Y U studeert nog. Goede leerschool, zo’n moeder? M: “Nou! Mama kan echt alles wat onmoge- lijk lijkt. Ze is heel vakkundig en heeft een eindeloos geduld. Ook al duurt het haar twee uur, die wortelresten bijvoorbeeld móeten er gewoon uit. Ze krijgt het voor elkaar. En de patiënt staat altijd centraal. Mooi om te zien en super om te merken dat het ook gewaar- deerd wordt.”
Y Zat het er al vroeg in bij uw dochter dat zij ook tandarts wilde worden? I: “Absoluut niet. Ze wilde altijd dierenarts worden of geneeskunde gaan studeren. Maar als ik terugkijk, zat ze als klein meisje al te knutselen: vouwen, breien, haken, teke- nen, schilderen. Madelief was altijd heel cre- atief. Toen zij mij na schooltijd of in de va- kanties ging assisteren, omdat mijn assistent van het paard was gevallen en ik zo snel mo- gelijk een invaller nodig had, dacht ik wel: ‘goh, ze heeft het wel in zich!’. Maar uiteinde- lijk heeft ze zelf de beslissing genomen tandheelkunde te gaan studeren.”
Y Wanneer kwam die omslag dan? M: “Tegen alle verwachtingen in werd ik in- geloot bij zowel geneeskunde als tandheel- kunde. Mijn moeder zei dat ik echt zelf moest beslissen: ‘Het is een mooi, maar zwaar vak’, zei zij. Maar toen ik haar assisteerde en ook weekenddiensten meedraaide, zag ik alles van dichtbij. Ik vond het geweldig! Eerlijk ge- zegd vroeg ik vóór die tijd eigenlijk nooit naar haar werk; mijn moeder had gewoon een baan.”
Y Een gewone baan...? I: “Tja… Na mijn studie aan ACTA begon ik als zzp’er. En daarna heb ik samen met een col- lega een praktijk voortgezet. Toen zij met pensioen ging heb ik de boel overgenomen. Daar komt best veel bij kijken, ook al is het maar een tweekamerpraktijk. Inkoop, perso-
neelsbeleid, noem maar op. Ik zou het fan- tastisch vinden als Madelief de praktijk later overneemt natuurlijk. Ik heb alvast een nieu- we microscoop aangeschaft. Maar ze moet ook elders ervaring opdoen, vind ik.”
Y U werkt dus al een tijdje bij uw moeder. Hoe is dat? M: “Ik ben natuurlijk supertrots als mensen vragen of ik haar dochter ben! Ze hebben alle vertrouwen in me, maar belangrijker: mijn moeder ook. Ik leer áltijd van haar. Maar de toetsen haal ik daar natuurlijk niet door. Ik moet het echt zelf doen. En die vrijheid laat ze mij ook, want ze weet als geen ander hoe het is.”
Irene Reekers (55)
en Madelief van den Reek (22)
“De patiënt staat altijd centraal”
Y Herkent u zichzelf in Madelief? I: “Ja en nee. Ik houd het meest van dat ge- priegel, zoals wortelkanaalbehandelingen. We zijn alle twee best onzeker, merk ik. Maar zeker gedreven door perfectionisme. Made- lief zegt wel eens: ‘Waarom ben ik nog niet zo’n goede, slimme tandarts als mijn moe- der?’ Maar het gaat niet alleen om slimheid. Er komt bij ons vak echt veel meer kijken.”
Y Ooit mama al in de stoel gehad? M: “Ik heb zowaar bij haar mijn eerste vulling mogen leggen! En ik móest haar verdoven. Ze lag nerveus met de afzuiger en een spie- geltje in haar handen in de stoel. Maar ge- lukkig voelde het meteen vertrouwd, zei ze. Maar ze is wel kleinzerig, hoor! Als ze naar de mondhygiënist is geweest, moet ik nog
twee weken lang horen hoe vervelend dat was, haha! Misschien ligt dat wel aan mij. Mijn vriend zegt ook altijd dat ik nog strenger ben dan mijn moeder!”
Y Hoe gaat Madelief het net zo lang uithouden als u? I: “In conditie blijven, absoluut. Ik merk na al die jaren dat je voor al die extracties en en- do’s toch echt je armspieren moet trainen. Maar ook voor je zithouding is het belangrijk dat je naast je werk in beweging blijft. Dus regelmatig naar de sportschool, en dat doet zij gelukkig ook. Maar je moet ook je hoofd leeg weten te maken. Ik vind het bijvoor- beeld heerlijk om musea te bezoeken.”
Y Hoe ontspant u dan geestelijk? M: “Shoppen, uitgebreid koken en bakken, creatief bezig zijn, wandelen met onze hond Rosa, paardrijden, heerlijk! En regelmatig naar mijn vriend in Breda. En naar mijn moe- der en haar partner in het Gooi om de was daar te doen natuurlijk. En niet te vergeten, de koelkast plunderen en boodschappen stelen. Dat kan nu nog als student… Het is al- tijd heel gezellig als ik naar huis kom.”
Y Komt wel goed met uw dochter! I: “Natuurlijk. Ze is al heel professioneel als aankomend tandarts, dat zie ik gewoon. Nu nog even iets beter voor haar eigen gebit zorgen misschien… We zijn vegetariërs, maar Madelief eet echt te veel appels! Gezond, dat wel. Maar slecht voor haar glazuur, al dat zuur.”Z
Ons land telt vele tandartspraktijken waar familieleden van elkaar werken, in verschillende hoedanigheden. NT/Dentz portretteert twee van die samenwerkende familieleden. Willen jullie ook in deze rubriek? Stuur dan een e-mail:
ntdentz@knmt.nl
APRIL 2026 NT DENTZ 35
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68
