918 | WEEK 34-35 21 AUG 2019


KLIPPER ANTONIUS BIJ UITSTEK GESCHIKT VOOR FAMILIES EN KLEINE GROEPJES


‘Jammer als chartervaart door keuringseisen gaat verdwijnen’ AMSTERDAM Charterschipper Carool van de Bilt ziet het beter gaan in de chartervaart, maar maakt zich zorgen over de keuringsei- sen en de toeristenbelasting.


HEERE HEERESMA JR.


Terwijl donkere wolken zich als een drei- gend oordeel Gods samenpakken, stroomt de Amsterdamse Oude Houthaven vol met boten uit de Gay Parade. Carool van den Bilt, schip- per-eigenaar van de eenmast-charterklipper Antonius, slaat het geamuseerd gade. Hij is met een Duits vrijgezellengroepje uit zijn thuishaven Muiden naar de nieuwe charter- steiger aan de Pontsteiger gevaren en de Gay Parade was een gelukkige toevalstreffer. Een bootje met feestvierders komt langszij en wil vastmaken. “Doe je er even een fendertje tus- sen?” vraagt Carool. “Ik ben net geschilderd”.


Carool is op zijn 21ste in de chartervaart ‘ge- rold’. Zijn ouders hadden Jachtwerf Kramer in Oud-Zuilen en hij was altijd wel bezig met water. Een vriendinnetje in Amsterdam orga- niseerde voor minder draagkrachtigen vaar- vakanties in Friesland. “In die tijd had je nog geen papieren nodig, dus je kon gewoon op zo’n scheepje stappen en het zelf uitzoeken. Ik huurde een steilsteven in Muiden en ik was de schipper, omdat ik de meeste ervaring had”. Op de terugtocht over het IJsselmeer voer de eigenaar, Ted Broekhuizen, mee en compli- menteerde Carool met zijn vaarstijl. De vol- gende dag moest Carool de sleutels van de boot aan de Viking afgeven. DIe Viking was Pam van Lohuizen, die zijn bijnaam aan zijn imposante gestalte dankte.


“Met Pammetje moest je altijd afspreken bij Ome Ko, een bekende kroeg in Muiden. Vroeger had je daar elke dag borreluur, schip- pers en maten zaten daar. Dus ik kom die sleu- tel afleveren en raak met Pammetje aan de praat en die zegt: ‘Goh, heb je misschien zin om volgende week op een zeilcharter te va- ren?’ Ik had nog nooit op zo’n ding gevaren, maar ach, waarom niet? Ik kreeg wel een ma- troos mee die er wat sjoege van had. En zo is het begonnen”.


Zetschipper Carool voer als zetschipper op verschillen- de schepen, waaronder de Zeeuwse poon Havik (“Die is naar Curaçao gegaan en er is niks meer van over, heb ik gehoord”) en vijf jaar op de tweemastklipper Zwarte Valk. “Dat was een van de eerste grote charterschepen. Vroeger liepen ze naar buiten als het schip binnenkwam”.


Carool voer ook op de motorcharter Anne Maria III. “Dat was elke week hetzelfde rond- je. Dat vond ik niet zo interessant en toen ben ik weer terug in de zeilvaart gegaan”. In 1997 kocht Carool de in 1898 bij Boot in het Delſtse buurtschap Vrijenban gebouwde klip- per Antonius (23 x 4,90 meter, 196 meter zeil- oppervlak, 120 pk Daf 575). De Antonius heeſt tot 1973 als vrachtschip gevaren en werd in 1982 door Hen Gentenaar tot zeilcharterschip omgebouwd. In 1994 volgde een tweede,


Carool van de Bilt tijdens de Gay Parade in de Oude Houthaven. “Het is niet altijd makkelijk om con- stant politieagent te spelen”.


grondige restauratie. De Antonius kan 25 dag- passagiers of 16 slaapgasten meenemen.


Politieagent Terwijl de Gay Parade luidruchtig voortden- dert, klimmen de opvarenden van het langs- zij gemeerde bootje over de reling van de Antonius om de mobiele toiletten op de wal te bezoeken. Daarbij valt een iPhone in het wa- ter. ‘Oh nee, oh nee!’ blijſt de ontroostbare ei- genaresse herhalen, terwijl ze in het meters- diepe water tuurt. Dan krijgt ze een idee. ‘Een magneet! Heeſt iemand een magneet?’ Het blijſt bij een idee.


Maakt Carool dat vaak mee, dat iemand zijn mobieltje in het water laat vallen? “Ja, heel vaak. Daar hadden we vroeger geen last van, toen was het een stuk rustiger”. Hoe is de om- gang met groepen als Duitse vrijgezellen, waar toch best veel bier in gaat? “Nou ja, Amsterdam wordt steeds beperkter. Ze mogen hier niet met bier de kant op, wat ze in Duitsland wel ge- wend zijn. Dus dan moet je er wat van zeggen en dat is dan toch wat moeilijk voor die men- sen. Dus dat loopt af en toe een beetje spaak”.


