ik Mijn man is Indië- veteraan, nu zing ik ‘Mijn man is oorlogsveteraan.’ Maar het lied gaat nog steeds over de vrouw die haar man opvangt als hij terugkomt van een missie. In 1997 kreeg ik tot mijn grote verrassing het Ereteken voor Verdienste in Zilver. Uit de lovende woorden van staatssecretaris Cees van der Knaap begreep ik dat dat was vanwege mijn inzet voor Indiëveteranen, maar ook voor veteranen in het algemeen.’


Indiëgangers liggen onder vuur in de publieke opinie. Wat vindt u daarvan? ‘Belachelijk. Lekker makkelijk oordelen na 75 jaar. Die jongens kwamen hier in Nederland net uit een oorlog en vertrokken na een slechte opleiding naar een onbekend land. Het eerste wat je zag, was dat je maat aan fl arden werd geschoten. Maar Nederland schaamt zich voor zijn koloniale verleden en de soldaten krijgen de schuld. Dat is unfair.’


Wieteke van Dort (1943), opgegroeid in Soerabaja, kwam in 1957 voor vakantie naar Nederland. Na de nationalisatie van buitenlands bezit door Soekarno, moest de familie noodgedwongen in Nederland blijven. Wieteke is actrice, cabaretière, zangeres, schrijfster én beeldend kunstenares. Met haar man Theo heeft zij drie kinderen.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76