Interview


31


Veteraneninstituut. Het zij n allemaal bij zonder ervaren en deskundige professionals die zeer betrokken zij n bij veteranen en hun thuisfront en bij overige geüniformeerde beroeps- groepen als politie, brandweer en ambulancemedewerkers. De komende tij d ligt mij n focus deels op de start van de nieuwe organisatie. Het afgelopen jaar zij n zes organi- saties samengegaan in het nieuwe instituut. Dat moet zich nog een beetje voegen, mensen moeten wennen aan elkaar en aan elkaars werkwij ze.’


Wat voor rol zie je voor jezelf als directeur? ‘Op de eerste plaats wil ik van de fusie een succes maken en daarin wil ik een sturende en verbindende rol spelen. Als Nederlands Veteraneninstituut brengen we heel veel expertise op het gebied van erkenning en waar- dering, zorg en onderzoek samen. Het doel daarvan is dat we onze veteranen en overige doelgroepen nog beter van dienst kunnen zij n in de toekomst. We zij n altij d bereikbaar voor veteranen die ergens tegenaan lopen. Daar hebben we een prachtige organisatie voor ingericht, met onder andere het Veteranenloket. Ik ben ervan overtuigd dat er nergens in de wereld zo goed voor veteranen gezorgd wordt als in Nederland. Als instituut blij ven we echter streven naar verbetering. Daarnaast wil ik heel veel veteranen ontmoeten en van ze horen wat ze bezighoudt. We kunnen ongetwij feld van elkaar leren.’


Behalve voor veteranen is het instituut er ook voor andere geüniformeerde beroepsgroepen. Wat doen jullie voor hen? ‘We gaan verder met de bestaande dienstverlening op het gebied van maatschappelij k werk, zoals De Basis


dat deed. We hebben hier de kennis en expertise in huis om ook beroeps- groepen als politie, brandweer en ambulancemedewerkers te helpen. Mocht er behoefte bestaan aan meer ondersteuning, dan spelen we daar graag op in.’


Je bezoekt Veteranendag altij d met je vader, kom je uit een Defensiefamilie? ‘Mij n vader heeft in dienst gezeten voor zij n nummer. Daarna heeft hij gesolliciteerd bij de luchtmacht in een functie voor personeelswerk. Om verder carrière te kunnen maken had hij de stap naar de KMA moeten maken, maar hij had al een gezin en koos ervoor om in eigen tij d te gaan studeren. Hij is als burger bij de landmacht terechtgekomen in het personeelswerk en uiteindelij k geëindigd als plaatsvervangend directeur personeel bij de KL. Hij is nog altij d zeer geïnteresseerd in het reilen en zeilen bij Defensie. Het samen bezoeken van de Nederlandse Veteranendag is daar een mooi voorbeeld van.’


Hoe zou je vader jou omschrij ven? ‘Ik denk dat we op elkaar lij ken. Beiden zij n we rustig, kunnen goed luisteren naar anderen en we kunnen niet tegen onrecht. We zij n mensenmensen. Mensen komen makkelij k naar me toe, er ontstaat vaak snel een ver- trouwensband. Ik ben gebleven wie ik ben, ik denk dat dat opvalt. Dat hoort trouwens ook bij mij n karakter, ik zou het niet anders kunnen doen.’


Familieman? ‘Ik heb mij n vrouw Miranda in mij n tweede jaar op de KMA leren kennen in Frankrij k. Sinds die tij d hebben we elkaar niet meer losgelaten. Nadat ik de KMA had afgerond, zij n we gaan


‘We moeten streven naar verbetering en van elkaar blijven leren’


samenwonen. We wilden in 1994 trouwen, maar helaas werd bij mij de ziekte van Hodgekin geconstateerd. Ik ben dat jaar alleen maar bezig geweest met chemo- en radiothe- rapie. In 1995 ben ik weer gaan werken en zij n we getrouwd. Nu hebben we tweelingdochters van 21 en een dochter van 18. We wonen, nog niet zo lang, op een boerderij . De hele familie is paar- dengek en we hebben onze eigen stallen. Een van de tweeling heeft een paar jaar geleden een ongeluk gehad en zit in een rolstoel. Gelukkig hebben we op de boerderij een goede mantelzorgfaciliteit voor haar kunnen inrichten.’


Heb je nog dromen voor de toekomst? ‘Dit is een prachtige baan. Ik vind het geweldig dat ik dit werk de komende vij f jaar mag doen voor veteranen en hun thuisfront. De boerderij is ook droom die is uitgekomen. Daar heb ik zeker in het weekend mij n handen vol aan.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76