64 brieven
Deel uw mening in de brievenrubriek. Mail de redactie:
checkpoint@mpg.today o.v.v. brieven. Of stuur uw brief naar Checkpoint, rubriek brieven, Postbus 862, 1180 AW, Amstelveen. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren, in te korten of niet te plaatsen.
Koopvaardij
Door de jaren heen is de inhoud van Checkpoint veranderd en heeft daar- mee de tijdgeest gevolgd, terecht! De aandacht is grotendeels verschoven van WO II via Nederlands-Indië en Korea naar belevenissen van veteranen gedurende de meer recentere militaire uitzendingen. Naar mijn mening is in de achterlig- gende periode, in vergelijking met de andere krijgsmachtonderdelen, (te) beperkte aandacht geschonken aan de verrichtingen van de koopvaardij. Weliswaar komt de koopvaardij aan bod in CP03, maar in mijn ogen op een teleurstellende manier. Waarom in de begeleidende tekst bij de foto’s niet ver- meld dat de koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog door de regering volledig werd gemilitariseerd? De bemanningen werden verplicht te varen. Deze vaar- plicht gold voor elk bemanningslid, dus ook voor jongens van 14 jaar – en die waren er – en voor de bijna-gepensio- neerden. En dit ging vijf jaar door. Zelfs na de wapenstilstand heeft een groot aantal bemanningen nog dienst moeten vervullen en kwam pas na ruim zes jaar thuis, op ruim 3500 mensen na. Dit was een kans om te herdenken en wordt de koopvaardij geïllustreerd met een foto dat prinses Juliana kennis- maakt met bemanningsleden. Onjuist en pijnlijk want de het gaat op de foto om marinepersoneel. Wellicht dat u nog eens een nieuw arti- kel aan de koopvaardij kunt wijden en de militaire status van deze belangrijke categorie kunt belichten met feitelijke informatie en konvooifoto’s.
R. BOUWMEESTER Oud-koopvaardijofficier
Missie Zuid-Soedan
In CP03 las ik een artikel over de actu- ele missie Zuid-Soedan. Helaas is niet vermeld dat Nederlandse offi cieren met fl o c.q. pensioen hebben deelgenomen aan JMC Nuba Mountains Sudan. The Joint Military Commission Nuba Mountains Sudan was een kleine, suc- cesvolle vredesmissie in Zuid-Soedan van 2002 tot 2005. Voor de volledigheid had deze organisatie genoemd moeten worden.
H.G. ROFFEL LNTKOLMARNS B.D. Gedicht
Met veel plezier heb ik mee mogen wer- ken aan het project De Terugkeer. Toen ik rapper Kempi sprak over mijn eigen liedjes en teksten, moedigde hij me aan om er wat mee te doen. Ik merk tijdens Veteraan in de Klas dat basisschool- leerlingen veteranen helden vinden. Dat inspireerde me tot dit gedicht.
Eer onze helden Zoveel kwaad kan dat niet Eer de mannen en vrouwen In het missiegebied
Eer de mensen die strijden In een land heel erg ver Voor vrede en vrijheid Eer de militair
Eer de mensen die streden Al is hun missie gedaan Respect voor vrede en vrijheid Eer de veteraan
MARC LANGENKAMP
Beau en de veteranen
Als lezer van Checkpoint merk ik dat er veel aandacht is voor veteranen met PTSS en dat is goed. PTSS komt niet alleen bij veteranen voor, maar ook bij andere oud-geüniformeerden en niet te vergeten bij burgers. In plaats van bij Defensie of de politie ligt de hulpverlening of de nazorg vaak in handen van andere instellingen. De veteraan is cliënt geworden en krijgt te maken met hulpverleners, coaches en PTSS-deskundigen. Dit zie ik ook gebeuren bij het program- ma Beau en de veteranen. Ene Harold trekt het niet en past duidelijk niet in het plaatje. Daar kan Harold niets aan doen, immers het overkomt hem op dat moment. Hij verliest de controle en men laat hem vervolgens – letterlijk – in de Noorse kou staan. Een schoolvoorbeeld van hoe het niet moet. Het is duidelijk dat de zogenaamde deskundigen er geen raad mee weten. Ikzelf heb PTSS vanaf 2003 en weet nu ook dat het niet meer overgaat, ook al heb ik al heel wat hulpverlening mee gemaakt. Ik twijfel niet aan de goeie bedoelingen van de heer Beau van Erven Dorens, ik twijfel wel aan sommige hulpverleners en het nieuwe verdienmodel PTSS. Ook ik heb meegemaakt hoe tijdens een zogenaamde gespecialiseerde PTSS-behandeling voor een groep veteranen de hulpverleners het af lieten weten. Diegenen die daar bij waren zullen dit herkennen. Zo zijn er coaches met dure uitstapjes, instellingen die zich soort van gespeci- aliseerd hebben en types die veteranen wel eens aan een baan zullen helpen met als uiteindelijke resultaat dat hij achterblijft in de kou. De kans is groot dat de PTSS’er na behandeling en afrekening gewoon bedankt wordt en het verder maar moet bekijken. Zo is het mij in ieder geval vergaan – net als Harold.
F. DE WEIJER
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
