“Dankzij mijn broer ben ik ooit begonnen met fietsen. Ik was er gelijk heel fanatiek in. In de jaren na Defensie heb ik veel meegemaakt en het fietsen hielp mij enorm om rust in m’n hoofd te krijgen. Een oud- collega vertelde me in 2015 over het I CAN Wounded Warriors Cycling Team. Dit is een wielerclub die bestaat uit allemaal veteranen. Toen ik me daarbij aansloot fietsten we gelijk naar Bosnië. Dat was heel bijzonder om te doen. Ik was weer precies op de plekken waar veel herinnerin- gen liggen. Dat gold voor iedereen die erbij was. Begin september zijn we er weer geweest. Het mooie van fietsen is de vrijheid, de buitenlucht. En je fietst jezelf moe, dus daar ben je dan mee bezig. En niet met andere zaken. Ik fiets met verschillen- de wielerclubs mee, maar met de veteranen ben je met kameraden op stap. Dat is echt anders. Je begrijpt elkaar. Als iemand er doorheen zit, zie je dat direct. Je hebt aan één blik genoeg en legt even een arm op elkaars schouder. Die connectie is heel mooi. Dat maakt het meer dan alleen sporten.”
Patrick(52)
Missies: IFOR (1996) Bosnië en OEF (2006) Afghanistan