Interview
hem begeleidde, zag vanaf het begin welke rol Jackie in zijn leven speelde. Op een gegeven moment stelde zij voor om via een trainingstraject van Jackie een assistentiehond te maken. “Ik wist helemaal niet dat dat bestond. Tuurlijk, ik wist wel dat honden bij politie en Defensie worden ingezet, maar niet dat een hond ook op deze manier míj ondersteuning kon bieden. Bovendien was Jackie al mijn eigen hond. Gelukkig bleek het mogelijk om haar op te leiden.” In 2024 begonnen Eric en Jackie aan een pilot met teamcoaching. Daarbij trainen vete- ranen en dienstslachtoffers onder begeleiding van een erkende honden- school met hun eigen hond of een pup richting assistentiehond. Het NLVi onderzoekt met deze proef of deze vorm van begeleiding een passend hulpmiddel is. Zo’n traject duurt normaal gesproken ongeveer twee jaar. Er werd thuis geoefend, maar ook op andere locaties, zoals in winkels.
Even wennen Ongeveer eens per maand kwam er een trainer van de hondenschool langs om Eric en Jackie te begeleiden. Tussendoor oefende Eric zelf met Jackie. Een assistentiehond leert specifieke vaardigheden die aansluiten bij wat zijn baas nodig heeft. Denk aan op- lopende spanning signaleren, rust brengen of ruimte creëren in een drukke of onveilige situatie. Welke taken de hond precies leert, verschilt per duo. Bij Eric en Jackie draait het vooral om veiligheid, vertrouwen en het hervinden van rust. Maar hoe blij hij nu ook met haar is, de stap om zichtbaar met een assistentiehond op pad te gaan, vond hij in het begin wel lastig. “Ik ben twee meter lang”, zegt hij. “Dan denk je misschien toch: heb ik dit nou echt nodig? Maar weet je? Alles wat mij helpt, is goed.”
12
Het draait omveiligheid, vertrouwen en het hervinden van rust
Altijd samen op pad Jackie helpt Eric vooral door er te zijn. Situaties die zonder haar veel spanning oproepen, worden door haar aanwezigheid hanteerbaarder. “Als zij erbij is, kan ik mezelf beter presenteren”, vertelt hij. “Mijn spanning blijft dan lager. Het bewustzijn dat zij er is, geeft ondersteuning. Daardoor voel ik me weer even zeker- der.” Jackie zorgt er ook voor dat Eric naar buiten gaat. Ze wandelen veel, soms wel zes uur op een dag. Door het bos, langs het water. Onderweg komen ze andere mensen tegen – soms blijft het bij een begroeting, soms ontstaat er een praatje. Juist dat losse contact vindt Eric prettig. “Zonder Jackie zou ik minder snel de deur uitgaan en onder de mensen komen. Ze is er dus altijd.” Ook bij activiteiten blijft Jackie in zijn buurt. Zo ging ze mee toen Eric tijdens een dagprogramma bij het Nederlands Veteraneninstituut in Doorn ging boksen. Terwijl hij trainde, lag Jackie rustig aan de kant. Voor een hond die sterk op haar baas gericht is, vraagt dat vertrouwen. Eric moest haar duidelijk maken dat de bewegingen en geluiden bij het boksen geen gevaar vormden. “Als ik duidelijk ben, begrijpt ze me”, zegt hij. “Dan blijft ze rustig liggen.”
Een stap naar voren Maar Jackie weet ook goed wanneer ze wel in actie moet komen. Tijdens een wandeling was Eric samen met haar bramen aan het plukken. Opeens kwam er een man op hem af die hard begon te roepen. “Ik begreep niet wat die man zei en
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68
