Ooggetuige
Wat ik nu weet “Er zijn jaren van ervaring overheen gegaan, maar inmiddels weet ik dat het leger niet de enige opdracht in mijn leven was. Mijn vaderschap was zeker zo belangrijk, dat je ervoor zorgt dat je kinderen hun eigen pad kunnen gaan. Die rol heeft vaak het onderspit moeten delven. Mijn vrouw en kinderen kunnen me dat nog steeds wel eens voor de voeten werpen. Toen ik in 2008 bijvoorbeeld het diploma zou ontvangen voor de Hogere Defensie Vorming, reageerde mijn dochter met een kort briefje. ‘Dankjewel voor de uitnodiging. Ik ben er wél.’ Die kwam wel even binnen, omdat ze me daarmee met een zachte glimlach herinnerde aan haar eigen diploma-uitreiking die ik had gemist, omdat ik op oefening in Frankrijk was.
Gelukkig is het met ons gezin heel goed gegaan. Karin is een oersterke vrouw en ook de meiden zijn er prima uit- gekomen. Mijn jongste heeft alleen altijd geroepen dat ze nooit met een militair zou trouwen. ‘Ik wil het echt sámen met mijn partner doen’, zei ze dan. En dat doet ze ook geweldig goed, nu ze zelf kinderen heeft.”
De les “Een goede balans tussen werk en thuis is een kwestie van doen, daar moet je niet alleen over praten. Als commandant heb ik jongere collega’s soms bewust even uit de wind gehouden. Dat is lastig, maar verstandig. Ik herken hun gedrevenheid, die brullende motor die alleen maar vooruit wil. En ja, het is fijn als je kwaliteiten worden gezien, maar zorg dan ook dat je aandacht hebt voor de kwaliteit van je gezin. Ik heb jongens meegemaakt die hun bruiloft op het laatste moment verplaatsten om mee op uit- zending te kunnen. Commandanten die ijskoud beweerden dat de vrouw van een militair ook prima zonder hem kon bevallen. Als het thuisfront miskend wordt, reageer ik daar tegenwoordig fel op.
‘ Als het thuisfront miskend wordt, reageer ik daar tegenwoordig fel op’
58
“Karin is een oersterke vrouw en ook de meiden zijn er prima uitgekomen”, aldus Karel over 'zijn' vrouwen
Na mijn leeftijdsontslag in 2023 ben ik bij het Nederlands Veteranen- instituut aan de slag gegaan als landelijk coördinator nuldelijnsonder- steuning. Met een afdeling van 150 vrijwilligers bieden we veteranen en hun relaties een luisterend oor en kameraadschappelijke aandacht. Vanuit mijn perspectief als ouwelul wijs ik jongere collega’s nog geregeld op het belang van hun naasten. Natuurlijk, ik begrijp als geen ander dat zij op uitzending willen, want daarom heb je voor dit vak gekozen. En ik weet ook dat de verlofperiode best lastig kan zijn. Je mist je maten en thuis moet je je plek hervinden. Toch is het die investering meer dan de moeite waard, want als het goed is, heb je met je familie en vrienden nog een heel leven voor je. ‘Had je dat destijds maar tegen jezelf gezegd’, kan Karin dan droogjes opmerken. Ze heeft gelijk: het heeft heel wat jaren geduurd voordat ik die balans gevonden heb.”
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68
