886 | WEEK 22-23 30 MEI 2018


TALLY DE WIT NEEMT NA RUIM 45 JAAR AFSCHEID VAN INTERNAAT DE SINGEL


“Als laatste medewerker van de linnenkamer sluit ik een tijdperk af”


DORDRECHT Assistent linnenkamer, de huis- houding, werken in de keuken en zelfs op de groep als begeleider; in die 45 jaar werken bij internaat De Singel heeſt Tally de Wit bij- na alles gedaan. “Ik ben ‘vrij inzetbaar’ ge- worden”, zegt ze met een brede lach. Vanaf 8 juni moeten de kinderen en medewer- kers van het internaat het zonder haar stel- len, dan gaat Tally met pensioen. Op 29 juni neemt ze officieel afscheid.


SANNE VERHOEFF


Tally komt uit een binnenvaartgezin met vijf kinderen, haar vader was sleepbootkapitein. Toen haar twaalf jaar jongere zusje leerplich- tig werd en naar het internaat ging, kozen haar ouders voor De Singel. Zelf bracht Tally haar eerste schooljaren door bij een tante in Sneek en later op het internaat in Amsterdam. “Toen ik daar zat dacht ik weleens; ‘ik zou best op een internaat willen werken’. En dat is dus ook gebeurd”. Tally was twintig jaar oud toen ze op De Singel ging werken. “Ik had daarvoor wel een baan maar omdat wer- ken op een internaat mij zo leuk leek, hebben mijn ouders gevraagd of ze bij De Singel ie- mand konden gebruiken. Zo ben ik daar ko- men werken als assistent-medewerker van de linnenkamer”.


Tot aan de nok “Het internaat zat in die tijd tot aan de nok toe vol. Volgens mij waren er toen zo’n 220 kinde- ren, alleen al in het lager onderwijs. Zelfs de ziekenboeg werd omgebouwd tot een groep en ook de woning van de toenmalige school- directeur, de heer Groen, is verbouwd tot groep. Er waren echt heel veel kinderen, ik heb nu nog dingen liggen die in die tijd zijn aangeschaſt. Zo kregen bijvoorbeeld alle kin- deren een nummer. De nummers naaiden we dan in de kleding zodat je altijd wist welk kle- dingstuk bij wie hoorde. Uit voorzorg gingen we tot nummer vijfhonderd maar dat aantal hebben we nooit gehaald. De nummers heb ik nog steeds”.


Linnenkamer Tally begon zoals gezegd als assistent-mede- werker van de linnenkamer. “Je had vroeger zelfs een hoofd van de linnenkamer. En ver- der waren er dan in de ochtend en in de mid- dag nog twee medewerksters. Twee ochten- den in de week kwamen er ook nog dames om knopen aan te zetten en jassen te repare- ren. Dat is nu allemaal niet meer nodig”. Het wassen van al die kleren was een hele klus en Tally en haar collega’s moesten het doen met één wasmachine, één centrifuge en één dro- ger. “Al het spul dat niet in de droger mocht, werd opgehangen op latten. Dat was een heel komisch gezicht hoor. En als de kinderen in de


In een gesprek met vertegenwoordigers van de Internationale Tankscheepvaart vereniging (ITV) deelde Tweede Kamerlid Nijland (CDA) mee bodemtarieven in de tankvaart niet als de meest geschikte oplossing te zien. De invoering van die tarieven was een van de voorstellen die bij dat gesprek door het ITV-bestuur naar voren werden gebracht. Nijland – binnen- vaartdeskundige van zijn partij – ziet veel meer in een sloopregeling.


Tally de Wit met een foto van de sleepboot van haar ouders, de Deo-Volente.


zomer op vrijdag ook nog eens gingen zwem- men, dan spoelde ik al die zwemspullen uit in het lavet”. Tegenwoordig nemen de ouders veel wasgoed zelf mee naar boord of naar huis. “Vroeger bleef echt alles bij ons”, ver- telt Tally. “We hadden ook nog geen dekbed- den maar lakens. Al het mangelgoed ging naar de wasserij, daarom moesten we ook zoveel knopen aannaaien want in de mangel gingen ze er heel snel af. We hadden dozen vol met knopen”.


Een voorval dat Tally nooit is vergeten, was het moment waarop zij als inmiddels 29-jarige druk bezig was met het verslepen van al het linnengoed naar de achterdeur. “Ik zei altijd ‘laat mij dat sleepwerk maar doen’. Ik was im- mers de jongste van de linnenkamer, dat ben ik overigens altijd gebleven”. Tijdens dat ver- slepen kwam er een van de meisjes naar Tally met de vraag of ze haar kon helpen. “Ik dacht arm kind en zei ‘laat mij maar slepen hoor’. Zei dat meisje ‘ja, maar u bent ook niet meer zo piep’. Ik was pas 29! Toch beseſte ik op dat moment wel dat ik inmiddels tien jaar ouder was geworden”.


