PLICHTINGEN


Beentjes: “Ik had mijn hengel bij me en vaak kon ik vissen op de cam- ping waar we stonden. Soms gingen andere vissers uit de groep ook mee. Dat was hartstikke gezellig. We zijn ook nog een dag met een vissersboot mee geweest: geniaal! Maar dat ont- stond vanzelf en het was niet verplicht of van tevoren bedacht. En voor die spontaniteit was ruimte.”


Wat was het mooiste van de reis? Ham: “Eigenlijk was alles mooi. We hebben een prachtige tijd gehad. Maar voor mij was het rijden door Noor- wegen toch wel het meest bijzonder. Je rijdt over kronkelende wegen, over bruggen, langs prachtige watervallen. Bijvoorbeeld over de Trollstigen, een weg van Åndalsnes naar het zuiden, van ongeveer twintig kilometer lang, met elf haarspeldbochten. Alleen het onderweg zijn is al een fantastische belevenis. Willem kon niet rijden van- wege zijn oogaandoening, maar stie- kem vond ik dat helemaal niet erg.” Beentjes: “Ik was noodgedwongen de


WWW.NKC.NL KAMPEERAUTO 6 - 2019


navigator, maar had daar helemaal geen moeite mee. Ik had alle tijd om het prachtige landschap in me op te nemen. Van tevoren kon ik me het land simpelweg niet voorstellen, je moet het echt meemaken. Op som- mige plekken lag zelfs sneeuw, terwijl het 25 graden was. Noorwegen is bovendien heel schoon en onderweg kom je langs mooie plekken voor een koffiestop. Ook het weer zat enorm mee: we hebben alleen maar stra- lende dagen gehad. Dat is zeldzaam voor Noorwegen.”


Hoe zag een dag eruit?


Beentjes: “In de avond maakten we een plan voor de dag aan de hand van het reisboek. Hier staat de hele reis uitgestippeld, inclusief routetips en mogelijke stops. Het reisboek was een enorm mooi werkboek waarop we konden voortborduren. De reisbe- geleiders hadden de reis al meerdere keren gereden en iedere keer wordt het reisboek aangevuld, zodat het steeds completer wordt. Zo kwamen


we op plekken waar geen mens komt. Als we alleen op reis waren geweest, waren we daar nooit gekomen, daar- van ben ik overtuigd.”


Wat is het voordeel van een groepsreis?


Beentjes: “Je wist iedere dag waar je naartoe ging en hoefde niet zelf


Willem Beentjes (l) en Arie Ham.


45


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100