COLUMN ONDERNEMEN
Man met de baard
Willem Bruil, hoogleraar Agrarisch Recht RU Groningen en directeur Instituut Agrarisch Recht
T
oen wij nog in Den Haag woonden was de derde dinsdag in september verplichte kost: we gingen naar het centrum om de rijtoer te zien en naar de koningin (toen nog Beatrix) te zwaaien. Onze kinde- ren waren vooral geïnteresseerd in de omvallende soldaten. Die stonden langs de weg, stram in de rij, en vooral als het warm was, ging de een na de ander om. Misschien symbolisch voor de staat van onze krijgsmacht. De troonrede, ach, daar letten we niet zo op. Dat is eigenlijk niet veranderd toen we ver weg in het oosten terecht kwamen. Omvallende soldaten, die hadden we wel genoeg gezien en de troonrede, tja, daar letten we niet zo op.
Het spreekt een beetje vanzelf dat je die speech van de man met de baard toch vooral bekijkt vanuit je eigen interesse: worden we genoemd? En ja, dit jaar staat de landbouw er in: “schone lucht en nieuwe vormen van energie kunnen hand in hand gaan met duur- zame landbouw, schone mobiliteit en kansen voor een innovatief bedrijfsleven.” Daar moet de enige productieve sector die Neder- land nog heeft, het mee doen. Veel is het niet, maar we moeten er maar blij mee zijn. Trouwens ook de ‘stikstof’ wordt nog genoemd: “zo dwingt een gerechtelijke uitspraak over de uitstoot van stikstof te zoeken naar een nieuwe aanpak, waarbij ruimtelijke ontwikke- lingen mogelijk blijven.” Vager kan het bijna niet gezegd worden, en je moet maar aannemen dat ook agrarische ontwikkelingen daaronder begrepen zijn. Ik vul het maar positief in. Het eigenaar- dige is trouwens dat voor de invoering van het PAS nog nooit ie- mand had bedacht dat ook woonwijken en industrieterreinen wel eens problemen zouden kunnen opleveren. Zo is een oplossing die bedacht is voor de landbouw, die vervolgens geen oplossing bleek te zijn, een probleem geworden, niet alleen voor de landbouw, maar voor de hele Nederlandse economie. Zo is het middel erger dan de kwaal geworden.
Maar goed, terug naar de troonrede. Afgezien dat de landbouw daarin niet erg serieus wordt genomen, vond ik het toch wel een mooi verhaal, met vele mooie en gevoelige woorden over van alles wat ons zo bezig houdt. En alles op empathische toon uitgespro- ken. En ja, dat doet dan toch weer afbreuk aan zo’n mooie bood- schap, dat je weet dat de man met de baard jarenlang dubbele betalingen heeft ontvangen voor zijn meubeltjes, de Nederlandse staat nog steeds betaalt voor zijn roeiboot en dat je weet dat de Oranjes geheel zijn vrijgesteld van de erfbelasting. Uiteindelijk is het misschien maar goed dat de landbouw in zo’n circus geen grote rol speelt. Gewoon doorgaan, en denken aan omvallende soldaten, dat is het beste.
LANDBOUW NIET ERG SERIEUS GENOMEN IN DE TROONREDE
BOERDERIJ 104 — no. 52 (24 september 2019)
21
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
