24
Ik heb ...
Vervolg pag. 21
in een hinderlaag, waarbij zij vanaf meerdere kanten en vanaf de daken werden beschoten, met als resultaat zeven gewonden. Drie mannen werden afgesneden en ingesloten. Ze konden geen kant op. Gelukkig reageerden ze allemaal volgens het boekje, anders hadden we grotere verliezen geleden, dat weet ik zeker. Uiteindelij k heb ik nog drie pantser- voertuigen op de hinderlaag afge- stuurd met de volmacht dat ze bij een dreiging stevig mochten reageren en daar ook rekening mee hielden. We moesten koste wat kost onze mensen terughalen. Je gaat ervan uit en je bouwt op je mannen dat ze dit aandurven en je commando’s volgen. Ik ben trots dat ze veilig weggehaald zij n, vooral dankzij de training voor- afgaand aan de inzet en het lef van de betrokken mensen. Toen iedereen weer op de basis was, heerste er een – gek genoeg – euforische stemming. Het verlies van marechaussee Jeroen Severs was niet door ons te voorkomen, maar we hebben wel de schade kunnen beperken. En weet je wat het meest bij zonder is: deze eenheid is niet slecht uit de strij d gekomen. Ik geloof niet dat iemand moeite heeft met het feit dat er geknokt is, dat er gericht geschoten werd. Er zij n naar mij n weten geen gevallen van zware PTSS in deze club mensen. We zien elkaar geregeld en dan overheerst de stemming van hoe goed we het hebben gedaan. We lopen er niet mee te koop, maar weten wat we hebben gepresteerd.’
Vervolg pag. 22
gevochten zou worden, maar de plek en tij d werden door de taliban bepaald. Dus we zorgden dat we altij d klaar waren, we hebben de tegenstander nooit onderschat. Vechten gebeurt in je hoofd. We kunnen en willen allemaal schieten en vechten, maar het doen is echt een diepere dimensie. Het is hij of ik. Maar ook je buddy naast je, ook voor hem heb je de verantwoordelij kheid terug te vuren. Zo bescherm je elkaar immers. Ik heb mij n mannen ook gezegd dat ik trots op ze ben dat ze zo goed gevochten hebben. Het gaat dan niet om het doden an sich, maar dat ze hebben gehandeld binnen de geldende regels en ethische waarden en normen. Ik heb nu ook achteraf niet het gevoel dat mij n team moeite had met het echte vechten. Het geweld was nodig om de dreiging in de regio te verminderen en de eenheid en de missie te dienen. Natuurlij k ben ik anders terugge- komen van deze missie, maar niet slechter hoor. Vechten is niet wat je wilt doen maar – als erom gevraagd wordt – wel moet kunnen. Vechten is de kerntaak van de Koninklij ke Landmacht. Ook vandaag de dag en in de toekomst. Daarvan moeten we ons echt bewust zij n.’
Vervolg pag. 23
achteraan en gedurende de aanvals- golf hingen we erboven. We waren nog maar net onderweg toen we op de radar het aangekondigde vij an- delij ke vliegtuig zagen. We kregen bevestiging dat dit de tegenstander was en dat we mochten schieten. Ik drukte op de rode knop, en even leek het alsof er niets gebeurde. Die ene seconde tussen drukken en ontbranden, duurde oneindig lang. De eerste meters zag ik de raket wegrazen en na dertig seconden zag ik een plof veel verderop. Ik dacht dat ik gemist had, maar even later zag ik brandende brokstukken naar beneden vallen. Dus toch raak. Een moment voelde ik grote euforie. Dat was al snel weer weg want de missie ging door. Op de terugvlucht boven de Adriatische Zee zeiden we nog tegen elkaar: “Als dit iedere nacht zo gaat, zij n we snel grij s.” Maanden later hoorde ik dat de vlieger gesprongen was en de aanval overleefd had. Als dat niet was gebeurd, dan was dat ook oké geweest. Schuldig over eventuele gesneuvelden heb ik me geen seconde gevoeld. Want laten we niet vergeten dat dit allemaal begon met de etnische zuiveringen in Kosovo. Daarvoor was ik daar, om daar tegen op te treden. Hetzelfde gold ook later in Afghanistan, de wereld vroeg om onze militaire steun. En daar ligt mij n taak. Ik denk trouwens dat de civiele maatschappij het prima begrij pt dat je gevochten hebt. Zeker als je de situatie en de opdracht kan beschrij ven, waarin je hebt geopereerd.’
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76