Blik van buiten


31


Elisa van Ee


over zorg E


een vraag die gesteld én


‘Mag ik dan bij jou?’ is


beantwoord moet worden


Elke keer als ik het lied ‘Mag ik dan bij jou?’ van Claudia de Breij beluister, raakt de tekst mij . Op treffende wij ze verwoordt zij onze menselij ke kwetsbaarheid in tij den van stress, onze angsten, en hoezeer we daarin de steun van anderen nodig hebben. Maar ook hoe die steun kwetsbaar kan zij n. ‘Mag ik dan bij jou?’ is een vraag die gesteld én beantwoord moet worden. Misschien raakt de tekst mij wel zo omdat ik in mij n werk merk hoe mensen met trauma’s, gevangen in hun angsten, kunnen worstelen met het stellen van die vraag. En hoe de mensen om hen heen kunnen worstelen met het beantwoorden van die vraag.


Of mensen getraumatiseerd raken na ingrij pende ervaringen is van veel factoren afhankelij k. Een van de belangrij kste factoren in het ontwikkelen van posttraumatische stress is de hoeveelheid sociale steun die iemand ervaart, zo blij kt uit onderzoek. Ook voorspelt die hoe iemand op termij n herstelt van deze klachten. Andersom blij kt dat door de posttraumatische stress in de loop van de tij d de sociale steun minder wordt. Bij voorbeeld door de stress die


wordt veroorzaakt door het leven met iemand met klachten. Het is dan ook niet voor niets dat onder veteranen veel partner-relatieproblemen en gezinsproblemen worden gerappor- teerd. Gezinsleden raken overbelast en geïsoleerd, waardoor ook zij minder sociale steun ervaren.


Bij zonder genoeg is het belang van sociale steun onderbelicht gebleven in traumagerichte behandelingen. Bij zonder, omdat juist traumatische ervaringen raken aan wie we zij n in relatie tot de ander en tot de wereld. Daarom hebben we na traumatische ervaringen de verbinding met anderen nodig om te herstellen. Maar omdat degenen die ons na staan ook geraakt worden door dat wat er met ons gebeurt, is een systemische bena- dering nodig, een benadering waarin de mensen om ons heen worden betrokken in de behandeling. Het mooie is dat juist die benadering ook de veerkracht van mensen blootlegt. Door elkaar te vinden in tij den van stress kan een nieuwe verbondenheid ontstaan. Een verbondenheid waar- binnen die vraag beantwoord wordt: ‘Mag ik dan bij jou?’


Elisa van Ee is bij zonder hoogleraar psychotrauma in ontwikkelings- perspectief aan de Radboud Universiteit en klinisch psycholoog bij het Psychotraumacentrum Zuid- Nederland van Reinier van Arkel.


checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76