opleidingen meer multidisciplinair zouden willen maken en persoonlijke en zakelijke vaardigheden een zwaarder accent zouden willen geven. Meer dan de helft van de ondervraagden antwoordt met ‘geen tijd’. Daarna volgen antwoorden als ‘geen geld’ en ‘te weinig uitwisseling met de industrie’.
In de enquête geven de universiteiten verder aan, dat ze kwaliteitsmanagement als de belangrijkste zakelijke vaardig- heid zien, terwijl de industrie juist aan het omgaan met industrieel eigendom grote waarde hecht.
Meer in het algemeen meet het ministerie van OCW de wetenschappelijke prestaties van hoogleraren aan de hand van de onderzoeksresultaten, het aantal octrooien en wetenschappelijke publicaties en het aantal keren dat hun publicaties worden aangehaald in andere wetenschappelijke publicaties. “Door deze benadering dreigt het onderwijs wel eens naar de achter- grond te verschuiven”, aldus Emerencia.
Tot één visie komen
de meningen lopen uiteen over welke disciplines het belangrijkste zijn. De universi- teiten vinden kennis van de industriële bio- technologie en organische chemie voor wetenschappelijk onderzoeker bijvoor- beeld belangrijker dan de industrie, even- als de kennis van procesintensificatie en proces design voor de ingenieur. Omge- keerd zet de industrie kennis van polymeren en formuleren (onder andere van verf) voor de onderzoekers hoog op de lijst, evenals kennis van reacties en procesmo- dellering en –simulatie voor de ingenieurs. Aan de katalyse hechten industrie en universiteiten evenveel belang.
Opleiden voor vak Verder vinden de hoogleraren, dat ze vooral als taak hebben de studenten vakinhoudelijk op te leiden. Het aanleren van zakelijke vaardigheden zien ze als een taak voor de industrie, waarbij ze er vanuit gaan dat de chemici die vaardigheden
wel in de praktijk zullen leren of door een extra cursus. Wel besteden ze in de oplei- ding aandacht aan persoonlijke vaardig- heden, zoals probleem oplossen, creatief denken, communicatie en teamwerk, omdat die ook voor wetenschappers van belang zijn. Over die persoonlijke vaardig- heden zijn industrie en universiteiten het dus eens.
Geen tijd en geld De hoogleraren zijn zeker niet tegen het aanleren van zakelijke vaardigheden tijdens de opleiding. Ze erkennen dat daar ook meer aandacht voor moet komen, maar hiervoor ontbreekt voornamelijk de tijd en het geld. Ze moeten de studenten in de eerste plaats leren om goed onder- zoek te doen en wel binnen enkele jaren. Daar worden ze op afgerekend. Een en ander komt naar voren bij de antwoorden op de vraag welke hinder- nissen universiteiten voorzien als ze de
“Bij de komende dialoog van Vnci, universiteiten en overheid gaan we die verschillende waarnemingen bespreken. In de verschillen komt in feite tot uiting, dat industrie en onderwijs in het verleden vaak langs elkaar hebben heen geleefd. Met de dialoog willen we bereiken dat we weer tot een eensluidende visie op de toekomst komen.” Emerencia wijst erop, dat verscheidene universiteiten al uitstekende contacten hebben opgebouwd met het bedrijfs- leven. Een voorbeeld is de Technische Universiteit Eindhoven, die ver gevorderd is met opleidingen voor multidisciplinaire ingenieurs die nauw aansluiten bij de behoefte van de arbeidsmarkt. “Bert Meijer, hoogleraar complexe moleculaire systemen in Eindhoven, stelt dat de univer- siteit polymeerchemici per definitie multi- disciplinair opleidt, omdat dit essentieel is bij het werken met polymeren.”
Kijken wat industrie kan doen “Doel is dus, dat we tot één gezamenlijke visie komen over welke kennis en vaardig- heden studenten moeten hebben, hoe