search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Ik heb ... 23


Rahmon Zondervan (34)


MISSIE AFGHANISTAN, 2007


FUNCTIE Infanterist


Dat ik dit heb gehaald


geeft rust


‘Ik koos ooit voor Defensie omdat ik het volwassen leven wilde uitstellen. Ik zocht uitdaging, wilde mensen helpen en de wereld en mezelf ontdekken. Eenmaal aan de slag merkte ik juist dat ik daar in snelvaart volwassen werd. Ik kwam terecht bij het 42e in Oirschot. We wisten dat we daar klaar werden gestoomd voor Afghanistan. Ik wilde dat echt graag meemaken. In Afghanistan heb ik veel zien van het land, omdat ik veel buiten de poort was, onder andere als notulist van de luitenant. Drie maanden na mij n aankomst raakte ik gewond bij een zelfmoordaanslag in Deh Rawod. Ik had verwondingen over het hele lij f en uit- eindelij k was mij n oog niet te redden. Achteraf gezien is het misschien gek dat ik niet in een diep dal ben beland, maar mij n vader had al snel in de gaten dat ik vooruit moest blij ven kij ken. En daar hebben hij en mij n moeder me goed bij geholpen. Een maand na die aanslag was ik alweer mij n eerste rondjes buiten aan het hardlopen. Ik wilde in beweging blij ven. In die tij d van revalidatie stuitte ik op YouTube op een filmpje over de Iron Man en dat heeft zich in mij n hoofd genesteld. Wat als ik ooit …? In het begin van het herstel draaide het om de kleine doelen, maar die werden langzaamaan steeds groter. Ik merkte echt dat het geloof in mezelf moest groeien. De aanslag kon ik achter me laten door mij n deelname aan de Invictus Games. Met Iron Man wilde ik wel wat meer doen dan alleen mij n eigen ‘bucketlist’ afvinken. Dus ik ben geld gaan inzamelen voor Kika. Tij dens mij n revalidatie zat ik wel eens op de afdeling radiologie tussen die doodzieke kinderen. Dat heeft me erg geraakt, dus vandaar dit goede doel. Deelname was fantastisch, zeker omdat mij n vrouw en familie konden komen kij ken. Het was geweldig dat ze langs het parcours stonden om me aan te moedigen. Dat ik dit gehaald heb, geeft me rust. Maar wie weet krij g ik wel weer nieuwe plannen.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76