search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Ooggetuige 55


Slag om Chora


verplaatst je met je rug naar de vijand en er is geen dekking. Dus ik laat m’n mannen posities innemen. Een baseline, zoals we op oefening hebben geleerd. Ingraven. Er wordt alleen nog gefl uisterd. En dan is iedereen in positie. Ineens is het stil, voel je niks meer en ben je 100 procent scherp. Tot in je vezels. Klaar voor wat er op vijftig meter – ons zicht reikte niet verder – uit de struiken zou komen. Je hoort via de radio dat ze naderen, maar je ziet ze niet. Je kijkt elkaar aan. Schichtig. We zijn natuurlijk nooit bang. Daar was iedereen het. En toch laat niemand het zien, want je bent er klaar voor en vertrouwt op elkaar. Blind. De oorlog mis ik niet, maar naar dat niet uit te leggen oergevoel verlang ik vaak terug.’ De dreiging is groot. De basis in Tarin Kowt gaf ondersteunend vuur. De mannen voelen de luchtdruk van de inslagen. Ze maken gebruik van de impact om boven op de heuvel te geraken en zijn veilig. Als ze na drie weken verblijf op Poentjak terugkeren


in Kamp Holland, beseff en ze pas wat de omvang was van de Slag om Chora waar ze middenin zaten. ‘Iedereen ap- plaudisseerde toen we binnenkwamen. Ze deden of we uit Vietnam kwamen, terwijl wij dachten: we hebben gewoon onze sector vrij gehouden.’


Bermbom In 2010 keert Schalk als verkenner terug naar Uruzgan. Hij rijdt er op een bermbom en breekt allebei z’n benen op meerdere plaatsen. Hij belandt in een rolstoel. ‘Ze vertelden me dat ik nooit meer zou kunnen lopen. Fuck it, ik loop tien kilometer als je wilt. De Afghanen hebben me laten zien hoe sterk we kunnen zijn. Het vechten is maar een fractie van wat je daar ziet en meemaakt. De rest is veel waardevoller. Zij geven niet toe aan pijn. Wij zeggen tegen een gewonde, stap in mijn auto dan breng ik je naar een dokter. Zij lopen tien kilometer op blote voeten door een woestijn van stenen. Er is geen andere optie. Je hebt geen andere optie.’


15 juni 2007. Een zelfmoordaan- slag op een Nederlands ISAF- konvooi in provinciehoofdstad Tarin Kowt in Afghanistan blij kt het begin van de Slag om Chora. Talibanstrij ders proberen de strategisch belangrij ke Baluchi- vallei onder controle te krij gen en veroveren drie politieposten op het Afghaanse Nationale Leger (ANA). Er lij kt sprake van een overmacht, de stad Chora dreigt te vallen. De Nederlandse commandant Hans van Griensven geeft het bevel ‘stand and fight’. Wat volgt is volgens toenmalig minister Van Middelkoop van Defensie ‘Het grootste militaire treffen in de Nederlandse krij gsgeschiedenis sinds de Koreaoorlog.’ Na een dagenlange strij d wordt de taliban uiteindelij k verdreven. De overwinning gaat gepaard met tientallen burgerdoden en gewonden. Een aantal burger- slachtoffers klaagt de Nederlandse Staat aan wegens niet-proportioneel geweld. De rechtszaak is eind vorige maand hervat.


Op zijn huid geschreven staan de stille getuigen: Alfa, Timo, de bermbom, een boordschutter, zeven sterren voor jongens die niet van hun missie terug- keerden. Op zijn rechterbeen PTSS in semigotische letters. ‘Ze zeggen dat ik het heb’, zegt Schalk. ‘Ik moest een test doen en ja hoor, voor het eerst in m’n leven scoor ik 100 punten. Precies voor de verkeerde toets natuurlijk. Kansloos ben ik’, lacht hij. ‘Nee hoor, binnenkort begin ik een opleiding. Als ik die af heb, kan ik me gaan inzetten voor probleem- jongeren.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76