12
De hoop is dat komende zomer het archeologisch veldwerk kan worden voortgezet, nadat het door Covid nood- gedwongen twee jaar heeft stilgelegen.
Moos Raaij makers
‘Ons land is door de eeuwen heen nu eenmaal vaak een strijdtoneel geweest’
Strijdtoneel Toekomstplannen zijn er volop. Gielt Algra: ‘We hebben nu zo’n twintig tot dertig man op wie we bij de op- gravingen kunnen rekenen. Het is de bedoeling dat dit aantal fl ink wordt uitgebreid. En we hoeven ons natuurlijk niet tot Waterloo te beperken, ook in eigen land liggen er mogelijkheden. Denk, als het om de Napoleontische tijd gaat, bijvoorbeeld aan Vlissingen, maar er zijn allerlei interessante plekken uit andere tijdvakken. Ons land is door de eeuwen heen nu eenmaal vaak een strijdtoneel geweest.’ Waterloo zal echter belangrijk blijven voor Recovery on the Battlefi eld. Ook al omdat Nederlandse militairen aan de vooravond ervan – denk aan het gevecht bij Quatre Bras – en tijdens de slag zelf op een aantal momenten een belangrijke rol speelden. ‘Ik heb gemerkt dat bij menig veteraan het hart sneller gaat kloppen als het over Waterloo gaat. Als je militair bent, spreekt die gebeurtenis nu eenmaal sterk tot de verbeelding.’
checkpoint
Been Adjudant Moos Raaijmakers is een van de eerste Nederlanders die deelnamen aan het archeologisch onderzoek bij Waterloo. Hij diende als genie-onderoffi cier achtereenvolgens in Irak, Cambodja, Bosnië, Eritrea en Afghanistan. Missies die bij hem men- taal hun sporen nalieten. Nu werkt hij bij de Sectie Ceremonieel en Protocol van het Commando Landstrijdkrachten. Raaijmakers graaft veel musketkogels, knopen, munten en uitrustingsstukjes op. ‘Maar ook een kanonskogel en het meest extreem waren botten van geamputeerde benen. Je ziet dat zo’n onderbeen compleet versplinterd is door een kogel of granaat en kaarsrecht is afgezaagd, en dat zonder verdoving!’ De beenbotten werden gevonden op de plek van een toenmalig Engels veldhospitaal. Vondsten kunnen ook leiden tot een
R.O.T.B.
Recovery on the Battlefield
Recovery on the Battlefield richt zich op actieve en post-actieve veteranen die
door hun inzet lichamelij k of psychisch gewond zij n geraakt of problemen hebben hun ervaringen een plek te geven. De stichting wordt gesteund door de Koninklij ke Landmacht, het Militair Revalidatiecentrum en het Nederlands Veteraneninstituut. Ook
het Nederlands Instituut voor Militaire Historie doet mee en er wordt samen- gewerkt met de Universiteit Utrecht
en het daaraan verbonden Roosevelt College in Middelburg.
Voor meer infomatie:
https://rotb.nl/
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76