Discussie over CE H


Inspectie Verkeer en Waterstaat:


‘Toepassen normen wettelijk niet verplicht’


an Anne van der Vliet, woord- voerder van de Inspectie Verkeer en Waterstaat van het ministerie van Infrastructuur en Milieu, ontvingen wij onderstaande reactie.


V 24


“De Wet pleziervaartuigen implementeert de Europese richtlijn pleziervaartuigen 1994/25 (zoals gewijzigd door 2003/44/ EG), in de Nederlandse wetgeving. De In- spectie Verkeer en Waterstaat (IVW) wordt in de Wet pleziervaartuigen genoemd als toezichthouder. In 2010 heeft de IVW onderzocht hoe de naleving van de Wet pleziervaartuigen is, en geconstateerd dat de naleving van deze Wet onvoldoende is. De Wet pleziervaartuigen verplicht het aanbrengen van de CE-markering van over- eenstemming op vaartuigen die voor de eerste maal op de Europese markt worden gebracht. De fabrikant die de CE-markering aanbrengt, moet een Technisch Dossier aanleggen waarmee wordt aangetoond dat het pleziervaartuig voldoet aan de essentiële veiligheidseisen van de richtlijn.


ISO-normen


Aan deze essentiële eisen wordt voldaan wanneer het pleziervaartuig is ontworpen en gebouwd volgens de geharmoniseerde ISO-normen, maar de fabrikant mag er ook voor kiezen andere normen te gebruiken, mits deze minimaal een gelijkwaardig veiligheidsniveau bieden. Zowel bij gebruik van de ISO-normen als bij gebruik van andere normen, blijkt uit het Technisch Dossier dat aan de essentiële veiligheidsei- sen is voldaan.


Naast de keuze voor de gebruikte normen, moet de fabrikant ook bepalen op welke wijze hij vaststelt dat aan de essentiële eisen wordt voldaan. Afhankelijk van de ontwerpcategorie en de lengte van het vaartuig kan hij kiezen uit verschillende modules. Deze variëren van Module A (zelfcertifi cering) tot Module H (volledige kwaliteitsborging).


Voorbeeld Ter illustratie een voorbeeld hoe een fabrikant kan omgaan met de eisen voor het aanbrengen van een CE-markering. In dit geval de bepaling van de plaatdikte van een stalen motorboot met een lengte van 10 meter en bedoeld voor ontwerp- categorie C . Volgens artikel 3.1 van de essentiële eisen van de richtlijn plezier- vaartuigen (Bijlage 1 van de richtlijn) moet ‘de keuze en combinatie van materialen en de constructie garanderen dat het vaartuig in alle opzichten sterk genoeg is’. Dat kan de fabrikant doen door de constructie te berekenen met de geharmoniseerde norm, in dit geval ISO 12215-3:2002.


Andere norm toegestaan


De richtlijn biedt echter ook de vrijheid om een andere, gelijkwaardige norm te gebrui- ken, bijvoorbeeld de constructievoorschrif- ten van een klassenbureau. Wat de bouwer ook kiest, zijn keuze en de berekening van de plaatdikte legt hij vast in het Technisch Dossier. De fabrikant moet ook bepalen welke procedure hij gaat volgen om tot de CE-markering te komen. In dit voorbeeld zou dat Module Abis (interne fabricage- controle plus proeven) mogen zijn, maar ook een Module G (Eenheidskeuring), of één van de andere modules. Pas als aan alle essentiële eisen is getoetst (afhankelijk van de gekozen module door de fabrikant zelf of door de keuringsinstantie) mag de fabrikant de CE-markering van overeen- stemming aanbrengen en de verklaring van overeenstemming ondertekenen. “


Mr. Benedikt Marijnen, Abma Schreurs Advokaten en Notarissen:


‘Reacties geven geen nieuw inzicht’


De reacties op het juridische artikel “CE onnodig te moeilijk gemaakt” over de Richtlijn Pleziervaartuigen brengen geen nieuwe ideeën of inzichten naar voren over de correcte toepassing van de Richtlijn in de Jachtbouw.


De reacties bewijzen precies wat ik in het


et artikel ‘CE onnodig te moeilijk gemaakt’ in het vorige nummer van Jachtbouw Nederland heeft heel wat reacties teweeg gebracht. Mr. Benedikt Marijnen uitte daarin ernstige kritiek op de toepassing van CE (Conformité Européenne) in de jachtbouw: “Wat er nu in de markt van gemaakt wordt, is compleet naast de bedoeling en inhoud van de wet.” We publiceren drie reacties, waaronder die van Marijnen zelf.


artikel heb aangegeven. De wetgeving wordt op onjuiste wijze uitgelegd, de wetgeving wordt op onjuiste wijze toege- past door adviseurs aan jachtbouwers. Daardoor komen de jachtbouwers in de problemen. Er is een aantal onderwerpen dat zonder blikken of blozen als waarheid wordt gesteld, zonder bewijs. En erger, die een verkeerde toepassing en interpretatie zijn van de wetgeving. Wat een gemiste kans in Nederland voor producenten! De Europese Commissie heeft iets goeds gepresteerd voor de industrie en dan komen de regeltjes liefhebbers weer om de hoek. Terwijl dat niet de bedoeling is van de wetgeving. De hele achtergrond van deze wetgeving is het verhogen van veilig- heid en bescherming van het milieu. Dat wordt gedaan door producenten te laten nadenken over veiligheid, een risicoanalyse te laten maken van wat ze produceren en ze te laten verklaren dat ze dat allemaal hebben gedaan. Die verklaring van die producent is de afdekking van zijn product- aansprakelijkheid.


Productaansprakelijkheid


Ik heb in mijn advocatenpraktijk talloze rechtszaken gevoerd over productaanspra- kelijkheid. En nog nooit heeft het klak- keloos volgen van een technische norm ervoor gezorgd dat de producent van zijn aansprakelijkheid af kwam, of daardoor kon bewijzen dat een verkeerd geprodu- ceerd product toch okay was omdat het volgens een technische norm zou zijn ge- bouwd. Dat zou ook te gek voor woorden zijn.


Zo werkt de juridische praktijk in Europa al lang niet meer. De producent die kan aantonen dat hij een goede risicoanalyse heeft gemaakt en een goede gedocumen- teerde verdediging heeft voor de veiligheid van zijn product, die heeft iets wat hem be- schermd tegen productaansprakelijkheid. Een georganiseerd en gedocumenteerd ontwerp- en productieproces. Dat helpt de producent verder.


Niemand schijnt te weten hoe met de nor- men onder deze Europese wetgeving moet worden omgegaan. En dat levert de produ- centen een hoop ellende op die ze wettelijk helemaal niet zouden moeten hebben.


Jachtbouw Nederland 3


juni 2011


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36