“Ze denken vaak: we huren zo’n boot en we kunnen dan alles maken. Maar ze hebben ook met de omgeving te maken en dat is soms moeilijk uit te leggen, als ze een biertje teveel op hebben. Als schipper heb je toch het laat- ste woord daarover en het is niet altijd makke- lijk om constant voor politieagent te spelen. In Amsterdam moet je dat wel doen, anders krijg je een rooie of een gele kaart, want ze kijken mij erop aan als het uit de hand loopt”.


Toeristenbelasting Wat zijn de zaken waar Carool tegenaan loopt? “Ik vind dat de toeristenbelasting op het ogen- blik erg de pan uit gaat. Vooral op de eilanden. Op Terschelling hebben ze de regel dat je drie- vierde van je totale aantal passagiers moet af- rekenen, dus ik moet sowieso twaalf personen afrekenen. Laatst was ik met vijf personen op Terschelling - een familie met kinderen - en ze


Foto Heere Heeresma jr.


wilden toch twaalf personen afrekenen. Ik zei: ‘Jongens, dat is gewoon stelen! Dat kan ge- woon niet!’ Ze stelen gewoon van je, klaar”.


Ook over de keuringseisen maakt Carool zich zorgen. ‘We lopen tegen steeds meer dingen aan. De schepen worden ouder en de kosten worden steeds hoger. Hoelang kan het nog uit? Het zou jammer zijn als de chartervaart door de keuringseisen gaat verdwijnen. Ik was een van de eersten met een stalen mast, dat scheelt heleboel qua keuring, maar de origi- nele staat wordt steeds minder”.


Carool constateert dat het weer beter gaat in de chartervaart en is blij dat hij zijn schip niet tot dagtochtenschip heeſt omgebouwd, zoals een tijdlang de trend was in Muiden. “Ik merk dat bedrijven weer dagtochten gaan doen met catering erbij. Scholen gaan wat minder, maar families gaan weer prima. Dit Duitse vrijgezel- lengroepje is de hele dag aan het drinken, het varen stelt niet zo veel voor. Het leukste vind ik varen met families en kleine groepjes, daar is dit schip erg geschikt voor”.


Al met al vind Carool dat hij niks te klagen heeſt, al moet hij in de winter werken in de standbouw. Maar die afwisseling vindt hij juist wel prettig.


www.caroolzeilcharters.nl


SCHEEPVAARTKRANT 30 JAAR GELEDEN


9


Ook op het gebied van personeelswerving moet de binnenvaart de concurrentie aan- gaan met andere bedrijfstakken. Deze vorm van concurrentie zal in de jaren negentig een steeds grotere rol gaan spelen. Nu al is merkbaar hoe moeilijk goed opgeleid perso- neel te vinden is voor werk op binnenvaart- schepen. Zaterdag 12 augustus werd op een ITV-vergadering alarm geslagen voor wat betreſt het gebrek aan kwalitatief goed personeel op tankers.


20 JAAR GELEDEN


Het heeſt lang geduurd, maar de Rotter- damse haven heeſt er nu ook een. Een ‘dedi- cated terminal’ voor de binnenvaart, waar overigens ook short sea welkom is. Aan de Waalhaven Zuidzijde op het terrein van de Waalhaven terminal is een nieuwe pier ge- schikt gemaakt voor de containeroverslag; onder de veelzeggende naam Barge Center Waalhaven. Een van de gangmakers van dit idee is Jan Overdevest, directeur van de Waalhaven Groep.


10 JAAR GELEDEN


De Antonius heeſt de vaart erin. “De schepen wor- den ouder en de kosten steeds hoger”. Archieffoto Carool van de Bilt


Uniforme EU-richtlijnen voor binnenvaartkennis dichterbij


STRAATSBURG De Europese Commissie heeſt op 2 augustus de voorstelen aangenomen die een aanvulling vormen op de EU-richtlijn voor wat betreſt de normen voor de be- roepscompetenties in de binnenvaart, over- eenkomstige kennis en vaardigheden voor praktijkexamens, de goedkeuring van simu- latoren en medische geschiktheid.


De nieuwe editie van de ES-QIN (de Europese standaard voor kwalificaties in de binnen- vaart) bevat 14 standaarden – onderverdeeld


in vier categorieën - die al op 8 november 2018 in Praag door CESNI werden aangenomen.


De richtlijn wordt twintig dagen na de publi- catie in het publicatieblad van de Europese Unie van kracht. De lidstaten hebben vanaf die datum twee jaar de tijd om de standaarden over te nemen in hun nationale wetgeving, zodat de regelge- ving gaat gelden op alle bevaarbare waterwe- gen van de Europese Unie met ingang van 18 januari 2022.


Nog maar net aangesteld als projectcoördi- nator voor het kleine schip bij het Expertise- en InnovatieCentrum Binnenvaart (EICB) en de eerste enigszins argwanende reacties en vragen heeſt Ton Mooren al binnen. Hij maakt graag van de gelegenheid gebruik hierop te reageren. Als zoon van varende ouders op een klein schip heeſt Mooren duidelijk ‘voeling’ met de branche. Zelf koos hij niet voor het va- rende leven, maar kwam terecht in de retail.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40