Toneelavonden De krenten in de pap vindt Tally de bijzondere klussen die ze bij De Singel mocht doen, zoals het naaiwerk voor de toneelvoorstellingen in de Kunstmin. “Zo heb ik eens een grote reus gemaakt die gevierendeeld moest worden. Ik maakte een enorm overhemd in vier stukken, die met klittenband aan elkaar pasten. Ook heb ik veel danspakjes gemaakt en dichtte ik


bijvoorbeeld een gat in de bank die in de hal stond. De uitdaging was om het zo onzicht- baar mogelijk weer te repareren. Ik heb ook vele gaten in spijkerbroeken gedicht, inmid- dels moet ik uitkijken want tegenwoordig moeten er juist weer gaten in”, aldus Tally met een lach. “Ik denk altijd in oplossingen en dan kan er veel”.


Door de jaren heen is er veel veranderd op het internaat. “Minder kinderen, minder perso- neel. De functie hoofd linnenkamer verdween en inmiddels ben ik de laatste medewerkster van de linnenkamer. Met mij verdwijnt ook die functie. Natuurlijk, het werk moet nog gedaan worden maar dan op een andere manier”. Het afscheid van Tally markeert in die zin ook het einde van een tijdperk.


Pensioen Als Tally eenmaal met pensioen is, hoopt ze wat meer vrije tijd te krijgen. “Al ga ik verder gewoon door met wat ik altijd al doe. Ik ben heilsoldaat en kerkelijk al heel actief, daar ga ik zeker mee door. Daarnaast ben ik regelma- tig creatief bezig met naaiwerk en ik fiets en wandel graag”. Haar werk op het internaat gaat ze zeker missen. “Al heb ik mij wel gere- aliseerd dat ik mijn werk heel goed achter me kan laten. Zodra ik het internaatsterrein af- reed na een werkdag was het voor mij klaar. Een verschil is wel dat ik nu alleen ‘op vakan- tie’ ga. Normaal kreeg ik tegelijkertijd met al mijn collega’s vakantie”. Ook weet Tally zeker dat ze niet onmisbaar is. “Alles gaat door, al is het misschien op een andere manier”.


Bouwput Beatrixsluis toegankelijk op Dag van de Bouw 20 JAAR GELEDEN


9


SCHEEPVAARTKRANT 30 JAAR GELEDEN


De Belgische federale overheid wil het Ne- derlandse voorbeeld volgen en de toerbeurt vervroegd afschaffen. Op een vergadering waaraan vertegenwoordigers van de diverse binnenvaartsectoren deelnamen, is gebleken dat de Nederlandse beslissing België weinig keus laat. Alleen Van Lancker van de Bond van Eigenschippers reageerde totaal afwijzend. Dagen eerder had Willy Claes als voorzitter van de Dienst voor Scheepvaart gewaarschuwd dat er een onhoudbare situatie zou ontstaan.


10 JAAR GELEDEN


NIEUWEGEIN Op de 13de editie van de Dag van de Bouw stelt aannemerscombinatie Sas van Vreeswijk samen met Rijkswaterstaat het bouwterrein van de Prinses Beatrixsluis deels open voor publiek. Op zaterdag 2 juni is ie- dereen tussen 10.00 en 16.00 uur welkom. Er is een informatieve looproute uitgezet en ook voor kinderen zijn er leuke activiteiten.


Startpunt is een grote tent naast de witte bouwkeet van Sas van Vreeswijk. Vanaf hier kunnen belangstellenden op eigen gelegen- heid een wandelroute volgen over het bouw- terrein langs punten die goed uitzicht bieden op verschillende elementen van de bouw.


Experts van Sas van Vreeswijk en


Rijkswaterstaat vertellen bij die uitzichtpun- ten over de bouw van de derde kolk en de verbreding van het Lekkanaal, aan de hand van onderwerpen als de aanleg van de pri- maire waterkering, de techniek van de diep- wanden en de roldeuren en de verbouwing van de witte huisjes tot nieuwe bedienlocatie voor de sluismeesters.


Doodse stilte en vervolgens applaus. Dat was de reactie tijdens de Nevis-vergadering van woensdag 21 mei, na de mededeling van Censis-voorzitter Elbert Vissers dat er eindelijk meer geld komt voor de internaten. “We zijn onverwacht snel met het ministerie tot een akkoord gekomen voor de komende vijf jaar, met een duidelijke doorloop naar de verdere toekomst”, aldus Vissers. De afspraken gelden voor de periode 2003-2013 en zien er verrassend goed uit.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56